Zaterdag 21 nov: Kattevennen en Zutendaal

 

De dag begon fris met een koude wind maar dat kon de bikkels van Tourclub Elsloo niet weerhouden om aan de kerk van Elsloo te verschijnen. Van de C-groep waren Gerard, Piet en Toos in het zadel geklommen om hun rit te maken en van de B-groep waren dat Hub, Mart, Sjra, Erna, Lei, Ruud en Chris T. Op het laatste moment sloot Henk zich nog bij de groep aan met de mededeling dat hij maar een uurtje wilde meerijden omdat hij snel thuis moest kunnen zijn omdat hij op het punt stond om opa te worden. Zijn schoondochter was namelijk bijna uitgeteld en de verwachting was dat er een nieuwe spruit de familie van Henk kwam uitbreiden.
Hub kondigde aan dat het, in verband met de aangekondigde regen, vandaag een kortere rit zou worden. Het klokje van gehoorzaamheid klonk en op weg gingen we langs het kanaal en over de autoweg richting België. We waren net de brug over of Henk gaf al te kennen dat hij niet met ons verder ging. Dat was een kort uurtje of had hij een ooievaar zien overvliegen richting Elsloo en wilde hij huiswaarts om niet het risico te lopen de bevalling te missen? We horen later wel hoe het is afgelopen en wensen hem een gezond kleinkind toe ..... nagekomen bericht van Henk: had de verkeerde handschoentjes en te dun jasje - dus naar huis voor goed winterspul. Toch nog een paar uur gefietst, binnen een uur van Elsloo. En nog niks geen ooievaar.
Verder gingen we door Kotem en langs de Maas richting Lanaken. Het waterpeil van de Maas was flink gestegen en niet meer zo laag als de vorige keer toen we hier reden. WML kan weer voldoende water uit de Maas putten. Langs het Albertkanaal vervolgden we onze weg waar we zagen dat een oude bunker, met de Belgische driekleur fier op het dak, door enkele mannen flink werd gekuist. Iets verder waren twee teams met hun ranke wedstrijdboten op het kanaal aan het trainen. Op het moment van langsrijden lagen ze stil wat de opmerking ontlokte dat ze waarschijnlijk "een lekke" hadden. Over stille wegen door veld en bos togen we richting Zutendaal voor de koffie. Die koffie moest even wachten want vlak voor Zutendaal reed Chris lek. Terwijl de groep stond te koukleumen deed Chris met hulp de band wisselen en met een CO2 patroon was de band snel op spanning en kon de weg worden vervolgd. 
In het vertrouwde café werd een goed verzorgde kop koffie gedronken, terwijl heroïsche ritten met legendarische oudleden uit het verleden werden opgehaald. Na de koffie weer goed inpakken met mutsen, handschoenen en jasjes en werd de rit vervolgd langs de vliegbasis en de Kattenvennen. Via het Nationaal Park Hoge Kempem kwamen we in Maasmechelen. De grote weg over en langs de tank in Kotem bereikten we weer de brug over de Maas om in Elsloo te eindigen. Hier scheiden de wegen en na een korte, maar mooie rit reed ieder naar huis om zich te warmen en het stalen ros te verzorgen. Hub had weer een mooie rit uitgezet en ondanks het frisse weer was het genieten geweest. Zijn gelijk om de rit kort te houden bewees zich doordat direct na thuiskomst de eerste druppels al begonnen te vallen.
Op de teller stonden 76 km en 262 hoogtemeters. Het gemiddelde lag op 23,4 km per uur.
 
Oliebollenrit: een mooie traditie, laatste zaterdag van het jaar naar Banneux. Maar ... dan is het tweede kerstdag, niet zo handig. Wordt omgezet naar een weekje eerder, dus zaterdag 19 december, noteer dit op de kalender!!