08-08-2016: Banneux

Om een  fietser/ vriend die niet zo lang geleden is overleden, te herdenken is er een klein clubje naar Banneux geweest.Hier het verslag:

Je hoeft niemand uit te leggen waarom vele duizenden een bezoek aan Banneux brengen en fietsers zijn daar geen  uitzondering op. Het is een mooie afstand, je hebt de pauzeplekken voor het uitzoeken en je kunt uit meerdere aanlooproutes kiezen. De bidon navullen met water uit de bron doet ook wonderen, tenminste als je het niet vergeet, he Wim. Gelukkig kun je dan overhevelen uit die van iemand anders. Bedankt Chris. Het leek wel klimwater, want de laatste helling in Dalhem vloog hij naar boven. Nog een pluspunt van Banneux is dat je tijdens de koffie-, colasessie je overleggen kan welke route er terug gekozen wordt. Hou er wel altijd rekening mee dat ook de terugweg er eentje is van klimmen en dalen. Twee voorbeelden als bewijs. Tot Banneux 806 hm. en terug 594 hm. En de plaatsen Soumagne-Bas en Soumagne-Haut geven dit ook aan. Nu we toch even bezig zijn met het speciale dat Banneux heeft doen we er nog drie ervaringen van onderweg bij. Terugkomend bij Mesch stak Joep zijn hand uit om de klim naar Mesch aan te geven, wat niet de bedoeling was, maar wel om ons even te laten schrikken. Nog geen minuut later begon het te regenen, wat ons deed stoppen om de regenjacks aan te trekken. Was dat iets van “God straft onmiddellijk?“ Uit solidariteit met Hub, die geen jack bij zich had, zagen we er van af. Direct daarna stralende zon ! In het Duitse verslag van zaterdag memoreerde Wim het achterwege blijven van lekke banden. Laat diezelfde bij thuiskomst een leeglopende achtertube hebben. Je moet niet de Goden verzoeken! En tot slot. In de buurt van Gronsveld liep ons een ouder vrouwtje tegemoet met in haar hand een rozenkrans op weg naar ????? Wij waren inmiddels al een flink eind op weg naar huis. Lei, Joep, Piet, Hub, Chris en Wim hadden daar ongeveer 110 km. op de teller. Totaal werden het er 128 met 1400 hm. en gemiddeld 22,5. Hub mocht er nog eens 40 km bijtellen.
De start om 9.00 uur was onder een grijs wolkendek, dat de rest van de dag niet al te veel veranderde. Daardoor bleef de temperatuur laag en maakte de harde wind het nog onaangenamer. Die blies tot aan de pauze vol op kop. Vooral op de open stukken hadden we er last van, maar bij de beklimmingen minder omdat daarbij het tempo toch al lager lag. Vaak werden die en bloc afgelegd. Een duidelijke afspraak was om er een relatief rustige training van te maken mede ook met het oog op het weekend Nijmegen. Omdat er waarschijnlijk geen Garminroute kan worden bijgevoegd een indicatie van het parcours.
Schimmert—Sibbergrub—Termaar—Reijmerstok--De Planck—Hombourg—Clermont—Thimister—Grand- en Petit Rechain—Xhendelesse—Soiron—Pepinster—Banneux Notre Dame.
Terug. Fraipont—Nessonvaux—Olne—Soumagne—Bolland—Blegny—Dalhem—Bombay—Warsage—Mesch—verder de bekende weg achterlangs.
Natuurlijk was de route uitgetekend door Hub. Deze keer kregen we maar een echt slecht weggetje voorgeschoteld, een afdaling even na de rotonde bij Hombourg. Hier werden de remblokjes waarschijnlijk een millimeter dunner. Omdat Wim gevraagd had deze rit die dag te maken voelde hij zich ook verplicht om tegen de wind in kopwerk te doen. Ondanks de vraag van anderen om over te nemen hield hij dit af, maar na 41 km. nam Joep het over. Naast Hub was dit een ijzersterk duo. Aan deze mensen kun je het overlaten om een zodanig tempo te onderhouden dat niemand in de problemen komt. En als het even wat zwaarder wordt, dan is het inhouden en even temporiseren. De laatste klim naar Banneux was vanuit Pepinster, een nog steeds slecht lopende weg en met druk verkeer, maar dan ben je ook vlakbij de pauze en kun je nog even in je reservearsenaal tasten. Natuurlijk werden er kaarsjes aangestoken en de bidons gevuld met het bronwater. Het laatste restaurant van Banneux werd de pauzeplek. Daar werden, behalve het wielrennen in Rio en de te rijden terugweg vooral nostalgische verhalen over ieders studententijd verhaald. Daarbij kwam de nodige humor over de tafel. De afdaling door het bos was koud en kil en werd voorzichtig gedaan, want ook hier zaten wat Rio-bochten in en ook nog tegemoet komend verkeer. Veilig en wel beneden, even naar links en dan letterlijk als opwarmertje de lange klim naar Nessonvaux. Nu bleef het op en af gaan tot Blegny, de pauzeplek van de DSM-Classic die een aantal van ons weer gaan doen. Een mooie, goed lopende klim is die naar het plaatsje Olne. Maar ook verraderlijk, want bij het naambordje denk je boven te zijn, maar tot diep in het dorp zul je ook diep in je energiebuidel moeten tasten. Inmiddels zaten wij ook al diep in onze rit en
waren de laatste kilometers vrij vlak en konden we genieten van deze dag. Vooral met het oog op Nijmegen. Hub, Lei, Joep, Piet en Wim mogen na deze dag met een goed gevoel aan de Driedaagse beginnen. Nu uitrusten, de fiets optimaal in orde brengen en hopen op de supercompensatie. En als dan ook nog het weer meewerkt en de andere deelnemers, en daar twijfelt niemand aan, dan is deze Banneux rit een laatste goede voorbereiding geweest.       

Maak een Gratis Website met JouwWeb