Maandag 04-04-2016: Vise door regen en zon

Er was niet veel belangstelling vanmorgen. Slechts 5 fietsers waren bij de kerk verschenen, waarvan er slechts 4 zouden gaan rijden. Wim J. was in burger komen opdagen om te zeggen dat hij niet mee ging en wenste ons een prettige dag met bijbehorende rit toe.
Onderweg naar de start was het al een beetje aan het miezeren, maar om 10 uur begon het wat harder te regenen en we besloten om het vertrek even uit te stellen. Schuilen in het voorportaal van de kerk met de zegen van boven. Ons reisdoel werd Vise en na een minuut of 10 besloten we toch maar te vertrekken en in de regen reden we over de brug langs de autoweg naar Kotem. De regen hield ons zeker anderhalf uur gezelschap.
Over de dijk langs de Maas en vervolgens langs de Belgische kanalen verder over Rekem en Lanaken tot we plots werden tegengehouden door een gesloten hek over de weg. Wat nu ? Voor ons het hek en links het kanaal. De oplossing was fiets in de linkerhand, vasthouden aan het hek met de rechterhand en zo met een zwaai boven het water om het hek heen. Probleem opgelost. Rob Ruijgh met een trainingsmaatje had hetzelfde probleem en ook zij klaarden het op dezelfde manier. Deze twee fietsers zouden we op onze route diverse malen tegenkomen. Zo zie je maar dat zelfs profrenners de uitdagende trainingsparcoursen van Tourclub Elsloo volgen. Verder over de brug bij Briegden. En weer langs het kanaal, waarbij Pe en Hub het tempo er goed inhielden, ondanks de regen en toch wel stevige tegenwind. Bij fort Eben Emael verlieten we de weg langs het kanaal om landinwaarts te rijden langs plaatsjes zoals Eben, Wonk, Bitsingen, Hallembaye en via de bruggen over een kanaal en de Maas bereikten we Vise. Een mooi gedeelte door een natuurgebied in het dal van het riviertje de Geer. Hier passeerden we een soort mergelverwerkingsbedrijf waar de weg bedekt was met mergelstof dat door de regen een vettige pap was geworden. De fietsen waren flink volgekliederd met deze brij en de mannen die zonder spatbord reden hadden een flinke portie van die troep op hun fietsbroek en -trui gekregen. Voordat we ons gebruikelijke café aan de Markt betraden eerst een beetje kuisen door de schoenen en kleren een beetje af te kloppen. De garçon maakte geen opmerkingen over ons uiterlijk en opgelucht namen we plaats. Hij verzorgde ons vriendelijk met koffie en cola, die goed smaakten na het natte en winderige eerste deel van onze rit. De gesprekken tijdens de pauze gingen onder andere over wel of niet stemmen aanstaande woensdag ten behoeve van Oekraïne, de schandelijke onthullingen van de Panama Papers, de kwis een tegen honderd en nog meer niet noemenswaardige onderwerpen.
Genoeg gedronken en gekletst maar er moest ook weer gefietst worden en de terugweg ging over dezelfde route als enkele weken geleden. De regen had plaats gemaakt voor een zonnetje en met de wind grotendeels mee ging het door  Laag Caestert, langs het kasteel van Eijsden, over de kinderkoppen in het centrum van Eijsden waar afgelopen zaterdag de Volta Classic finishte, langs de grote weg Maastricht - Eijsden en bij het Bonnefantenmuseum naar links en weer kinderkopjes tot bij de Wilhelminabrug.
Het lentezonnetje had veel Sjengen uit hun huizen gelokt om over de boulevard langs de Maas te flaneren. Even uitkijken dus en verder naar de Noorderbrug en hier links naar Borgharen, Itteren en Bunde. De weg langs het kanaal naar Geulle genomen, waar we de Slingerberg niet konden weerstaan. Die moest beklommen worden en via het industrieterrein bij het vliegveld naar Geverik en Kelmond, een klein klimmetje door het veld naar de top van de Adsteeg, die omlaag en in Beek ging Pe richting Elsloo, Ruud richting huis in Beek en Hub en Chris rechtsaf richting Geleen. Daar werd Hub bedankt en vervolgde zijn weg naar Brunssum, terwijl Chris naar huis reed in Geleen. Mijn zwarte fiets leek door de mergeltroep eerder wit/grijs, maar de tuinslang deed wonderen en even later was de originele kleur weer herkenbaar. Ondanks de regen en wind in het eerste deel van de rit, hebben we een mooie tocht gereden. Met voldoening kun je achteraf terugkijken op een sportieve invulling van een druilerige dag, lekker bezig geweest. Nog even de cijfertjes. Gereden hebben we 98 km met een gemiddelde van 24,5 km per uur. De 375 hoogtemeters waren ditmaal bescheiden, maar je moet ze toch omhoog.