18-08-2018: Waar gaat deze vlaai naar toe? Jubileumrit Griendtsveen

Vandaag zaterdag 18 augustus, ideaal fietsweer, wind 3 vanuit zwz, zonnig, rond 23 graden. De jubileumtocht voor de C-groep.

Aanwezig Jan, Ben, Jean, Gene, Toos, Tine, Bert, Giel, Harry, Theo en Louwrens. Op weg naar Griendtsveen. De afstand was uiteindelijk 156,5 km, 350 hoogtemeters meter een gemiddelde van 23,4. De route loopt via Roggel naar Griendtsveen en op de terugweg via Neer. Slechts 1 lekke band al vrij vroeg na vertrek. Jan had de familie naar Griendtsveen laten komen, gezellig samen op het terras aldaar.

Conclusie: mooie en fijne fietstocht, sterke koprijders op de terugweg (Gene en Jean), pico bello verzorging onderweg. Verder, wellicht moeten we ieder jaar een lange tocht organiseren...... De foto's verderop.

De route telde 155 km, zie: https://www.strava.com/activities/1781126283

 

Terugblik van de begeleiders van de jubileum commissie:

Toen ik vanmorgen de bestelde vlaai ging ophalen kreeg ik de vraag : “Waar gaat deze vlaai naar toe ?” Het winkelmeisje had ik verteld over de jubileumritten van onze wielerclub. Frappant dat zij zich dit nog kon herinneren. Ik heb haar toen uitgelegd waar Griendtsveen lag, maar dat kon ze waarschijnlijk toch niet goed plaatsen. Op dat moment vond ik lekkere vlaai belangrijker dan enige aardrijkskundige kennis. Even tevoren was een grote groep C-rijders gestart voor hun Jubileumtocht. De sfeer was heel gevarieerd, van rustig en ingetogen tot gespannen en heel relaxt. Het filmpje voor de start geeft dit duidelijk aan. En die spanning was totaal overbodig, maar daarover straks meer. Ben was heel relaxt, want toen hij de auto zag vroeg hij: “ Heb je de krat Jupiler ook bij je ?”  Wim: “ Ja hoor, maar er zit een verkeerd dopje op en daar heb ik geen opener voor !” Ben: “ Geen probleem, want ik krijg alles open.” Voor de goede orde toch even vermelden dat we geen alcohol meenemen voor de fietsers. De spanning bij een aantal anderen was best begrijpelijk, want je maakt niet elke dag een rit van ongeveer 150 km. Wat doet de wind, welk tempo wordt gereden, kan ik wel voldoende eten en drinken, zal ik gespaard blijven van pech onderweg, waren de trainingen voldoende, enz. Maar Ben en Giel hadden de tocht perfect voorbereid. De hele rit voorgereden, de moeilijke punten bekeken, de twee extra pauzes geregeld, afspraken gemaakt bij de grote stop in Griendtsveen en de begeleiders voorzien van de te rijden route, want niet overal mag een auto komen waar een fiets wel welkom is en telefoonnummers uitgewisseld.  Zo kun je met een gerust hart de Jubileumrit van onze C-groep begeleiden. Natuurlijk moet dan de begeleiderstelefoon niet haperen als er in Obbicht een lekke band is en men even wil laten weten dat het allemaal iets later wordt. Maar met behulp van Pierre van Toos werd dit euvel overwonnen en waren we tijdens de rest van de rit weer op elkaars antenne. Omdat het een vlakke rit was kon je de groep meestal in duo’s of op smalle wegen netjes achter elkaar zien rijden als ware het een ploegentijdrit. Dat was het mooie beeld op de Maasdijk richting Roosteren. Te ver af voor een foto, maar wel vastgelegd op het netvlies van Pierre en Wim.  Een eerste ontmoeting hadden we op het bruggetje over de Geleenbeek bij Aasterberg, waar ze overheen denderden. Dat lag niet zozeer aan hun tempo, want we hadden ze even tot rust gemaand om ze te kunnen aanmoedigen, maar aan de losse planken op deze brug. Iedereen kent dit geluid wel. Omdat zij nu een lang stuk kregen met relatief smalle wegen en hier en daar een offroad stukje reden wij al door naar de pauzeplek even buiten Roggel op de N279 naar Meijel. Dit was op het terrein van een in werking zijnde windmolen. Er werd daadwerkelijk gemalen en natuurlijk staken we ons licht op bij de mulder en zijn helpers en klanten. De mulder kwam uit Helenaveen, een plek die de groep ook zou aandoen. Een klant had tarwe van vorig jaar bij zich, want die moest droog genoeg zijn om te malen en daar voldeed die nu aan. Zijn varkens kregen dit, aangelengd met water, als slobbervoer. In een tweede ruimte werd “gewand”, het oneetbare vliesje van de korrel verwijderd. Weer op een……..maar nu moesten we de tafels klaar maken voor de