Zutendaal, vallende bladeren en wilde zwijnen

zaterdagrit 5 november 2016

Jan O. en Gerard gingen hun eigen weg en wilden onderweg bepalen waar de rit hun naar toe zal leiden. Hopelijk hebben ze een prettige rit gehad. De overige rijders gingen onder leiding van Hub naar Zutendaal. Het was een graad of 6 en er stond een koude wind. Hub wilde veel door de bossen rijden, om zodoende die frisse wind te vermijden. De start werd nog even uitgesteld omdat Henk zijn bidon was vergeten en deze thuis even moest ophalen. Hij was vlug terug en net na tienen vertrokken Hub, Erna, Sjra, Henk en Chris T. Over de autoweg ging het over de Maas. Aan de Belgische kant stond een groep fietsers te wachten om hun ritje te maken. Waarschijnlijk hadden ze hier afgesproken om te vertrekken. Even een groet en verder reden we om door Kotem richting Maasmechelen te gaan. Het was opvallend stil op straat toen we door Maasmechelen reden en vlotjes bereikten we de afslag bij de Salamander om daar langs de Mechelse Heide te rijden. Goed uitkijken bij de oversteek van de grote weg Maasmechelen-Genk en langs Opgrimbie bereikten we Bessemer. Hier zagen we voor het eerst het plaatsnaambordje "Zutendaal" en meteen hoorde je de roep om koffie al klinken. Die bordjes kwamen we nog vaker tegen maar Hub bepaalde de route en bepaalde dus ook wanneer het koffietijd was. Eerst moest er nog gefietst worden voordat de koffie was verdiend. Van hieruit zuidelijk door Gellik richting het kanaal waar we het kanaal een tijdje volgden om langs Stalken en over een industrieterrein in Genk in Papendaal te belanden. Verder ging het langs de Kattenvennen om zo een lus te rijden oostelijk en ten noorden van Zutendaal.
Toen hadden we de pauze verdiend en belandden we in het bekende etablissememt aldaar. Cola en koffie werden besteld en de lunchpaketten waren snel verorberd. De inbraak bij Martin, waarbij 6 fietsen, gereedschap en onderdelen werden ontvreemd, waren natuurlijk onderwerp van gesprek. Hij is wel verzekerd tegen diefstal maar krijgt alleen de dagwaarde vergoed en dan heb je toch een behoorlijke financiële strop. Als je weet dan zijn fietsen altijd picobello zijn onderhouden en voorzien van eersteklas onderdelen dan heeft hij toch dubbele pech. Henk liet een opname zien, die hij had gemaakt met zijn mobieltje tijdens een wandeling door het Stammenderbos bij Spaubeek. Te zien waren enkele downhillers die met een rotvaart naar beneden suisden, een getimmerde hellingbaan opreden en met een sierlijke sprong door de lucht netjes op het achterwiel landden en zo de afdaling vervolgden.
Het was gezellig en lekker warm in het café, maar er moest ook weer gefietst worden. Even afrekenen en weer naar buiten. Dat valt in het begin tegen, de spieren zijn stijf en stram na de pauze en het duurt even voor ze weer warm zijn gereden. Een stukje dezelfde weg terug om bij de Griek rechtsaf langs de vliegbasis Zutendaal richting As te rijden. Het is herfst en dan vallen uiteraard de bladeren van de bomen en die belanden dan op de weg en worden nat en glad. Het is dus uitkijken geblazen en bij de vele bochten op onze weg door de bossen gaat de snelheid er dus flink uit. Zodoende worden de bochten veilig genomen en komen we zonder ongelukken thuis.
Op veel plekken langs de fietspaden is de grond omgewoeld. Wie is hier bezig geweest? Everzwijnen misschien? Google brengt uitkomst: de vallende eikels en anders lekkers trekken ook de belangstelling van hongerige wilde varkens, die een laag vet moeten opbouwen voor de winter. Bekijk maar eens het filmpje van wilde beesten en ook zwijnen die het ecoduct over de snelweg vlakbij de Kattevennen oversteken, https://www.youtube.com/watch?v=EtzyBfR2xNY
Vanuit As volgen we een lange rechte weg door bossen en velden en kan er flink vaart worden gemaakt om in Dilsen te geraken. Van Dilsen naar Stokkem om langs de Maas bij het veer naar Berg aan de Maas te rijden. Op het veer alleen fietsers die de oversteek maken, dus de veerman verdient niets aan dit ritje. Fietsers mogen immers gratis met het pontje mee. In Berg neemt Hub afscheid en de rest van de groep rijdt door Urmond naar Meers, om via de Scharberg weer Elsloo te bereiken. Erna linksaf richting huis en Henk en Sjraar denken aan onze sponsor "de Dikke Sjtein". Chris bereikt na 105 km de stal en ziet dat het gemiddelde 24,5 km per uur bedraagt. Op deze ogenschijnlijk vlakke rit zijn toch nog 345 hoogtemeters bedwongen. 
Hub bedankt voor deze mooie herfstrit. Ook als het een beetje kouder weer is kan men lekker fietsen en zo de nodige lichaamsbeweging opdoen. 
 

   

  IMG_3419.jpg