19-03-2016: Peer

Denk niet dat jullie op de verkeerde site zijn ingelogd, als je de titel leest. Het gaat werkelijk over onze Toerclub. Beter gezegd over een van onze leden. Maar laten we bij het begin beginnen. Grijs weer, kil bij de start en niet veel verandering volgens de weermannen. Sorry, maar de vrouwen zijn niet geraadpleegd. Vier rijders voor de Ben-groep naar een voor ons onbekende bestemming. Rondom Hub hadden zich verzameld, Lei, Sjra, Chris, Wim en Mart. En rondom die laatste vertrok zich het Wonder van Peer. Ziekte, drukke werkzaamheden en de koude periode hadden ervoor gezorgd dat er heel weinig kilometers in zijn anders zo sterke benen zaten. Daarom kondigde hij aan om te proberen 35 km. mee te gaan en dan huiswaarts te keren. Daar zou Mart al heel erg tevreden mee zijn. In de slipstream van Hub en Wim, daarachter Lei en Sjra, verorberde hij naast Chris kilometer na kilometer. Al draaiend en kerend door de Belgisch-Limburgse bossen en velden bleef hij achter de andere wielen plakken. Ook de af en toe neerdwarrelende druppels deerden hem niet. Maar de 35-ste km. moest nog komen. Langzamerhand begonnen wij ons voor te bereiden op zijn afscheid, maar dat kwam maar niet. Gelukkig.  Integendeel, zijn stem en verhalen bleven we achter ons horen.
De kerk van Peer kwam steeds dichterbij en het keerpunt van Mart waren we al lang voorbij. Het eerste kleine wonder was geschied. Na ruim 40 km. stalde hij zijn fiets naast de onze en samen liepen we het drukbezochte restaurant binnen. Nadat ieder het zijne besteld had vertelde hij dat dit voor zijn rekening was t.g.v.  zijn verjaardag. Proficiat en dank van ons allen! Als de zon had geschenen zouden we kunnen zeggen dat in de schaduw van de kerktoren de pauze gevuld werd met discussies over grote en kleine verzetten, het aantal te trappen wattages, de geschiedenis van de toerclub en het fietsen in koude en warme perioden van het jaar. Een wonderlijke mix van onderwerpen. Maar de wonderen waren nog niet op. Op de terugweg straalde de groep een grote eensgezindheid uit. Om beurten en in wisselende samenstellingen werd kopwerk verricht. En geloof het of niet, maar als Mart dit deed, zeker geflankeerd door Chris, vielen er soms zodanige gaten dat Hub ze even tot de orde moest roepen. En dat voor iemand die zich niet in staat voelde om volledig mee te gaan. Wonderlijk. Ook de terugweg leek door het vele draaien en keren meer op een mallemolen. En dat leverde een volgend wonder op. Zelfs Hub werd dolgedraaid en het wonder geschiedde. Hij moest stoppen
en de borden raadplegen om de juiste route weer te vinden. Hoe vaak overkomt hem dat? Zelden. Inmiddels hadden we de contouren van Maaseik ontwaard en denderden we zonder dralen de Pater Sangersbrug over, richting Dieteren en Baakhoven. Verder tot de VDL-fabrieken in Born, die als door een wonder, gered werden van de ondergang. Na het Limbrichterbos namen we afscheid van Hub en fietsten we in een rustig tempo huiswaarts.Ook benieuwd wat er na deze wonderlijke rit op de teller stond?
Totaal 105 km. Gemiddeld 24.1 km en 307 hm. Hiermee kun je weer vol vertrouwen op naar de volgende rit(ten).