18-05-2015: Chris en Jan de Wind

Maandagmorgen. Het plein voor de kerk in Elsloo lag er verlaten bij. Twee van de drie bankjes had de gemeente best kunnen wegnemen want er waren veel te veel zitplaatsen voor de aanwezige deelnemers. Hub had zich afgemeld en wellicht is dat de oorzaak dat er niet veel animo was voor de rit van vandaag.
Even voor 10 uur werd gestart en Chris T had als enig gezelschap Jan.  Nee, nee niet Jan O want die had zich net als Hub netjes afgemeld. De Jan die met Chris meeging was Jan de Wind. Die had vandaag een feestdag en kon zich flink uitleven. De dames die vandaag de was buiten hadden gehangen konden die weer snel van de lijn halen, want Jan deed erg zijn best om de was snel droog te blazen.
Van de nood een deugd gemaakt lassen we een trainingsritje in voor Limburgs Mooiste van 30 mei aanstaande. Ik had de route bekeken op de site van Limburgs Mooiste en wilde proberen om een deel van de route te rijden. 
Door de Stationsstraat de bekende weg genomen naar Geverik en via Schimmert en Hulsberg over de Klimmenderweg naar Klimmen. Het kleine paadje achter de rotonde in en zo naar Walem, rechtsaf de Goudsberg af en onder de spoorbrug door Valkenburg ingedoken. De Cauberg op en in Vilt linksaf naar Sibbe en bij de rotonde rechts naar Bemelen. Bemelerberg af en St. Antoniusbank omhoog tot de rotonde op de grote weg in Keer. Een stukje de grote weg gevolgd en dan rechtsaf richting Eckelrade en St.Geertruid waar de afdaling naar Mesch werd ingezet. In Mesch de smalle weg richting 's Gravenvoeren en tussen de rood-witte vaten door de grens over. In 's Gravenvoeren richting Warsage en hier de weg richting Neufchateau ingeslagen. Het was een pittige klim via La Heydt naar het fort van Neufchateau en boven gekomen had je uitzicht op een oude verroeste tank aan de linkerkant en een prachtig vergezicht aan de rechterkant. Hier raakte ik het spoor al bijster en ben op goed geluk een weg ingeslagen in de hoop dat dit de juiste weg was. Nu wordt je je pas goed bewust van de geografische kennis van Hub die ons steeds, schijnbaar moeiteloos, de juiste wegen doet volgen. Mijn doel was een beklimming genaamd Les Waides maar die heb ik dus niet gevonden. Jan de W. ging intussen steeds harder te keer en als je wind op kop had moest je flink stoempen om een beetje vaart te houden. Zoals gezegd Jan de W. werkte niet mee, ik had net zo goed alleen kunnen gaan.   
De ingeslagen weg was dus de verkeerde en de weg voerde me met een mooi rondje weer naar Warsage terug. Vervolgens dezelfde weg maar teruggereden naar 's Gravenvoeren. Daar op het kruispunt, God zegene de greep, rechtsaf waar ik uiteindelijk in Schophem uitkwam. Linksaf en de grote weg voerde mij door Voeren waar ik gelukkig het bordje richting Maastricht zag staan. Dit volgend kwam ik in Withuis weer de grens over en direct rechts is richting Mesch aangehouden, waar de klim van de Heiweg werd gevolgd. Bovenaan deze klim staat een stalen uitzichttoren welke hier afgelopen september is geopend ter gelegenheid van de bevrijding van dit deel van Zuid-Limburg door de Amerikanen, toen 70 jaar geleden. Omdat ik er toch was ben ik naar boven geklommen en op het platform een rondje gelopen om de uitzichten te bekijken. Op borden, geplaatst op de 4 windrichtingen, is aangegeven welke dorpen, steden en overige bijzonderheden zich op die windrichtingen bevinden. Jan de W. kon hier onbelemmerd, op de grotere hoogte van de open toren, flink uitleven en het verblijf op de toren was daarom van korte duur. Eens overdoen als het weer het toelaat. 
Verder ging het door Libeek, omhoog de Rondelenstraat naar Mheer en door via de Grensheuvel naar Noorbeek. Dan naar Hoogcruts en om daar te komen, de naam zegt het al, moet eerst weer omhoog worden gefietst. Dan gaat het lekker naar beneden en voor Slenaken linksaf naar Beutenaken. Rechtsaf richting Pesaken om bij het zwembad in Gulpen onder aan de Koning van Spanje uit te komen. Die koning had ik nog niet geeerd, dus dat moest er maar eens van komen. Omhoog en zonder voor de Koning te buigen verder over het plateau naar Heijenrath, daar linksaf en even later weer links de afdaling door Schweiberg ingezet. Onder rechts naar Epen waar onderaan de Camerig gestopt werd om een ijsje te eten en een koude cola te drinken. Uiteraard Cola light want anders wordt je te zwaar en dat wil je niet hebben als er heuveltjes moeten worden bedwongen.
Na de pauze niet de Camerig, maar omhoog richting Bommerig en het blijft maar omhoog gaan naar Helle, Kleeberg, Rott en Melleschet om uiteindelijk in Vijlen uit te komen. Daar omlaag via Hilleshagen naar Mechelen. Normaal kan je hier lekker vaart maken, maar zoals gezegd Jan de W. wil niet meewerken en je moet flink bijtrappen om nog een acceptabele snelheid te houden. In Mechelen rechts naar Wahlwiller en de grote weg over om, als kers op het brood, de Kruisberg te bedwingen. Bovengekomen naar links en dalen naar Eys. Een kers op het brood is te weinig, dus achter de Tantes rechtsaf de Eyserbosweg omhoog. In Eyserheide linksaf de afdaling naar de Vrakelbergweg om linksaf rijdend bij de Fromberg te belanden. De Fromberg omhoog en rechtdoor naar de Kruishoeve, linksaf de Karstraat naar beneden, om via Craubeek weer in Klimmen te geraken. Vervolgens naar Hulsberg, Aalbeek en Schimmert om via Spaubeek weer in de thuishaven te belanden.
Een zeer winderige dag heeft 137 km opgeleverd met 1560 hoogtemeters en een gemiddelde snelheid van 23,4 km/uur.
Jan de W. heeft voornamelijk tegengewerkt in plaats van mee, dus de les van het verhaal is, dat ik die beter niet meer meenemen.