Vlodrop met de 26 groep

Vele wenkbrauwen zullen gefronst worden, vraagtekens geplaatst of schouders opgehaald bij het lezen van de aanhef. Misschien geldt dat ook wel bij een enkeling van de Hub-groep, maar dan is niet goed geluisterd naar de herhaaldelijke oproep van Joep. Of was het meer een smeekbede ?

Joep, voor de eerste keer sinds lange tijd weer erbij (te koud en fietsloos) spoorde Hub, Chris en Frans J aan om een gemiddelde van 26 km te halen na de Vlodrop rit. Misschien had hij zijn nieuwe Willier beloofd om tijdens de eerste rit met de groep dit gemiddelde te halen. Of Ruud dat ook tegen zijn nieuwe Carrera gezegd had is niet bekend. Uiteraard werden de twee racemonsters uitgebreid bekeken, bewonderd en besproken in Vlodrop. Mooi dat de hoofdkleuren perfect pasten bij onze wieleroutfit, rood/zwart. Hub tilde ze op en concludeerde met een glimlach: “Ze zijn te licht bevonden“. Maar de schrijver wil het toch voor beiden opnemen. Het geeft aan dat ze zeker niet met een ingebouwd motortje rijden en zij leggen zelf zo veel gewicht op het zadel dat die opmerking geen hout snijdt. Mannen, veel plezier met jullie aanwinst. Nu even terug naar de 26-club. Tot aan de pauze, na 52 km, hadden we 26.1 gemiddeld. Maar daarna bleek het moeilijk dit te handhaven. Veel keren en draaien, drukke wegen oversteken, de klim in Hillesberg van de steile kant, verkeersdrempels die afremmend werkten en het laatste stuk dat uitnodigde tot rustig uitfietsen. Toch stond nog 25.6 op de teller.

De volgende vlakke rit een nieuwe uitdaging. Overigens wisten onze Oosterburen al dat 26 een sprookje zou zijn, want zij hadden al een passend bord voor ons opgehangen: “Waltmärchenweg“ (Sprookjesbosweg). Dan de getallen maar even op een rijtje zetten: 98.2 km, 25.6 gem. en 319 hm. En het volgende rijtje mag ook niet ontbreken: Erna, Hub, Chris, Pé, Sjraar, Joep, Frans J, Ruud, Lei en Wim. Voordat dit groepje geformeerd werd waren we al in Meers beland, want ook de groep van Jan en Ben fietsten die richting uit. Omdat de rit Vlodrop bekend is bekijken we eens enkele opvallende dingen onderweg.

Allereerst de mooie klim achterlangs Nattenhoven, die nu helemaal geasfalteerd is en de eerste hoogtemeters oplevert tot aan de brug in Obbicht. Ook zo mooi en betaald door de Ontgrinders een nieuwe fietsbrug achter Schipperskerk. Tussen Montfort en Odiliënberg lopen een aantal vlakke fietspaden door het Munningsbosch, een gebied dat we in het voorjaar nog eens moeten doorkruisen. Dan is het nog maar even rechtdoor naar Vlodrop, maar omdat Herkenbosch ook veel te bieden heeft maken we dit ommetje alvorens in de vriendelijke Gitstappermolen te pauzeren. Door de grootte van de groep zaten Ruud, Lei, Chris en Wim samen aan tafel. De laatste twee haalden wat verhalen over gezamenlijke kennissen op en het opvangen van kleinkinderen. Samen nog even gepraat over het trainen van de andere spieren dan de beenspieren.

Na de pauze de Duitse wegen opgezocht en enkele plaatsen met leuke namen doorkruist: Brüggelchen, Waldfeucht, Hillensberg. Maar ook Spaans Huisken en Sweikhuizen  mogen er zijn. Tüdderen vind ik minder leuk, want daar reed Lei lek en kruiste een tractor onze weg en dat betekende waterplassen, pratsch en poetsen.  En wie dat laatste het beste gedaan heeft zullen we maandag zien als de rit naar “Partij“ op het programma staat.