Thimister, Le Chef en Le Sous Chef

Na enkele vlakke ritten vond Hub dat het weer tijd was voor een ritje met wat heuveltjes.
Misschien hadden enkele fietsers, die normaal gesproken aan de start staan, hiervan al een vermoeden en hadden ze nog te weinig kilometers in de benen om deze uitdaging aan te gaan of waren ze naar de Aelser Revue "Sajelreisburoo" geweest in het Maaslandcentrum en niet in staat om, na een avond flink carnaval vieren, een uitdagend ritje te fietsen?  Slechts zes deelnemers, Hub - Chris - Lei - Erna - Ruud en Pe, waren aan de start verschenen en om 10 uur begon de rit die ons naar Thimister zou brengen. Ben was inmiddels ook met een man of vijf van de C-groep vertrokken voor hun zaterdagritje.
Wij reden de gebruikelijke route naar de Voerstreek en via Beek, Geverik, Ulestraten, Meerssen, Rothem en Amby waren we al vlug in Maastricht. Het was mooi open weer, niet te koud en met weinig wind. Dat de winter op zijn einde loopt was te zien aan de sneeuwklokjes, die op meerdere plaatsen langs de weg stonden en hun witte bloemetjes in volle pracht aan ons lieten zien.
Langs de achterkant van Vijverdal ging het en bij de molen draaiden we het "fietspad" naar Gronsveld op. Het was goed te merken dat de boeren hun werkzaamheden op de velden hadden opgepakt. Op veel plekken was de weg bedekt met grote klodders modder en was het manoeuvreren om een goed berijdbaar stukje te vinden. Maar wat maakt het eigenlijk uit, als we thuis komen moeten we de fiets toch schoonmaken en dan maakt een beetje modder meer of minder geen verschil.
In Gronsveld even links rechts en via Rijckholt en door de velden reden we om bij de grote weg Eijsden-Sint Geertruid over te steken. Hier was het even opletten want een grote groep collega-fietsers kwam ons op het smalle pad tegemoet. Door goed te waarschuwen en achter elkaar te rijden werd dit vlotjes opgelost. Door Mesch en de grens over bij de rood-witte tonnen bereikten we al snel 's Gravenvoeren. Hier rechtsaf naar Warsage om daar de weg richting Neufchateau te nemen. Hier werden de eerste echte hoogtemeters overwonnen. De vorige keer dat we hier reden waren de velden nog bedekt met sneeuw. Boven gekomen was het lekker afdalen naar de grote weg naar Val Dieu. Deze steken we over en nemen de klim door het bos van Mauhin. Boven gekomen blijven we de weg volgen en rijden over het plateau westelijk van de Abdij van Val Dieu richting Charneux. De heuveltjes volgen zich in rap tempo op en het blijft klimmen en dalen. Het is vandaag een lichte en heldere dag en de vergezichten die we voorgeschoteld krijgen zijn daardoor van een uitzonderlijke schoonheid. We rijden door La Minerie en dalen af naar Thimister en komen uiteindelijk bij het pleintje aan de kerk waar ons stamcafé staat. Het café ziet er gesloten uit, maar gelukkig zien we licht branden en de oude kasteleinse doet al de deur voor ons open en heet ons op zijn Frans hartelijk welkom, terwijl ze een kommetje met rauwe eieren in haar hand houdt. Ze maakt aanstalten om ons hiermee te bekogelen, maar gelukkig was dat een grapje en de eieren worden bij de buurman afgegeven. Hub wordt door haar altijd met "le chef" aangesproken. Volgens Hub doet ze dat al zolang TCE hier koffie komt drinken. Je ziet maar weer dat uitbaters van een kroeg een goede mensenkennis hebben en de leider van de groep er meteen uitpikken. Lekker koffie en cola besteld en tijdens het nuttigen van het meegebrachte lunchpakket komt de conversatie al gauw op de vele ritten die in het verleden hier in de buurt zijn gereden. Daar wordt met plezier op terug gekeken en de wens wordt uitgesproken om die ritten in ere te herstellen en weer te gaan rijden. Zoals de afgelopen weken vaker gebeurde komt Trump nu ook weer langs en onze verbazing en ongerustheid wordt uitgesproken over de plannen die hij heeft.
Na nog geconstateerd te hebben dat de café in 25 jaar geen steek veranderd is en dat dat ook geldt voor de gastvrouw gaan we onze schuld betalen. Pé wordt door haar nog snel bevordert tot "sous-chef", overigens zonder de overige fietsers hierin te raadplegen. Zo ben je gewoon fietser in het peloton en het volgende moment ben je zomaar in rang gestegen. "C'est la vie" zullen we maar zeggen en de terugreis kan beginnen.
Er wordt gekozen om de kortste weg naar huis te nemen en dat doen we door via een lange rechtdoorgaande weg richting Henri Chapelle te rijden. We draaien linksaf richting Aubel en vermijden de klimmetjes die we vaker nemen naar de grote weg naar het Amerikaans Kerkhof. In Aubel rechts en langs het slachthuis omhoog en nemen de rotonde driekwart om vervolgens de weg te blijven volgen om bij de Planck de grens naar Nederland over te steken. De weg loopt lekker omlaag en met een vaartje rijden we langs Hoogcruts en Reijmerstock om via Termaar bij Margraten uit te komen. Hier steken we de Rijksweg over en door Margraten rijden we naar Ijzeren en vervolgens naar Sibbe om de Sibbergrubbe af te dalen naar Valkenburg. De vele dorpen waar we doorheen rijden zijn vrolijk versierd in carnavalskleuren en de vele prinsen worden met grote spandoeken aan ons voorgesteld. De namen van de prinsen worden steeds moderner. Vroeger (hoor de oude vent) had je namen als Harie IV of Sjeng VI, maar tegenwoordig krijgen ze niet meer zoveel streepjes achter de naam en blijft dat bij Jordi I of Dylan I. Door Valkenburg gaat het en we stoppen netjes bij het stoplicht als het rood is en gaan rechts omhoog. De overweg over en de Stoepert wordt de laatste klim van vandaag. Door Schimmert en bij Genhout rijden Hub en Chris rechtdoor en de overige rijders slaan linksaf om zo naar huis te fietsen. Hub "Le Chef" weer bedankt voor kopwerk, het navigeren en de mooie rit. Er is al vaker wat gezegd over het ongelijk van de thuisblijvers. Vandaag zeg ik dat niet, vandaag zeg ik dat de fietsers gelijk hadden. voor de statistiek: 90 km bij 800 hm.