Partij is "back home"

Als je op woensdag Jan als routeleider mee krijgt, dan weet je meestal dat hij graag nog eens wat klimmetjes wil opzoeken. En dan vooral in de omgeving waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht en de eerste kilometers gemaakt heeft voor zijn latere wielercarrière. Omdat de weersvooruitzichten niet stabiel waren en hij de fietsen toch gedurende een paar uur wilde uitlaten kregen zij niet alleen lange en rechte stukken voorgeschoteld, maar werden er veel lussen aan de route gebreid. Dan ben je niet te ver van huis en in geval van nood (- weer) ook weer relatief snel terug. Zo krijg je een mooie 89 km, met 563 hoogtemeters en een goede 23 km gemiddeld bij elkaar gesprokkeld. Zie de bijgevoegde route van Erna. Vandaag eens een verslag opgedeeld in een aantal blokken.

Deelnemers: Jan, Gène, Wim S, Wim J, Theo, Erna, Tine, Jean, Sjraar en Harry. Frans P van de B-groep koos voor een solorit naar Maasbracht. De andere twee, Sjraar en Wim, sloten bij Jan aan. De schrijver heeft dit als zeer positief ervaren. De andere Wim vervolgde zijn weg naar huis vanaf Ransdaal, want de vakantie was niet bevorderlijk geweest voor zijn fietsconditie. Niet verder vertellen, maar o.a. de Edammer kaas was daar aansprakelijk voor !

Koplopers: Natuurlijk was Jan als routeleider veelal op de eerste plek te vinden, rechts vooraan. En als hij even wilde uitrusten, dan dirigeerde hij de anderen naar de juiste route. Zijn beste compagnon was Gène, die niet van de kop was af te slaan. En dat veelal op zijn kenmerkende grote verzet. Als Jean dan naast hem fietst heb je twee grote malers op kop. Toen Gène in Bunde ons verliet op weg naar Ulestraten, nam Sjraar zijn plaats in. Wat opviel vandaag, althans voor mij, de goede benen van Theo. Veelal als derde, schuin achter het kopduo, wachtend op de klimmetjes en afdalingen om daar als een pijl uit de boog omhoog te vliegen en nog sneller af te dalen. Dan kan het wel eens gebeuren dat je de groep kwijt raakt en je moet achtervolgen om weer aan te sluiten. Als er koplopers zijn, dan zijn er ook..

Afsluiters: Vandaag veelal Tine en Erna, maar je kunt ze niet missen, want net zo snel als hun benen kunnen malen geldt dat ook voor hun kaken. Wat hebben die dames een energie en hoe goed kunnen ze dat op de juiste momenten inzetten. Fietsend en pratend tegelijk betekent dat hun conditie toppie is. Houden zo dames.

Route: Die kunnen jullie bekijken via de Garmin gegevens van Erna. Wat vooral opviel waren de vele wegwerkzaamheden en de inzet van seingevers. In Ransdaal is dat al maanden het geval, maar dat werd mooi omzeild door een zogenaamd lusje. Alleen werden wij hier getrakteerd op een bochtig en afdalend weggetje vol rijkelijk gestrooid grind. Wandelaars en tegemoet komende auto’s maken dat je extra alert en vooral voorzichtig moet zijn. Je moet er niet aan denken dat je hier onderuit gaat. Rondom het Avantis industrieterrein was het genieten van de mooie en brede fietspaden, maar het uitzicht op de diverse loodsen mag je gauw vergeten. Dan is de aanblik vanaf het fietspad naar de lager gegeten Buitenring van een andere orde. Afgezien van de ingreep in het landschap is het knap hoe de hellingen en bruggen hierin zijn aangepast. Knap.

Aanwijzingen: Onze voorzitter heeft al diverse keren ervoor gepleit om niet te karig te zijn met elkaar te waarschuwen voor gevaarlijke situaties. Dat werd in deze groep veelvuldig gedaan, maar niet altijd eenvormig. Voor een tegemoet komende auto werd er naast “tegen” steevast ook “veur” geroepen. Daar moet je als “vreemde” even aan wennen. Maar beter dubbel roepen, dan helemaal niet.

Pauze: Daarvan werd pas na 50 km gebruik gemaakt. Op het zonnige terras van Partij viel de groep uit elkaar, niet dat er problemen waren, maar de een wilde graag op een houten bank en dito tafel zitten, terwijl anderen hun rug wilden sparen en een stoel met leuning en kussentjes prefereerden. En Tine, moederziel alleen, want zij wilde nog genieten van de laatste zonnestralen. Niet dat er daardoor geen contact was, verre van dat. Een van de “gastrijders” wenste zichzelf te bedanken voor de eerste helft van deze rit, door een flink stuk vlaai met slagroom te bestellen. Erna legde dit uiteraard vast op de gevoelige plaat.

Back Home: Jan stelde voor om de tweede helft van de rit via Reijmerstok, Banholt, Margraten enz. te laten verlopen. Vooral dat lange vals plat door eerstgenoemde plaats riep niet direct een hoihoigevoel bij iedereen op, maar op eigen tempo peddelde de groep naar de Provinciale weg op weg naar ieders eigen Home. Dat werd bereikt na 89 km, 563 hm en 23 gem. Bedankt voor deze mooie, uitdagende en sfeervolle rit. Overigens is “Back Home” een van de toppers van de Golden Earring. 

De route: https://connect.garmin.com/modern/activity/2993478463

WimVlaai.jpg