20 juli Maasbracht ?

Er zijn zo van die dagen dat iedereen vol goede moed en veel sportieve voornemens "naar de kerk gaat". Een wat vlakke, lange tocht na de heuvelachtige zaterdag en een rustige voorbereiding op de zaterdag erna, Banneux. Althans als ik de voorbespreking mag geloven. De voorgangers, Hub B. en Jan O., besloten een lange aanloop naar Maasbracht te maken en van daaruit een route terug te nemen. Daar waren de volgelingen, Andre H, Chris T, Giel N, Mart C, Pe B, Ruud L en Wim J het mee eens. In het Zuiden was er veel kans op nattigheid, dus de keuze leek niet verkeerd. Maar het lot was ons niet gunstig gezind. Hadden we dan toch even een kaarsje moeten aansteken of op onze knieen even een gebedje moeten prevelen? Na de oversteek van de Maas begonnen de eerste druppels te vallen, of beter gezegd, het begon te miezeren. Zodanig dat de weg nat werd, de achterwielen begonnen op te spatten en onze kleding al aardig tegen ons lijf begon te plakken. In Stokkem draaide Andre linksaf naar huis in Lanklaar en Hub konden we nog juist overhalen om tot Maaseik mee te gaan en daar de kortste weg te nemen naar Brunssum en Elsloo, onder het motto: "Erger wordt het toch niet". Daar hadden we gelijk in, maar nu kwam het pechduiveltje uit een ander doosje: "Lekke band Chris". En dat in de buurt van het plaatsje Leut. Nou, er was niet veel Leut aan. Omdat het ietsje droger en vriendelijker werd toch maar door naar Maaseik en zelfs verder, want het duiveltje was verdwenen. Maar dan hadden we buiten Chris gerekend, want bij een doodlopende weg nam hij de duivelsrol over: weer lek. Maar met wat Engelen-geduld werd ook dit probleem opgelost. Inmiddels was wel duidelijk dat Maasbracht een brug te ver zou worden en dat de beurs niet open hoefde voor de koffie. Rechtsomkeer, huiswaarts, fiets poetsen, douchen en Tour kijken. Die mannen fietsen altijd, maar ze krijgen er ook voor betaald. Hub zetten we af in Susteren en de rest vervolgde de weg naar Elsloo. Drie bikkels wisten echter van geen ophouden en peddelden, na een pauze en Bunde, nog even door naar Mesch. Of Pe, Mart en Chris daar inmiddels aangekomen zijn kan ik pas zaterdag opschrijven. In ieder geval hebben ze het niet droog kunnen houden, maar nogmaals, het zijn bikkels. Zo kan er van goede voornemens totaal niets terecht komen, maar ook dat heeft zijn charme !      

Maak een Gratis Website met JouwWeb