Zaterdag 19 nov: Rit met hindernissen naar Gemmenich

De voorspellingen beloofden een droge dag met een stevige zuidwestenwind. Het zag er echter dreigend uit en en daarom besloot Piet J. om nog even zijn regenjasje te gaan halen, terwijl de klok al 10 had geslagen. Van de C-groep was alleen Gerard komen opdagen en hij wilde, ondanks de uitnodiging om met de B-groep mee te gaan, een solo-rit rijden. Ondertussen moesten Hub, Erna, Pé, Sjra, Ruud, Mart en Chris T even wachten tot Piet terug was met zijn regenjasje. Met enige vertraging gingen we van start met als doel Gemmenich. Door de Stationsstraat in Beek en langs het Lampenpaleis namen we de helling naar Geverik. Hier haalde ons een grote groep collega-fietsers in, die net als wij de droge zaterdag wilden gebruiken om een lekker ritje te maken. We lieten ze rijden en in ons eigen tempo reden we via de Kling richting Oensel. In de Kling moesten we even stoppen, omdat een wagen met paardenaanhanger dwars op de weg stond om achteruit de oprit in te rijden. Dat ging niet erg gesmeerd want een wiel stond op de oprit en het andere wiel aan de verkeerde kant van een voetmuurtje. Toch ging de chauffeur door met achteruit rijden en dat ging met een hoop herrie gepaard, want omdat een wiel zich aan de verkeerde kant van het muurtje bevond schuurde de bodem van de aanhanger over de bovenkant van het muurtje. We hebben niet gewacht om de schade te bekijken maar vervolgden onze weg naar Oensel en namen rechtsaf de klim naar Schimmert. Bij het oprijden van het fietspad bij de watertoren even foetelen (te vroeg het fietspad nemen) en bij de rotonde naar rechts en door Arensgenhout reden we naar Hulsberg. Bij de Wok de afdaling richting kerk en onderaan naar rechts omhoog naar Klimmen. Vlak voor de rotonde zag Chris een oud-collega die op een steiger bij zijn woning stond. Even geroepen en gezwaaid en aan zijn reactie kon je zien dat hij niet wist wie er op de fiets naar hem zwaaide. Die zal zich vast het hele weekend wel afvragen wie dat geweest is. Boven bij de rotonde halfrond en het smalle paadje richting Walem genomen. In Walem naar links en in Koulen naar rechts en de afdaling naar het station van Schin op Geul. De brug over het spoor en verder door Schoonbron, Etenaken en Wijlre bereikten we het kruispunt bij het klooster van Wittem. Even wachten op het groene fietsje en door Partij gingen we naar Mechelen. Daar reden we direct naar links om de lange omhoog lopende weg door Hilleshagen naar Vijlen te nemen. Verder omhoog door Vijlen en via Einrade bereikten we bij kasteel Vaalsbroek de grote weg. Even links en meteen rechts en weer omhoog naar Wolfshaag. Boven gekomen naar rechts de grote weg Vaals-Gemmenich, die ook weer lekker omhoog loopt. De grens over en we rijden Belgie in en dat gaat lekker bergaf en met een vaartje rijden we Gemmenich in. Lekker koffie dachten de meeste rijders, maar Hub had nog een surprise. Vlak voor het traditionele pauzecafé sloegen we linksaf en een pittige klim lag voor ons te wachten, rondje over Moresnet-Chapelle. Nog even moeten we werken voordat de koffie verdiend is. Het extra lusje rond Gemmenich levert mooie vergezichten op en na een paar kilometer bereiken we toch het pauze-café. De stoelen en tafels van het terras zijn opgeruimd en dat was een tegenvaller. Moeten we maar binnen gaan zitten er zit niets anders op.