hongerige en dorstige rijders. De vlaaien werden met smaak gegeten en nog aangevuld met een flesje frisdrank. Iedereen zag er nog goed uit en zou de volgende 30 km zonder problemen kunnen afleggen. Als de meesten nog energie hebben om ook even in de molen te gaan kijken, dan zit het met de conditie wel goed. En dan is er altijd iemand baas boven baas. Gène klom natuurlijk tot op het hoogste punt in de molen. Maar zoals de mulder moest doorgaan met malen gold dat ook voor de fietsers, ook zij moesten doormalen. Louwrens was daar zo van overtuigd dat hij al aan de overkant stond om te vertrekken, zonder helm. Die lag nog op de tafel. En wie had dat als eerste door ? Tine . Ongelooflijk maar waar, zij heeft toch iets met helmen ! Voor de meesten en ook voor ons begon nu een rit door onbekend gebied. Wie fietst er in de omgeving van Heibloem, Meijel ? Wie kent de Belgenhoek en hoe ziet het landschap van Helenaveen en Griendtsveen eruit ? Hier draai je gas terug, laat je een groep motorrijders passeren en geniet je van het wuivende riet langs de vaarten, de smalle bruggetjes naar de overkant waar de huizen echt in het groen liggen, langs smalle niet doorgaande wegen. Geen A2, geen Chemelot en geen MAA. Daarom dat het terras van de Morgenstond een pleisterplaats van fietsers was en dus terecht uitgekozen werd voor de grote pauze. Ben had nog even gebeld dat de groep wat later zou komen, lekke bandje Gène in Obbicht. De begeleiders hielpen even mee met het rangeren van de tafels en toen dat geregeld was kwam de groep aanrijden, een mooie groene ophaalbrug over. Wat een timing ! De fietsen werden langs de vaart gezet en aan drie lange tafels kon men aanschuiven. De eerst helft zat er op, iedereen zag er nog goed uit, maar hoe de benen aanvoelden was niet bekend. Dat zat wel goed want er ging geen enkele klacht over de tafel. Zoals gewend hadden de meesten hun eigen reepje, boterham, e.d. meegenomen. Dit werd direct aangesproken, een teken dat de energie moest aangevuld worden, maar er stonden ook nog een paar km terugweg op het programma. In het kader van ons jubileum mocht er koffie en vlaai besteld worden op kosten van de club. Naast diverse soorten vlaai met of zonder slagroom stonden er ook een paar specialiteiten van het huis op de kaart. Zie foto. Pierre was hevig geïnteresseerd in het gebak “Muggenbult”, een cakeje met een halfronde kwarktaart erop. Leek ook op de naam, maar smaakte stukken beter. Jan werd verrast door zijn vrouw, dochter en kleinzoon, die in de buurt woonden, Deurne. Hij kon maar moeilijk afscheid nemen, want de groep stond al startklaar aan de overkant, terwijl hij nog even iets wilde meenemen voor onderweg. Geen probleem als de begeleiding dat nog kan aanbieden. In goed overleg werd besloten om de geplande stopplaats, Neer , over te slaan, i.v.m. het Europees schutterstreffen. Daarvoor in de plaats kwam het kerkplein van Buggenum. Een mooi alternatief, een grasveld en schaduwrijk. Wij installeerden ons op de campingstoelen, zetten de tafel weer klaar en keken de weg af om de rood/zwarte brigade te zien verschijnen. Maar hoe we ook keken, veel fietsers maar niet de onze. Totdat we even later van achter aangevallen werden. De kerk kon je ook van de andere kant bereiken. Ook deze pauze was prima gepland. De laatste stukjes vlaai werden gegeten, aangevuld met reepjes, snickers en bananen. Vooral die laatsten vonden gretig aftrek. De bidons werden voor de laatste keer bijgevuld, begeleiders bedankt en uitgesproken dat zo’n lange rit met begeleiding eigenlijk een jaarlijks terugkomende activiteit moest zijn. De twee aanwezige bestuursleden, Louwrens en Harry, konden dat alleen maar ondersteunen. Over en weer werden complimenten uitgedeeld en daarna vertrok een tevreden groep voor de laatste kilometers. Toos bleef achter en reed met Pierre en Wim terug naar Elsloo, i.v.m. nog andere verplichtingen. Ben B. kwam samen met Harry nog zijn rugzak ophalen en dat betekende dat iedereen weer veilig thuis was. Zo kwam er een goed einde aan deze mooie en bijzonder geslaagde Jubileumrit van onze C-groep. Ook wij hebben genoten, bedankt. En nu nog afwachten waar de vlaai van de A-groep naar toe gaat !

 

Hier de foto's: https://photos.app.goo.gl/EsRkAJEh327Xr5y57