Naar Aubel, via de zijkant van de Keutenberg

Maandag 12 december. Droog, en dat blijft het vandaag, 6 graden. Aan de start Hub, Chris, Ruud, Erna, Pe en Henk. Hub heeft op de weg vanuit Brunssum alle tijd gehad om na te denken wat we vandaag krijgen voorgeschoteld. Het wordt Aubel via route speciaal, langs de zijkant van de Keutenberg (?), we wachten af.

Meteen in begin een toevallige ontmoeting, een parmantige fazanthaan op de weg in Geverik, voorbij de kerk. Een geschenk uit de hemel zei een van ons (je mag raden wie), die is voor de kerst. De Stoepert af naar V'burg, er lopen al wat  kerstgasten rond, een vette Duitse touringcar staat brutaal op de rijweg geparkeerd bij de voet van de kabelbaan naar de Wilhelminatoren .... blij dat ons dit bespaard blijft. Richting Schin op Geul, en zo'n 150 meter voorbij Jean Habets gaan we rechts een erg smal weggetje in, of beter gezegd "op", dit is de Luijtenweg. En die komt uiteindelijk na een lange gestage klim uit op de kop van de Keutenberg. Erg mooi weggetje, verhard uitgezonderd de laatste paar honderd meter, maar dat hebben we er graag voor over, poetsen moeten we toch. Boven wachten we tot ons groepje weer compleet is, de hartslag tot rust is gekomen en weer verder. Naar Ingber, Beutenaken, Teuven en Remersdaal. Markant punt is telkens weer de Lourdesgrot, in de bocht van de lange klim. Google natuurlijk erop nageslagen, gebouwd in het Mariajaar 1954, opgetrokken uit sintel-blokken van de zinkindustrie van Plombière of Kelmis. En nog leuk om te vermelden, de Lourdesgrotten waren vaak bedoeld om de burgers "kracht te geven om verder te gaan als het moeilijk wordt", en wij als zwoegende fietsers kunnen er ook kracht uit putten (einde van de les). We dalen af naar Aubel, naar ons vertrouwde pauzecafé.

De nestelen ons zoals gewoon, een tafel om aan te zitten, en een tafel met stoelen om alle spullen op kwijt te raken. Voor een maandagmiddag was het aardig druk, komen en gaan van gasten, een bourgondisch volkje, die Waloniers. Een van de onderwerpen was de taalgrens in de Voerstreek, vreemd dat plotseling van taal wordt gewisseld. In de Voerstreek zit daar een heel verhaal aan vast.

Terug gaan we door het St Jean Sart (Sint Jansrade) omhoog (hier kunnen ze in NL nog wat van leren: een dorpje van 500 zielen en toch een springlevende basisschool). Omlaag door La Heyd, Mesch en na 83 kilo en 700 hoogtemeters weer thuis in Elsloo. Een mooie rit, de thuisblijvers ...

remersdaal IMG_2092    Afbeeldingsresultaat voor remersdaal voeren