Wie sjoen os Limburg is.

Maandag 13 maart een dag om even stil te staan bij het LENDJE waarin wij wonen. Ofschoon stilstaan niet hoort bij FITSEN. Toch begint dat er mee als een tiental mensen verzamelen aan de KIRK. De beste VEUROETZICHTEN haalden Hub, Pé, Ruud, Lei, Wim, Henk, Piet J, Piet C, Mart en gastrijder Frans P over om hun fiets uit te laten. De laatste als nieuw lid, die sinds augustus niet meer BOETE had gefietst. Dat betekende een echte VUURDOUP en na afloop mag gezegd worden dat hij zich kranig heeft geweerd en zeker een aanwinst genoemd mag worden. Welkom in onze KLUP, Frans. De rit kreeg de naam Partij mee, maar dat zou te kort door de bocht ZEEN. Zoals de titel al aangeeft hebben we kunnen GENEETE van heel veel moois in ons Limburgs landje. Adembenemende vergezichten, letterlijk na een lange of steile BEKLUMMING, holle wegen, wegkruisen, verstilde dorpjes, in een aangenaam zonnetje badende bossen en velden, vredig grazende koeien en fietsende of wandelende mensen. En deze opsomming is verre van AAF. En valt het fietsen niet ALTIED mee, dan geeft het volgende stukje van de streek weer nieuwe energie. En dat was echt nodig, want ES TE in een relatief korte rit van 77 km, 781 hm kunt stoppen dan heb je niet veel tijd om te herstellen. De PIEN blijf je voelen. Het gemiddelde van 22.5 km spreekt dan ook BOOKDEILE. Dan de route in VOGELVLUG. Achterlangs het vliegveld stonden een aantal metalen VEUGEL geparkeerd, bezoekers van de Tefaf. Deze mensen zullen misschien alleen maar PIEN voelen in de beurs na een of andere grote aankoop. De Kruisberg af bracht ons richting MEERSJE, Amby en de Gronsveldermolen. Nu eens niet rechtdoor EUVERSTAEKE, maar linksaf. In de verte kijk je tegen de bossen op en weet je dat het klimmen GEBLAOZE is. Eerst nog langgerekt vals plat, maar na een flauwe bocht zit je tussen de bomen en gaat de weg GEMEIN omhoog. Waarschijnlijk is dit de Trichterberg, maar veel tijd om te EUVERDENKE heb je niet, want de volgende puist doemt al op, de Bundersberg naar ’t Rooth.

Hier is het ieder voor zich, of anders gezegd: ”Hier wordt alles op een LINJT getrokken". Henk ontfermt zich over de ACHTERBLIEVERS. Hij moet de MEUBELE redden. Klein Welsden, Margraten, Bruisterbosch, dienen als VEURPORTAOL voor Banholt. Het zondagse pauzeplekje laten we rechts liggen en binnendoor PAKKEN we een van Limburgs mooist golvende wegen naar Bergenhuizen. Een vriendelijke opa met kind ontwijken en dan is het GENEETE geblazen. Tenminste als je goede BEIN hebt. Noorbeek ligt er rustig bij, maar dat is niet aan ons besteed want wij moeten nog even DOORPEDDELE. Bij Terlinden steken we de grote weg over en nemen het FITSPAAD richting het bungalowpark van Euverum. Rechts, links en door Pesaken naar het WATERPARADIES van Gulpen. Nog twee keer in de PEDAALE en dan na ongeveer 40 km aan de koffie en cola. De JAORIGE Mart trakteert. Proficiat en BEDANK ! Geen diepgaande gesprekken, ondanks Turkije - Nederland waarvan de uitslag nog steeds niet bekend is, maar wel over de GLORIEJAORE van Fortuna ’54. De vlakke terugweg via Wittem en WIELDER was de aanloop naar de Fromberg. Venijnig in het begin, maar dan geleidelijk oplopend naar het PLATOO met een fantastisch uitzicht. Je hoeft niet te draaien op je fiets, want door de vele bochten ontvouwt zich het LANDSJAP vanzelf. Hier moet je geen snelheid maken, maar de omgeving in je opnemen en OPSJNOEVE. Twee mooie klimmetjes leiden naar KLUMME en de lange afdaling van Retersbeek. 

In Weustenrade nog even een Madam met auto ontwijken, bij Brommelen oversteken, Nuth DOORKRUUSEN en dan via de Makro naar Schinnen. Achter de Afcent ging Hub ons VERLAOTE  en waren we op ons zelf aangewezen. Maar als grote jongens en met VEREINDE krachten vonden we de weg richting thuishaven toch vrij snel terug. Hopelijk BELAEVE de medefietsers bij het lezen van dit stukje nogmaals de rit en kunnen ze beamen : “WIE SJOEN OS LIMBURG IS“