Dal van de Gulp

De zon stond vanmorgen stralend aan de hemel en beloofde veel toen ik vanmorgen de fiets uit de garage haalde, maar de koude zuidoostenwind ontkende dat meteen toen ik richting Elsloo reed. Was dat de reden dat er vanmorgen een magere opkomst was ?  In tegenstelling tot de voorbije weken, waarbij vaker zo'n 10 liefhebbers aan het vertrek stonden, waren er nu slechts 6 fietsers komen opdagen. De koster sloeg 10 keer op de kerkklok en dat was het teken voor Hub om te vertrekken.
Met hem gingen Sjra, Henk, Piet C, Frans P en Chris op weg richting de Voerstreek. Om daar te komen reden we via de Stationsstraat naar het Lampenpaleis. De thermometer bij het voormalige Bude gaf al 12 graden aan en dat om 10 uur 's morgens (eigenlijk 9 uur), maar de gevoelstemperatuur was een stuk lager. We staken de Maastrichterlaan over om nu eens niet het vals plat naar Geverik te nemen, maar door de bungalowbuurt van Beek bereikten we de voet van de Adsteeg. Deze omhoog en over Oensel en Schimmert gingen we verder en in Aerensgenhout rechtsaf de Stoepert naar beneden en door Valkenburg fietsten we naar de Sibbergrubbe. Deze hadden we al een tijdje niet meer beklommen en vandaag wilde Hub ons deze niet onthouden. Zodra we de bomen bereikten, die links en rechts van de weg stonden, was goed te merken dat de temperatuur  in de schaduw een stuk lager was. Ieder in zijn eigen tempo omhoog en boven eventjes wachten en door reden we via Ijzeren, Scheulder en Ingber om bij de grote weg Maastricht-Gulpen te komen. Omlaag richting Gulpen gingen we en even verder rechtsaf om door Euverem en Beutenaken in Slenaken uit te komen. In het dorp rechtsaf langs klein zwitserland naar de Belgische grens en door Teuven verder om na de spoorwegtunnel linksaf naar Hombourg te rijden. Deze weg is nodig aan een nieuwe laag asfalt toe en langs kuilen en scheuren fietsten we omhoog naar de grote weg Aubel-Hombourg de N606. Deze staken we over en vervolgden onze weg die geleidelijk omhoog bleef lopen. Maar Hub beloofde dat even verder de weg iets steiler zou worden en dat we gelukkig ook nog wat steiler mochten klimmen. Het werd een lange klim en telkens bij een bocht dacht je dat de klim erop zat, maar het bleef maar doorlopen, tot we eindelijk bij Henri Chapelle "de top" bereikten. Hier rechtsaf en gelukkig mag je na klimmen ook dalen. Met een vaartje, veilig achter elkaar over deze drukke weg, lieten we ons naar beneden voeren. Omdat je hier op hoogte rijdt heb je een prachtig uitzicht over het lager gelegen dal. Als het een paar weken verder is en de bomen en struiken weer groen beginnen te worden met bovendien nog bloesem zal het er nog mooier uitzien. Langs het Amerikaans oorlogs-kerkhof bereikten we bij de rotonde boven Aubel. Hier verder naar beneden en langs het slachthuis kwamen we bij ons gebruikelijke pauzecafe in Aubel.
Er was discussie over binnen of buiten pauzeren en binnen won van buiten. Het terras was praktisch leeg en daarom parkeerden we de fietsen tegen de tafels op het terras zodat we deze, met in gedachte de vele fietsdiefstallen, goed in de gaten konden houden. Koffie en cola besteld en al vlug zat iedereen te eten en te drinken. Het resultaat, beter gezegd het niet-resultaat, van het Nederlands elftal kwam ter sprake met als gevolg dat de trainer werd ontslagen. Een trainer die Blind genoemd wordt, ziet het waarschijnlijk niet. Een oplossing voor het probleem was ook bij ons niet voorhanden. De carnavalsoptocht van Einzelgangers, die gisteren in Mechelen gehouden werd kwam langs. Hub was gaan kijken en had genoten van de vele spitsvondige creaties. Spelen met taal, een inspiratie voor veel deelnemers van de optocht, bracht ons bij een herhaling van een uitzending van Koot en Bie afgelopen zaterdag. Dat zijn echte taalvirtuozen die iets kunnen zeggen zonder grofgebekt te worden. Het viel ook op dat de items die Koot en Bie pakweg 20 jaar geleden aansneden, ook nu nog actueel zijn.
Genoeg gekletst, even betalen en de terugweg wordt ingezet. Onze fietsen stonden nu lelijk in de weg, want het terras zat bijna vol en toen we de fietsen wegpakten werden de tafels waartegen onze fietsen stonden meteen bezet. Was achteraf toch niet zo'n goed idee om daar de fietsen te stallen.
Door het centrum van Aubel en even verder linksaf de klim richting Hagelstein. Voor mij valt het niet mee om direct na de pauze bergop  te rijden. Na het stilzitten hebben de spieren even tijd nodig om weer goed op gang te komen. Bovenaan links en even verder rechts, lekker bergaf naar St. Pietersvoeren. Beneden linksaf en over het fietspad dat door de velden loopt rijden we via Schophem naar 's Gravenvoeren. We moeten ergens rechtsaf om naar Mesch te rijden en Hub neemt een afslag te vroeg. Dit levert ons een stukje ongeasfalteerd veldweg op, gelukkig niet erg lang, en ongeschonden bereiken we Mesch. Hier nemen we de gebruikelijke terugweg, om via Rijckholt, Gronsveld, langs de molen en langs Vijverdal in Amby te geraken. Inmiddels was het wat warmer geworden en veel mensen waren, gelokt door het zonnetje, er met de fiets op uit getrokken. Veel fietsers die ons tegemoet reden waren in zomertenue, met korte broek en korte mouwen. Mijn inziens erg optimistisch. Regelmatig hoorde je dan ook "tegen". Het is goed te horen dat er opgelet wordt en dat er waarschuwingen klinken. Buiten Amby het klimmetje rechtsop en nu eens rechtdoor, om langs uitspanning "de Nachtegaal" en de school van Wim in Meerssen uit te komen. Door Meerssen en langs de "van Bommeltjes" reden we om bij de rotonde rechtdoor te gaan en via de Visweg omlaag bereikten we de grote weg naar Ulestraten. Het klimmetje omhoog werd in een goed tempo genomen, even verder goed uitkijken voor die klo... paaltjes op de weg (wie verzint zoiets ?) en boven draaien we naar links om achterlangs het vliegveld richting Geverik te rijden. Hub en Chris slaan rechtsaf en de overigen rijden rechtdoor naar Elsloo. Hub en Chris rijden over Kelmond, Klein Genhout en Spaubeek naar huis. Hier rijdt Hub rechtsaf om zo naar Brunssum te gaan. Chris plakt er nog een paar lusjes aan om zodoende de ritafstand van 100 km te overschrijden. 
Hub weer bedankt voor een mooie rit. We hebben 830 hoogtemeters overwonnen en na 88 km met een gemiddelde van 25 km per uur laten we de fiets van zijn verdiende rust genieten.