27 nov en 4 dec: Bikkelen in de natte kou

Zondag 27 november 2016

De routeleiders waren helaas verhinderd en dus hadden de 4 mannen aan de start, Martin, Silvio en de beide Frans-en het rijk voor zich alleen om weer eens een “afwijkende” route te bedenken. Het weer was nu niet bepaald onze vriend vandaag. Vrij koud en nat; niet de meest geliefde combinatie voor de wielrenner. Maar bikkels als ze zijn toch op weg. Richting België deze keer. Via de internationale brug de Maas over, richting Maasmechelen. Vervolgens dwars door het mooie natuurgebied van de Mechelse heide naar Zutendaal. Net voorbij Zutendaal een knal en de achterband van Frans-J was lek. En zoals zo vaak, een ongeluk komt nooit alleen. Geen bandje bij zich en zelfs geen plakmateriaal! Hij was vergeten het tasje weer aan de fiets te binden, na het poetsen van de fiets. Wat was gebeurd? Een joekel van een spijker had zich dwars door de achterband én deels door de velg geboord en stond nog rechtop! Gelukkig had, redder in nood Silvio, een passend bandje bij zich. De andere twee collega’s hadden alleen “tractor”-binnenbanden bij zich! En wát een vieze handen krijg je van fiets-plakken bij nat weer!! Na de inmiddels ijskoude handen “gewassen” te hebben in het nog koudere gras konden we onze weg weer vervolgen door de Belgische bossen richting Maastricht. Plan was om via Maastricht en een klein omweggetje richting huis te koersen, maar ondertussen werd de roep naar koffie steeds luider. Een bekende rustplaats was niet direct voorhanden en dus werd uitgeweken naar een mooie plek in het bos tussen Meerssen en Berg en Terblijt. Bij de Nachtegaal weer op krachten gekomen en na de nodige sterke verhalen te hebben uitgewisseld waren we weer rond de klok van 12.30 uur in Elsloo.  Resultaat: het aantal gereden kilometers was niet bekend, geen hoogtemeters van betekenis gemaakt en een snelheid die gemiddeld duidelijk lager lag dan normaal. Maar alles bij elkaar;  toch nog een aardig ritje én wederom een stevige poetsbeurt van de fiets op het menu, want deze was weer aardig vuil, maar nu wel weer uitgerust mét het ó zo belangrijke fietstasje met inhoud!!

 

Zondag 4 december 2016

Koud en nog eens koud. Gevoelstemperatuur rond de -6 graden. Toch drie fietsers die de kou durfden te trotseren. René en de beide Frans-en. De zon begint een beetje te schijnen dus dat geeft hoop. Via de bekende route richting Hulsberg en Klimmen. Wat wij alras in de gaten kregen is dat je met deze lage temperaturen beter een beetje kunt klimmen (wel rustig aan) dan afdalen. Afdalen betekent extra koud!

Zelfs het aantal bedevaartgangers in Wittem was duidelijk minder dan voorheen. Wellicht ook vanwege de kou. Via Mechelen naar Wittem en aangezien wij niet te ver wilden fietsen met deze koude toch maar gekozen voor het beklimmen van de Schweiberg. De Loorberg vervolgens rustig af en daarna richting Hoogcruts. Wellicht door de kou bevangen wilde Frans-T ergens een oprit opdraaien in de veronderstelling dat wij al bij de t-splitsing richting Banholt waren. In Banholt aangekomen had hij zijn oriëntatievermogen weer volledig terug en wist hij linea recta naar de bekende rustplaats te fietsen. Onderwerp van gesprek deze keer: werk en nog eens werk! René en Frans-T waren op enig moment zo diep in gesprek over het werk bij Sabic dat zij nog een 2e kop koffie nodig hadden om weer op krachten te komen. Vanwege de grote kerstdrukte in Valkenburg, of te wel een compleet gekkenhuis, maar besloten Valkenburg links te laten liggen. En via Bemelen, Amby en Meerssen de Kruisberg op teneinde niet al te zeer af te koelen onderweg. Ondertussen op diverse plaatsen in het Zuid-Limburgse landschap kunnen genieten van vele schitterende “bevroren plaatjes” in de zon. Als klap op de vuurpijl werden wij verrast door enkele reeën die tussen Kasen en Geulle net de weg hadden overgestoken op weg naar een veilig plekje aan de bosrand. Halverwege stopten ze nog even en keken om, net zo nieuwsgierig naar ons kijkend als wij naar hun.

Ondanks de kou toch nog rond de 65 km gefietst, gemiddelde snelheid 22km en zelfs nog zo'n 500 hoogtemeters bij elkaar gescharreld. De thuisblijvers hadden ..... ?