Maandag 6 juni: Ubach Palenberg

Als je voor de derde keer in korte tijd richting Ubach- Palenberg rijdt, dan verwacht je een vlekkeloze rit zonder al te veel problemen en een route die blindelings te vinden is. Niets is echter minder waar. Het is een route die zich slingert door vele kleine dorpjes, door buitengebieden, over fietspaden door natuurterreinen, enkele drukke  wegen kruist en verschillende donkere niet geasfalteerde bos-stukken bevat. Dan is een Garmin met de daarin geprogrammeerde route een onmisbaar instrument. Tenminste, dat zou je denken. Maar een te vroege of te late of verkeerde afslag brengt de groep al gauw in de problemen. Dan is logisch nadenken, terugrijden tot het laatst bekende punt de enige oplossing. Of je rijdt verder en hoopt ergens weer de oude route op te pakken. Normaal gesproken vertrouw je op Hub, de routeleider, maar die zit op dit moment lekker te genieten ergens in het Franse land. Denk nu niet dat we hulpeloos hebben rondgereden. Integendeel, Henk nam vanaf het begin het voortouw en loodste ons, steeds zijn Garmin in de gaten houdend
door alle bovengenoemde gebieden. Dat er hier en daar een een kleine afslag te vroeg of te laat genomen werd bracht hem even in de problemen, maar absoluut niet uit zijn humeur. Daarvoor een welgemeende dank van iedereen. Wie dat waren? Jean H , Kees v B , Giel N, Tine J, Wim J. De temperatuur steeg vandaag tot een, te warme, 27 graden. Voldoende drinken was het devies.Daarom werden de bidons bij de pauzeplek nog eens goed gevuld. Die werd bereikt via Spaubeek, Schinnen, Bingelrade, Jabeek. Steile klimmetjes werden zoveel als mogelijk vermeden,gezien de hoge temperatuur. Waar dat niet vermeden kon worden werd rustig naar boven gereden en op elkaar gewacht. Zoals de klim langs de Mariagrot in Oirsbeek. In Etzenrade pikten we de mooie fietsroute langs de Rode Beek op die ons al slingerend van het ene naar het andere bruggetje bracht. Ongemerkt zaten we buiten Schinveld op zulke hoogte dat we een vrije uitkijk hadden op de Awacs basis. Dat werd nog versterkt doordat duidelijk de kaalslag in de omringende bossen te zien was. Gelukkig kwamen we onderweg nog voldoende ongerepte stukken natuur tegen of waar de mens op een verantwoorde manier had ingegrepen, zoals rond het natuurgebied van de Worm. Pauze, na ongeveer 45 km werd gehouden bij een complex van natuurlijke en kunstmatige vijvers. Koffie, cola, een paar stukken vlaai en eigen etenswaren zorgden voor voldoende energie voor de terugweg. Natuurlijk kwamen tijdens de pauze verschillende onderwerpen ter sprake: de Grossglockner, de Driedaagse en het nut van andere trainingen naast fietsen of lopen.
Nadat we de juiste route vanuit Ubach-Palenberg hadden opgepikt reden we via o.a. Rimburg en Herzogenrath weer ons land binnen en konden we zien dat de aanleg van de Buitenring ook hier een aanslag op de natuur betekent. Daarna volgden heel wat kilometers over fietspaden door Schaesberg, langs Strijthagen en Snowworld waar even verder het Pinkpop terrein werd opgebouwd.  Tenten en honderden meters hekwerk stonden te wachten op de duizenden muziekliefhebbers. Door de buitenwijken van Heerlen werd het Terworm natuurgebied bereikt. Daar werden we achtervolgd door een zwaar dreigende onweerslucht. Gelukkig lag onze snelheid net iets hoger en bleven we gespaard van donder en bliksem. Voerendaal, Nuth, over het Makro-terrein en langs het Navo in Schinnen bracht ons weer in Spaubeek. De cirkel was bijna rond. Nu nog even door Neerbeek en Elsloo werd na drie uur bereikt.  Daar scheidden onze wegen na 92 km, 22 gem. en 628 hm.          

 

PS. Een andere pauzeplek ditmaal, het restaurant aan de roeivijver van het Naherholungsgebied Wurmtal. Aan te bevelen voor volgende keren, goeie koffie, vlaai en een terras met mooi uitzicht.

IMG_2518.jpg  IMG_2519.jpg  IMG_2521-1.jpg