8 oktober: Gitstappermolen

Al weer een dag met vast weer en dat betekent nu: lage temperaturen bij de start, maar aangenaam als de zon er even doorkomt en een stevige NO-wind. De groep van Jan en Ben naar Stramproy en de volgelingen van Hub naar Vlodrop. Henk, Chris, Lei, Joep, Ruud, Sjraar en Wim lieten Elsloo achter zich om na op de kop af 100 kilometer weer terug te keren. Met Hub weet je nooit hoe vaak de wielen moeten ronddraaien en op welke ondergrond en in wat voor een omgeving dit zich gaat afspelen. Maar daar zit ook weer een grote verrassingsfactor in. Je zult niet zo gauw meemaken dat je in een week twee keer hetzelfde parcours krijgt voorgeschoteld. Als je deze rit een thema zou moeten meegeven dan is het “MATSEN“ , elkaar iets gunnen, anderen laten profiteren. Nieuwsgierig ? Joep, die woensdag het kopwerk voor zijn rekening had genomen, mocht van Wim lekker in de buik van het peloton gaan fietsen en die deed met Hub het kopwerk tot aan de pauze, na 49 km. De tweede die in de watten werd gelegd was Lei. Toen hij lek reed hoefde hij alleen maar zijn fiets hoog te houden, want anderen voerden de reparatie feilloos uit. Was dat nog een dankjewel voor het jarenlange voorzitterschap ? Hub matste ons door maar een klein stukje niet geasfalteerd in het parcours op te nemen. Dat bespaarde weer een lange poetsbeurt.
Sjraar deed ook een flinke duit in het zakje door het eerste rondje voor zijn rekening te nemen. Hij gunde ons dat n.a.v. zijn verjaardag. Dank je wel ! Henk en Wim matsten zichzelf door een lekker stuk vlaai te nemen en de Snelle Jelles en reepjes in de verpakking te laten zitten. Henk werd tevens nog verwend doordat hij geen kopwerk hoefde te doen, wat hij in de zondaggroep waarschijnlijk wel doet. Dat hij zich in die situatie thuis voelde bleek wel uit het feit dat hij vaak van plek wisselde en er dan vrolijk op los babbelde. Ook anderen deden dat, zodat er steeds nieuwe duo’s ontstonden. Zelfs vreemden profiteerden vandaag van ons, want in Daniken/Sweikhuizen kwam ons een vrachtauto tegemoet op een smalle, holle weg. Wat die daar uitspookte was voor ons een raadsel. Verkeerde TomTom of op weg naar een stapel op te laden bieten? Wij fietsten weer terug omhoog en stalden ons in het groen langs dit weggetje. Jammer dat er geen opgestoken vingertje of toetertje vanaf kon. Zo zie je dat er in een tijdbestek van 100 km, 415 hm en 24,5 gemiddeld er heel wat gunfactoren kunnen zijn. Dan is het met plezier vertoeven in zo’n groep. Voor de route zie de bijgevoegde Garmin gegevens.

 

IMG_3249.jpg