Zaterdag 22 okt: Stramproy

Bij de kerk slechts 8 liefhebbers die een zaterdagochtendritje willen maken. De weersvooruitzichten nodigen ook niet uit want het zou bewolkt blijven met een maximum temperatuur van zo'n graad of 11. De harde kern is komen opdagen en van de C-groep zijn dat vandaag Ben, Gerard en Toos, die als bestemming de Einsahme Herzen in Waldfeucht hebben gekozen. De B-groep wordt vertegenwoordigd door Hub, Erna, Sjra, Cees en Chris T. Hun bestemming is In eerste instantie Ittervoort maar dat zal later worden gewijzigd. Over het fietspad van de brug over de Maas, parallel  met de autobaan, rijden we naar Kotem en daarna richting Maasmechelen. De hoge windmolens voor Maasmechelen staan bijna stil dus weinig wind, is ook eens lekker. Door Maasmechelen naar As en bij het station van As gaan we rechts en even verder links en op de Kapelstraat, dat verwacht je toch niet in een straat met zo'n gezegende naam, wordt gevloekt omdat er lek is gereden. Met vereende krachten wordt het binnenbandje vervangen, de buitenband nagekeken op onregelmatigheden en snel zijn we weer op weg. Maar het noodlot slaat weer toe en even later heeft Erna, in dezelfde straat notabene, weer een lekke voorband. We hadden de buitenband toch goed nagekeken op de oorzaak van het lek? Op de buitenband was het merk Hutchington te lezen en Sjra en Cees wisten te vertellen dat Poulidor nog met deze naam op zijn fietstricot rond heeft gereden. Zal toch niet al zo'n oud bandje zijn? Hub had het lek in de binnenband gevonden en Chris kwam met de intelligente opmerking, terwijl hij met de buitenband in de hand stond: "kijk eens waar het gaatje zit ten opzichte van de ventiel, dan kan ik in de buitenband misschien vinden waardoor het lek is veroorzaakt" . Na nog een degelijke controle van de buitenband geen steentje of doorn te vinden die het lek heeft kunnen veroorzaken. Wellicht een nog kapot binnenbandje meegenomen? Erna had maar een reserveband bij zich en Sjra leende zijn reservebandje aan Erna. Vlug opgepompt en verder ging het en nu gelukkig zonder mankementen. Door velden en bossen bereikten we Opitter waar de koffiepauze was gepland. Bij het café naast de brouwerij wilden we pauzeren. De fietsen gestald, maar we stonden voor een gesloten deur. "Dan gaan we naar de andere kant van het kanaal" zei Hub. Maar helaas, ook deze gelegenheid, de Kieper, was gesloten. Wat nu ? Besloten werd om dan maar door te rijden naar Stramproy om daar op de Markt koffie te drinken. Langs Tongerlo, Kinrooi en Molenbeersel bereikten we Stramproy. In cafe "Ut Opsjupperke" liepen we een lege zaak binnen. We waren de enige gasten en de bestelling werd vlug opgenomen. Koffie en cola werden gebracht en de zakjes met boterhammen werden te voorschijn gehaald en die waren snel leeg. Hub vertelde dat hij voor glijbaan had moeten spelen voor zijn kleinzoon die tijdens de herfstvakantie bij opa en oma was komen logeren. Glijbaan ben je ook niet elke dag, dus Hub had wat rugklachten. De debatten tussen Trump en Clinton kwamen ter sprake en als dat het niveau wordt van een president van de USA en een wereldleider dan wordt dat als erg bedroevend ervaren. De inburgering van de vluchtelingen, waaraan Hub Nederlandse taalles geeft, wordt nog besproken en dan is het weer tijd om op te stappen. Buiten staat een tot een soort locomotief omgebouwde brommer waarom heen enkele mannen staan in een vreemde uitdossing. Meteen komt er eentje op ons af. Ze houden een enquête en vragen wat er gedaan kan worden om de samenhorigheid in Stramproy te verbeteren. Daar kunnen we niet bij helpen want we wonen 50 km verderop, maar we merken op dat drie vaten bier en een dikke barbecue in een bruin café zeker zal helpen. Daar komt altijd volk op af en is reuze gezellig.
Langs Rietbroek, Bosven, Groot Beersel komen we in de buurt van Neeritter. Het valt op dat we veel grenspalen tegenkomen, we blijven zo'n beetje parallel met de grens rijden.
Door Kessenich fietsen we en komen vlakbij Ophoven aan jachthaven "de Spaenjerd" bij de Maas uit. Langs de Maas rijdend bereiken we tenslotte Maaseik. De zomerhuisjes in Aldeneik liggen er verlaten bij. Buiten het seizoen is hier niet veel te doen, maar in de zomer is hier veel activiteit. Onder de brug door en direct weer rechts, om zo over de brug richting Roosteren te rijden. Bij het kapelletje rechts en over de dijk richting Illikhoven. De weg naar Vissersweert is nog altijd afgesloten en we worden gedwongen over het fietspad langs de weg richting Born te rijden. Ik heb het idee dat die weg naar Vissersweert weer vlug open zal zijn, want in Illikhoven zag ik tijdens een eerdere rit een nieuwe asfaltbestrating die door leek te lopen richting Vissersweert. De brug over het Julianakanaal nemen we richting Holtum. Nu eens niet de Verloren van Themaatweg genomen, maar rechtdoor om eens via een andere weg in Holtem te komen. Ik rijd al wat jaren hier in de omgeving, maar voor mij was dit weer een onbekende route. Langs de NedCar en door het Limbrichter bos belandden we bij Guttecoven. Hub nam hier afscheid en reed over Sittard naar huis. Hub weer bedankt voor een mooie rit. De rest ging door Guttecoven en langs de modelvliegtuigjes, staken de Bergerweg over en via de Urmonderbaan en langs de Valk reden we naar de rotonde bij de Macintosh. Hier splitsten zich de wegen. Erna reed rechtsaf naar huis en Chris linksaf richting Geleen. Sjra en Cees rechtdoor om over Stein de thuisbasis in Elsloo te bereiken. Bedankt, beste collegafietsers, het was weer een mooie fietstocht en in prettig gezelschap heb ik 102 km weggetrapt met een gemiddelde van 24,9 km per uur en een te verwaarlozen 240 hoogtemeters "overwonnen".

Maak een Gratis Website met JouwWeb