De krukken aan de bar waren allemaal bezet en er werd al goed ingenomen door de Belgische stamgasten. We vonden een vrije tafel en tijdens de pauze vertelde Sjra over de cursus die hij samen met zijn echtgenote heeft gevolgd om goed voorbereid te zijn op zijn pensioen. Een van de valkuilen is, zo werd hem verteld, dat gepensioneerden meer alcohol gaan drinken. Een fles wijn per dag was geen uitzondering. Daar wilde hij toch niet aan beginnen, hij is meer een bierdrinker. Hub vertelde over vakantiegangers die direct na het ontbijt, om een uur of tien 's morgens, al aan het eerste glas wijn beginnen. Iemand vertelde over de twee flessen wijn die hij had gepikt uit de wijnkelder van een gite in de Italiaanse bergen. Dat was een noodgeval, want ze waren overvallen door noodweer en gedwongen te overnachten in de bergen. De wijn was broodnodig om warm te blijven. Ja, Ja. De onthullingen in het boek van Thomas Dekker werden besproken en er was enige vrees bij de aanwezigen dat er misschien ook een boek over TCE zou uitkomen, waarin de escapades worden beschreven als de club een weekend weg is op een meerdaagse tocht. Geen schrik, de omerta in de club wordt niet gebroken. Het Limburgs dialect komt nog ter sprake en van Kirchroatsjer plat belanden we bij de rollende R van de Maasdorpen en dat een Sinterklaas zich met de rollende R had verraden door te zeggen: RRRonny kom eens bij Sinterrrrklaas.
Hub wil de traditionele rit naar Banneux, die elk jaar rond de Kerst op een zaterdag wordt gereden, nog gaan plannen. Een probleem is dat 24 december en ook 31 december op een zaterdag vallen en dat deze data voor de meeste mensen waarschijnlijk niet zo gunstig zullen zijn om naar Banneux te rijden. Nader bericht hierover volgt.
De koffie, cola en meegebrachte versnaperingen waren genuttigd, nog even snel plassen, betalen en weg waren we weer om de terugweg naar huis via Sippenaken te rijden. Het grootste deel van deze weg loopt lekker bergaf en snel zijn we bij de weg rechtsaf, vlakbij kasteel Beusdael, die ons weer Nederland inbrengt. Klimmetje omhoog en genieten van het uitzicht op het kasteel en de fraaie landschappen. De afdaling brengt ons in Epen en we rijden richting Camerig. Bij herberg de Smidse gaan we echter linksaf om zo achterlangs Epen op de weg richting Mechelen te komen. De weg wordt echter opeens versperd door twee hekken. Dat laat ons niet tegenhouden en na een beetje manoeuvreren komen we langs de hindernis. Even verderop is te zien waarom de weg was versperd. Waarschijnlijk door de overvloedige regenval van de laatste tijd was er een gat in het asfalt ontstaan, waardoor ander verkeer dan fietsers en wandelaars niet door konden rijden. Over het nieuwe fietspad van Epen reden we naar Mechelen en verder naar Partij. In Partij linksaf en onderaan de Gulpenerberg naar rechts om zo in Gulpen te komen. De Rijksweg over en we nemen de klim naar Ingber via de Ingbergracht. Ieder op zijn eigen tempo omhoog en boven even wachten tot we weer compleet zijn. Dan door Scheulder, Ijzeren en Sibbe om via de Daelhemmerweg naar Valkenburg af te dalen. In Sibbe is de Daelhemmerweg voor autoverkeer afgesloten en wetende dat er geen auto's achter je kunnen komen is het lekker afdalen. Het Kerstseizoen is weer begonnen en dat was goed te zien aan de lange rijen kersttoeristen die moesten aanschuiven om in de grotten te komen en de Kerstmarkten te bezoeken. Het was een drukte van belang en stapvoets moesten we onze weg zoeken door het verkeer. Door de Plenkert en langs de Valkenier bereikten we de weg naar Haasdal. Het laatste klimmetje van de dag de Klevert omhoog en we bereikten Haasdal om door Schimmert bij het kruispunt bij Genhout te komen. Hier  namen Hub en Chris afscheid van de groep en reden verder richting Spaubeek. De overige rijders gingen over Genhout en Beek huiswaarts. In Spaubeek nog een hindernis, de doorgaande weg de Soppestraat was afgesloten. De bovenste asfaltlaag was verwijderd maar daar kon nog goed over gereden worden. Ook deze hindernis liet ons niet tegenhouden en bij de Hegge draaide Hub af om zo naar Brunssum te rijden. Chris door naar Geleen en met een kleine omweg, om wat meer km op de teller te krijgen, bereikte ook hij de stal. De voorspelling is uitgekomen, het is droog gebleven en een regenjasje is niet nodig geweest.
Nog even de cijfertjes. Op mijn tellertje staat 90 km met een gemiddelde van 21,9 km per uur. In die 90 km zitten wel 824 hoogtemeters.