30-07-2016: Gemmenich

Wie de verslagen van afgelopen maandag heeft gelezen mocht de conclusie trekken dat het moeilijk zou zijn om een nog mooiere tocht te maken dan deze in de Voerstreek. Dan moet je zoeken naar fraaiere vergezichten, nog meer verstilde dorpjes,plekjes, meer achterafweggetjes en velden omzoomd met bloemen en kruiden. En toch kun je deze vinden in ons mooie Limburgse Heuvelland. Wat zijn we toch rijk gezegend in dit stukje. Even dit gezegende wat meer uitleggen. Langs verschillende velden kwamen we een soort geel  “onkruid”  tegen, Boerenwormkruid. Dat werd , en nu ook nog wel, met andere kruiden en granen tot een Kroetwusj gebonden en dan gezegend op 15 augustus, feest van Maria Hemelvaart. Opgehangen in woningen en schuren diende het als afweer tegen onweer en bliksem. Dat hoorden een aantal van ons vandaag pas voor de eerste keer. Maak zelf maar een keuze uit Hub, Henk, Chris, Joep en Wim. Van de fraaie vergezichten genoten we o.a. rondom Vijlen, Epen-Camerig en richting Orsbach. En wat te denken van plekjes als Cottesen en Mamelis. En de kleine weggetjes lagen rondom Sippenaeken, Simpelveld, Gemmenich en Moresnet. Die laatste plaats was vroeger een zelfstandig landje en als je dan de Drielandenklim erbij gedaan hebt mag je een tocht bijschrijven door Vier Landen. Zo, en nu gaan we fietsen. Zoals reeds gezegd stonden er vijf TCE-ers aan de kerk o.l.v. Hub. Jan en Ben namen nog drie anderen mee voor een vlakke rit. Hub had er veel zin in , getuige zijn voorstel om Gemmenich te doen en te zoeken naar een mooi aantal hoogtemeters. Dat moest kunnen met deze groep. Niemand was met slechte benen uit bed gestapt en zo konden we mooi en bloc alle beklimmingen doen. Geverik, Schimmert, Hulsberg, Walem naar beneden, richting Wittem, Partij en Mechelen liep nog wat golvend op en neer, goed om de diesels op gang te brengen. Achter de kerk linksaf en de eerste weg links omhoog verlangde een schep kolen/koolhydraten extra, de Kleeberg. Duidelijk dat deze klim bij sneeuw wordt afgesloten, want ook nu slipt je achterwiel weg als je even uit het zadel gaat. De wegen erna gaan op en af en eindigen pas na de doorgaande weg van Vijlen naar het Vijlenerbos. Maar hier word je getrakteerd op een lange, slopende weg tot in het bos, de Groenenweg, niks voor groentjes. Gelukkig daarna de bochtige afdaling naar het theehuisje Buitenlust, even genieten van het panorama richting België en dan via Cottesen naar Sippenaeken. Hier zijn honderden kampeerders neergestreken en omdat wij best wel eens willen zien hoe ze gehuisvest zijn maken we enkele rondjes over deze terrassencamping. Lekker weer wat hoogtemeters meepikken, maar ook wat gratis modderstroken. Mooi het gemiddelde naar de klo…..vaantjes. Langzamerhand naderen we de pauzeplek, maar Hub voelt zich schuldig t.o.v. de anderen als we er te vroeg zijn, niet alle kleine weggetjes gehad hebben en de hoogtemeters blijven stilstaan. M.a.w. in een grote boog om Gemmenich heen, zoals een tijger zijn prooi besluipt. Als we na bijna 50 km. ons cafe bereiken is het terras volledig bezet en nemen we  binnen plaats. Geen nood want de sfeer is er niet minder om. Vanalles kwam ter sprake, maar deze keer fietsen we snel verder. Dat begon met de klim naar het Drie-/Vierlandenpunt. Lekker weer wat hm erbij. Afdalen naar de grote weg, naar het prachtig gelegen kerkje van Holset omhoog en via Lemiers en de klim langs Mamelis uitkomend op de hoogte van Orsbach. Bocholzerheide en Baneheide wezen de weg naar Simpelveld en Bosschenhuizen, maar ook enkele venijnige hellingen, die staand in de pedalen genomen moesten worden. Gelukkig hier geen los grind. De molen in Ubachsberg werd geclassificeerd als op twee na hoogste punt van Nederland, maar daar waren we het niet over eens. Wel over de mooie afdaling door Winthagen en de weg naar Voerendaal. Daar weer genieten van de prachtige fietspaden, ondanks de aanwezigheid van de autowegen. Ten Esschen maar vlug achter ons laten en via Wijnandsrade en Swier vals plat naar Vink en de manege De Blauwe Steen. Nog even doorbijten op de klim door Terstraeten en dan al beginnen met Hub uitgebreid te bedanken voor de geweldige route. Vooral Joep spande daarbij de kroon, want hij kreeg geen einde gebreid aan zijn complimenten. Terecht. Het was genieten geblazen op deze 93 km, 1037 hm en 22,5 km gemiddeld.
Nu alvast vooruitkijken naar de maandagrit naar Tongeren.