Aubel light

Hoe anders kunnen de wegen van fietsers zijn. De ene groep vertrekt richting Dremmen en de ander naar Aubel. De een doet Duitsland aan, de ander België. Vandaag betekent dat beginnen met wind mee en terug met tegenwind of andersom. En die is met 4 Beaufort niet te onderschatten. De Ben/Jan-groep kiest voor de eerste optie en Hub/Henk voor de laatste. Daarmee zijn de routeleiders genoemd. Hoe de Dremmengangers het ervan afgebracht hebben staat in het verslag van Louwrens te lezen. Hub en Henk werden gevolgd door Ruud, Erna, Lei, Pé, Piet, Sjraar, Mart en Wim. De nieuwe Carrera van Ruud had niet veel op met de wind en daarom stuurde Ruud hem eerder naar huis. Volgende keer beter !  Hub beloofde om richting Aubel de beklimmingen zoveel als mogelijk te vermijden, maar helemaal vlak kon hij het ook niet maken. Met Henk naast hem werden Oud-Geulle, Itteren, Borgharen bereikt. Daar toch het eerste klimmetje naar de nieuwe sluis en brug, maar die kon nog niet gebruikt worden. Het zag er fraai en indrukwekkend uit, maar kon niet tippen aan wat de Belgen bij Ternaaien hebben neergelegd. Achterlangs de Geusselt en rechtdoor werd de bekende weg naar Gronsveld bereikt. Door de bebouwingen konden we even genieten van wat minder wind, maar vanaf het kamp blies hij weer recht in onze smoel. Zoals beloofd geen heuvels hier, maar daarvoor in de plaats grote lange stukken door buitenwijken en velden. Oost-Maarland, Mariadorp en Eijsden tekenden hiervoor. Bij Mesch de grens over, maar ook hier geen verandering van wind. Integendeel. Via Warsage op naar het Negen Kastelen ofwel Neuf Chateaux. Het lange stuk vals plat was nu nog gemener dan gewoonlijk. Gelukkig hadden onze buren hier mooi asfalt neergelegd  en nog mooier in de vallei naar Val Dieu. Hier werd wel eens gepauzeerd maar dat zou te vroeg zijn. Momenteel mag de fiets pas na ongeveer 50 km in de remmen knijpen. Nu is dat in deze omgeving echter geen straf, want het landschap is adembenemend mooi. Tenminste, voor degene die er oog voor heeft en je de fiets niet zigzaggend moet sturen om alle gaten, kuilen en oneffenheden te vermijden. Vanaf Val Dieu absoluut geen compliment voor het wegdek. Gelukkig waaiden allerlei krachttermen hierover weg, want als je ze zou opschrijven, kwam dit stuk niet door de keuring. Daarom maar direct door naar de koffie. Fietsen werden vijfdik tegen elkaar gezet, opgehangen of gestald op het terras aan de overkant. Koffie, cola werden besteld en de eigen versnaperingen genuttigd, waarbij Piet natuurlijk de kroon spande met bijna een half brood. Natuurlijk kwamen o.a. de verkiezingen op tafel, het bezetten van een stemlokaal door Lei en de St. Joepmarkt, waar Piet een mooi bedrag kon verzamelen voor het goede doel. Hub onthulde zijn plannen voor de maand april. Een bloesemtocht, Eupen en Banneux. Mits het weer meewerkt en er eerder vertrokken kan worden. We kijken er nu al naar uit.

Nadat we alle fietsen ontward hadden begonnen we aan de route terug en dat is met de klim achter de vleesfabrieken en naar de rotonde van Hombourg direct aanpoten. Maar dan word je ook beloond met een prachtig lang stuk vanaf het kruispunt  Aubel/de Planck naar  Margraten/Ingber.

Zelfs op het fietspad, met rugwind, werd tussen de 35 en 40 km gehaald. Hoe hij het klaarspeelt is een raadsel, maar ook bij deze snelheden, blijft Henk zijn kleine verzet rondmalen. Ik zou wel eens willen weten hoeveel omwentelingen hij maakt tijdens zo’n rit. Halverwege kwam een groepje Lotto-Jumbo renners ons tegemoet, die bezig waren aan een trainingsweek als voorbereiding op de Amstel Goldrace en L-B-L. Zeker weten dat wij op dat moment een hoger tempo draaiden dan deze profs. Maar dat gegeven kon maar even gekoesterd worden, want Ingber en Scheulder lagen weer in de tegenwind. Maar op de Sibbergrubbe en de weg door Valkenburg mocht de fiets weer zijn vleugels uitslaan, zo zelfs dat Mart dacht dat vandaag alle fietsen voorrang hadden. Dat leverde even een tête-à-tête (wiel aan wiel) op met een bromfiets, maar gelukkig zonder erg. De Stoepert was de laatste krachtmeting voor sommigen en daarna werd het punt bereikt om Hub te bedanken en Elsloo op te zoeken. Omdat we nog zo hard reden misten we de Dikke Stein waar de Dremmengroep ons zat op te wachten. Sorry, dat jullie tot aan de avond hebben zitten wachten !!!! Volgende keer beter.  Misschien kunnen we vrijdag samen het glas heffen.

Het is wel eens interessant om onze ritten naast elkaar te zetten.

Dremmen: 90 km — 22.5 gem. — 375 hm.

Aubel:       90 km — 24.2 gem. — 494 hm.

Als we de omstandigheden erbij nemen dan kunnen we alleen maar afsluiten met: waardering voor elkaar !!!