Mur de Grises Pierres (omlaag)

Zaterdag 20 augustus

Het was druk bij de kerk in Elsloo. Ik heb de mensen niet geteld maar ik schat dat er zo'n 13 renners waren komen opdagen. Van de C groep waren dat o.a. Ben, Giel, Jan O, Gerard, Toos, Tine, ...... en van de B groep Hub, Joep, Lei, Henk en Chris T.
De tocht die Hub had gepland begon via Geverik, Ulestraten, Meerssen en de bekende route langs Maastricht, de molen van Gronsveld, Rijckholt, Mesch en dan de grens over om langs 's Gravenvoeren de weg naar Warsage te nemen. Voor de rijders die vaker meerijden is dit een bekende route en een van de meest gebruikte varianten om in de Voerstreek te komen. De mannen op kop hadden het vandaag niet gemakkelijk. De stevige tegenwind bood veel weerstand en zorgde ervoor dat ze de trappers krachtig moesten beroeren. Zelf heb ik vandaag niet veel kopwerk gedaan en daarom doe ik thuis maar wat "kopwerk" om te proberen een foutloos verslag van de rit te verzorgen. Bedankt koprijders voor het uit de wind houden. In Warsage rechts, voor Mortroux naar rechts richting Dalhem. Even voor Dalhem moesten we naar links richting Mortier. Hier was de weg afgesloten maar Hub wist zeker dat we hier wel door konden. Langs een imposante bulldozer en een groot gat ten behoeve van een nieuwe riolering, over grind en keien baanden we ons een weg over een smal bruggetje om een eindje verder de geasfalteerde weg weer te bereiken. Even verder moesten we weer van de fiets in Mortier omdat er een feesttent midden op de weg was gebouwd en er nog een smal strookje beschikbaar was om onze weg te vervolgen. Het viel op dat er op talloze plaatsen reklameborden waren opgehangen om een of ander feest te promoten. Het leek wel of er in elk dorp een feest werd georganiseerd. De Walen weten wel van feesten. Door ging het en bij een splitsing leidde Hub ons linksaf langs een kasteel  (Chateau Cortils) en door een prachtig landschap. Het was niet alleen van de omgeving genieten, er moest ook gewerkt worden wat we deden door een pittige en lange klim te nemen om uiteindelijk de grote weg N627 naar Battice te bereiken. Op deze drukke weg is het niet prettig rijden, maar veilig netjes achter elkaar om het verkeer niet te hinderen bereikten we de pauzeplaats in Battice.

In het café was het erg druk voor een zaterdagmorgen. Heel veel tafeltjes waren bezet, er werd luidruchtig gepraat en de drankjes gingen er al goed in. En dat ' s morgens om een uur of twaalf. Dat vinden wij, maar de Belgen denken daar anders over. Die nemen het ervan en laten zich een hapje en een drankje goed smaken. Een goed voorbeeld doet goed volgen. Ook wij bestelden een drankje maar hielden het bij cola en koffie en het hapje bestond uit de meegenomen bammetjes. Henk kon het niet laten om bij de naastgelegen bakker een lekker vlaatje te kopen en dat met smaak te verorberen. Wat kwam nog meer ter tafel ? Onder andere het plezier wat de opa's onder ons aan de kleinkinderen hebben en de vroeger strikt gescheiden jongens- en meisjes scholen. Henk merkte op dat hij vlakbij het café twee gebouwen had gezien. Op een gebouw stond op de gevel in grote letters Ecole de Filles en op het andere gebouw Ecole de Garcons. (opleiding voor obers ?) Ook in Belgie was die scheiding van jongens en meisjes van toepassing. Ook hadden we het over de spectaculaire wedstrijden van de BMX fietsers en dat een tweede of derde plaats bij de olympische spelen een knappe prestatie is. Iedereen die meedoet wil winnen en als je dan uiteindelijk tweede of derde of nog minder wordt is dat jammer. Dan is de ander beter en moet je jezelf een goed verliezer tonen en accepteren dat iemand anders beter is. Verliezen hoort ook bij de sport.
Tijd om te betalen en onze weg naar huis in te slaan.

Henk maakte nog even een foto van de eerder genoemde schoolgebouwen en terug reden we een stukje over de grote weg om even later rechts af de afdaling naar Charneux in te slaan. Ook hier worden er feesten georganiseerd. Jong en oud doet daar aan mee en het is een drukte van belang. De mensen verkleden zich dan en we zagen er vele uitgedost in de meest vreemde creaties. Een soort carnaval, maar dan in de zomer. We reden langs een groep jongedames die als poetsvrouwen waren verkleed en ook de nodige poetsattributen bij zich hadden. Plots een scherpe knal en Joep had een lekke band. Met vereende krachten werd de band snel vervangen en tijdens dit werk konden we het niet laten om de poetsdames te vragen om even onze fiets te poetsen, maar daar hadden ze geen trek in. Dat moeten we straks maar zelf weer doen.
Joep had een goede fietspomp, waarmee hij 6 bar kan pompen. Onder begeleiding van Hub, pompte Joep de band op druk. Als je hard moet werken om de band op te pompen kun je zelf niet ook nog kreunen. Dus samen hebben ze dat karweitje geklaard. Verder door Charneux en even later een steile afdaling naar de grote weg bij de Abdij van Val Dieu. Die steile afdaling genaamd Mur de Grises Pierres  heb ik eens beklommen en wat ik me ervan herinner is dat hij zo steil is dat je voorband van de grond komt en je voorover moet leunen om de band weer aan de grond te krijgen. Bij de abdij rechtsaf de klim richting Aubel ingezet. Ook hier bij het klooster waren er feesttenten gebouwd en was alles in gereedheid gebracht om de inwendige mens te versterken. Hier wordt niet alleen maar aan het geestelijk welzijn gedacht. Halverwege de klim reden we linksaf om verder omhoog naar St. Jean Sart te rijden. Een uitdagende beklimming die lang doorloopt. Boven naar rechts over de grote weg richting Aubel, maar wij gingen links naar St. Pietersvoeren. De weg die er altijd heel slecht bijlag, was tot onze vreugde voorzien van nieuw asfalt en de afdaling liep erg gladjes. Door het dorp en verder naar St. Maartensvoeren waar we de klim richting Ulvend namen. Ook hier was de weg voorzien van nieuw asfalt wat de klim ietwat makkelijker maakt, maar het was toch afzien. Als de Walen zo blijven doorgaan met de wegen opnieuw asfalteren hebben we binnenkort niets meer te klagen over die k..wegen in de Voerstreek. In Ulvend namen we de weg richting en door Schey en bij de grote weg even rechts, links en dan omhoog naar Terlinden. Over Banholt, Bruisterbosch, Margraten, Sibbergrubbe bereikten we uiteindelijk Valkenburg, waar de laatste klim van de dag, de Stoepert werd genomen om achterlangs Schimmert bij Genhout afscheid te nemen van Henk, Joep en Lei. Deze reden via Genhout richting Elsloo en Hub en Chris reden over Spaubeek huiswaarts. Hub bedankt voor weer een mooie en uitdagende rit.

Op mijn fietscomputertje staat te lezen dat er 101 km zijn gereden met een gemiddelde van 23,2 km, waarbij er 882 hoogtemeters zijn bedwongen.

 

IMG_2974.jpg  IMG_2972.jpg

Maak een Gratis Website met JouwWeb