11-04-2016: Wat een mooi fietsweer

Maandag. Het zou vandaag een mooie dag worden hadden de weermannen en weervrouwen voorspeld. En dat zou uitkomen, het zonnetje scheen volop en het enige nadeel was de toch wel stevige wind. "Maar ieder nadeel hep zijn voordeel" om eens een bekend, helaas te vroeg overleden, voetballer te citeren, want de stevige wind zorgde ervoor dat we niet te veel aan het zweten kwamen tijdens deze eerste echte warme dag van het jaar. Ondanks de goede vooruitzichten waren slechts 4 fietsers aan de start verschenen, Hub, Chris T, Kees en Ruud waarvan er 3 de korte broek uit de kast hadden gehaald om de benen een beetje te laten bijkleuren. In het begin van het jaar lijkt het wel of de benen in het gips zitten, zo wit zijn ze als ze een half jaartje geen zon hebben gezien. Wim J. kwam met de auto aangereden om ons weer uit te zwaaien. Dat wordt een goede gewoonte, maar leuker is het als hij gewoon meefietst.

Onze nestor Cees had besloten om vandaag zijn eerste ritje van het voorjaar te rijden en om 10 uur vertrokken Hub, Ruud, Cees en Chris om een ritje heuvelland te rijden en via Beek, Geverik en Ulestraten werd de afdaling richting Meerssen ingezet. Beneden echter linksaf om door Waterval en de klim omhoog richting Schimmert te rijden. Bij de Bekerbaan, het kruispunt oversteken en door Kruis naar Op de Bies. Hier links. rechts en door het veld de afdaling naar Helle en omhoog door Brand naar de grote weg Hulsberg-Nuth. De weg oversteken en langs de manege "de Blauwe Steen" en door Vink de afdaling naar Wijnandsrade genomen. Bij kasteel Wijnandsrade even goed uitkijken, oversteken en de eerste weg rechts naar Swier. Door Swier en Brommelen de weg omhoog richting ten Esschen. Door de velden richting Kasteel Terworm en tussen het Arcus college en Zuijd Hogeschool door naar de Valkenburgerweg en de John F. Kennedylaan op om bij de eerste rotonde linksaf te slaan en door Welten, langs Auberge de Rousch te rijden. In de Rousch hebben we menige receptie en feestje bijgewoond ter eer en glorie van een jubilerende collega bij mijn oude werkgever. Aan de andere kant heeft Stichting Mondriaan de omgeving volgebouwd met allerlei gebouwen ten behoeve van de geestelijke gezondheid van onze medeburgers. Daar worden minder feestjes gevierd. Maar Hub had wel zin in een feestje en toen we door Benzenrade waren gereden en de tunnel onder de autoweg hadden genomen trakteerde hij ons op een lekkere klim over de Kleekampsweg naar Parc Imstenrade. Boven gekomen had je de neiging om hier maar meteen een appartementje te boeken om van een rustige oude dag te genieten, in plaats van je af te laten beulen op de fiets. Maar die gedachte duurde gelukkig niet lang. Even wachten tot het groepje bijeen was en verder de Zandweg af richting de Beitel. Door het industrieterrein en de afdaling naar Simpelveld ingezet. Door het dorp en direct weer omhoog richting Baneheide. Omlaag naar Nyswiller en daar wist Hub nog een klimmetje, de Schulsbergweg, naar de top van de Kruisberg, maar dan van een andere kant. Een pittig klimmetje, waarna de afdaling naar Eys een welkome beloning was. Als je van boven naar beneden komt gereden is het uitzicht op het dorp geweldig. Een ansichtkaart waard. Langs de Tantes de weg naar Wittem genomen en bij het klooster in Wittem linksaf naar de pauzeplaats "de Remise" in Partij. Cees was halverwege de klim van de Schulsbergweg omgedraaid en had het terras in Partij al bereikt. Hij had zelfs gezelschap gevonden, want Toos en Pierre van onze fietsclub hadden ook al een ritje gemaakt en besloten om in Partij te pauzeren. Ze zaten gezellig aan een tafeltje te keuvelen en te genieten van een lekker kopje koffie toen wij drieën arriveerden. Aangeschoven en de koffie en cola smaakten prima net als de inhoud van het meegebrachte lunchpakket. Onderwerp van gesprek waren onder andere de vluchtelingen bij de grens van Macedonië, de geleende jeep in de kazerne van Oirschot door Alberto Stegeman (wat een worst), de straffen die in Nederland worden uitgedeeld aan criminelen en de hartkloppingen van Pierre die inmiddels onder controle zijn.
Na de pauze besloten Toos en Pierre om via Schin op Geul en daar langs het station omhoog verder richting Elsloo te rijden maar Hub had andere plannen om huiswaarts te fietsen. Door Wittem richting Wijlre, waar Hub rechtsaf reed om de beklimming richting Elkenrade te nemen. Cees vond hier dat hij voor zijn eerste trainingsrit dit voorjaar genoeg hoogtemeters had gemaakt en besloot op eigen houtje de rit naar huis voort te zetten. Cees, voor de eerste rit heb je een prima prestatie geleverd en ik hoop (en met mij zullen ongetwijfeld velen van onze tourclub dat voor zichzelf hopen) dat ik nog zo kan fietsen als ik eens de nestor ben van fietsclub Elsloo. Hopelijk ben je goed thuisgekomen. Boven gekomen reed het overgebleven trio omlaag naar de Vrakelbergweg om vervolgens de klim naar de Fromberg te nemen. Links de wijnstruiken en als je naar rechts kijkt krijg je een geweldig panorama voorgeschoteld als je de velden en weilanden in het heuvelachtig landschap waarneemt. Rechtdoor richting Colmont waar we worden ingehaald door 4 renners, waarvan de kopman op een fiets reed, welke werd aangedreven door een motortje. Nu nog een zeldzaamheid, maar ik denk dat we dat in de toekomst meer zullen zien. Op zich niets mis mee. Als je door lichamelijk ongemak de keuze moet maken om niet meer te fietsen of wel nog te fietsen maar dan met een motortje, dan is de keuze gauw gemaakt. Bij de Kruishoeve linksaf over de Karstraat naar beneden, de Midweg over en naar Craubeek. Hier linksaf richting kerk van Klimmen en vervolgens bij de rotonde naar Hulsberg. Nog even het laatste klimmetje langs de school naar de grote weg, oversteken en in Arensgenhout draaien we het fietspad op naar Schimmert. Daar komt een grote groep fietsers aan die ons in ganzepas inhalen. Nog even hectisch door een geparkeerde auto op het fietspad. Omdat je niet weet hoelang de rij is zit je steeds om te kijken of er nog een fietser aankomt. Het zou handig zijn als de laatste zou aangeven dat hij de laatste is. Door Schimmert en over de Kling, waar nog even flink tempo werd gereden, fietsten we naar Geverik. Als Ruud de stal ruikt is hij niet meer te houden. Ruud begint steeds beter te fietsen, zo zie je maar dat geregeld meerijden met de groep zijn vruchten afwerpt. In Beek nam Ruud afscheid en Hub en Chris reden door naar Geleen.  Hub wordt bedankt voor het gidsen en de mooie rit en moet nog een stuk naar Brunssum met fikse tegenwind afleggen. Hij fietst  toch maar elke rit 2x17km meer. Chapeau Hub.
Mijn fietscomputer gaf bij thuiskomst aan dat er 85 km zijn gefietst met een gemiddelde snelheid van 23,8 km per uur, waarbij ook nog eens 711 meters zijn gedaald. Die zijn wel eerst natuurlijk omhoog gereden