25-11-2017: Maasbracht, Fietsen-Koken-Pech

Zaterdag de 25ste november: een graadje of zes, bewolkt met neiging tot regen en een koude wind. Het zal niemand verbazen dat de opkomst maar matig was. Ben en Jan met vijven naar Haaren en Hub met Chris, Piet C, Mart, Ruud en Wim naar Maasbracht. Een vlak ritje, gezien de 155 hm. Dat waren ook de weinige hoogtepunten van deze tocht. Tot aan kilometer 60 eigenlijk geen noemenswaardige problemen, als je tenminste een lekke achterband bij een “remschijffiets” niet als probleem ziet. Als je Piet bij je hebt is dat klusje zo geklaard en zeker als daarbij nog een goedkeurend oog van zijn vrouw Leny bij komt. Zij was alleen op pad en haalde ons vlak voor Heppeneert in toen de achterband van Hub leeg liep. Iedereen verbaasde zich dat een vreemde mevrouw zo maar stopte, alleen Wim en Piet niet. Pas toen zij verder fietste werd voor de anderen duidelijk wie die belangstellende dame was. Dat kon in deze rustige omgeving gewoon verteld worden, want op de autowegbrug zou dat op een veel hardere toon gezegd zijn geworden. Toen we vertrokken en Wim en Hub voorop reden vroeg die laatste om maar even te wachten met iets te vertellen, zoveel lawaai maakte het voorbijrazende verkeer. Gelukkig stopt dat reeds bij de afdaling van de brug en kan de schade ingehaald worden. Hub en Wim, Piet en Ruud, Chris en Mart wisselden allerlei ervaringen en wetenswaardigheden uit. En dat ging door tot aan het bovengenoemde platte bandje vóór Heppeneert. Daarna wisselden Wim en Piet van koppositie en begonnen Ruud en Wim te koken. Niet door het gehanteerde tempo, maar door beider hobby’s.

Recepten werden uitgewisseld van hoofdgerechten tot voorgerechten en toetjes. En veel vis, tot mosselen aan toe. Dat was niet vreemd, want de route liep grotendeels langs het water. De Maas en al haar plassen drukten een grote stempel op deze landschappelijke route. Toen we België verlieten en via Thorn de pauzeplek in Maasbracht naderden was met name Ruud nog niet uitgekookt, want hij vergastte ons op een filmpje waarop hij in het verre Normandië een aantal oesters wegslurpte, sorry met smaak op at. Niet iedereen kon die smaak met hem delen. Natuurlijk werd er ook nog gefietst. Bijna 50 km onder de wielen. In de pauze natuurlijk ook nog gepraat over de diefstallen van met name de duurdere fietsen. Gelukkig ook weer positieve berichten van Chris die zelfs al weer een aantal beruchte klimmetjes in de benen heeft. Des te schrijnender dat het fout ging bij een wegversmalling in Ohé en Laak. Een te hoge rand langs de weg deed hem op het asfalt belanden. Kin en jukbeen gehavend, maar de mentale tik was groter. “Waarom ik nu weer na wat er op Kos gebeurde ?“ Gelukkig zag een zeer behulpzame man het gebeuren en verleende direct hulp. Niet vreemd als je pas terug komt van een herhalingscursus EHBO. Nadat Chris opgeknapt was en ook zijn fiets weer rijklaar, brachten we hem rustig rijdend naar huis in Geleen. Begrijpelijk dat de sfeer tot een nulpunt gedaald was. Waarom Chris weer ? Gelukkig kon hij zonder problemen thuis weer afstappen. Chris, kop op en hopelijk tot gauw !

Hub vervolgde zijn weg naar Brunssum en de anderen naar Stein/Elsloo na 85 km en 23 gem.

 

Maak een Gratis Website met JouwWeb