Rondje Hoesselt.

Er zijn wel eens tochten, waarvan je bij thuiskomst je wel eens afvraagt:" Wat hebben we vandaag eigenlijk gedaan? Wat hebben we beleefd? Hoe was de route?" Niet dat je zonder besef wat kilometers hebt gemaakt, maar het is moeilijk om een verslag te maken. Iemand anders heeft  de tocht misschien veel intenser ervaren. We zullen maar bij de kerk starten en zien wel hoe het verder verloopt. Chris T, Kees v.B, Ruud L, Jean H, Mart C en Wim J werden gezegend met twee routeleiders, Hub B en Jan O. Meestal werkt het niet met twee kapiteins op het schip, maar deze samenwerking verliep uitstekend.Jan posteerde zich netjes op de tweede rij en hoefde alleen maar even zijn kapiteinspet op te zetten toen Hub twijfelde over route 109 of 519. Ja, jullie lezen het goed:" Hub twijfelde even". Onderweg had hij echter al aangegeven om via een nieuw om-metje Hoesselt te bereiken.Als je echter na bijna 55 km. kris/kras door de Limburgse fruitstreek bent gereden, dan is het nog knap dat je oriënteringsvermogen aangeeft welke richting je moet aanhouden om de pauzeplek te bereiken. Ik heb maar twee namen van gehuchten kunnen onthouden, Martinslinde en Hoelbeek. Voor de rest een links-/rechtsparcours door de reeds eerder genoemde golvende fruitstreek.Langgerekte, vaak holle wegen, maakten dit ritje best wel moei-lijk. Toch moet het zeker in het programma opgenomen worden als de fruitbomen in bloei staan.De pauze verliep zeer geanimeerd. Etensresten werden verzameld, Kees ontfermde zich over de suikerklontjes en Wim vertelde naar aanleiding daarvan nog een "suikermopje". De terugroute kwam wat bekender voor, o.a. Bilzen, Munsterbilzen, Zutendaal,Opgrimbie, Kotem, Elsloo. Jean lieten we uiteraard achter bij Opgrimbie en Jan koos de andere zijde van de autowegbrug naar Stein.De Elsloogangers hadden 93 km, 24 gem. en 453 hm. op hun teller staan. Dat was meer dan dit korte verslag.