Eindelijk eens zodanige vooruitzichten dat niemand het nodig vond om een extra jasje aan te trekken. Dat betekende dat onze sponsoren in volle glorie door de Limburgse en Belgische  grensstreek konden paraderen. Daarvoor zorgden Jan O, Erna E, Kees v.B, Mart C, Hub B en Wim J. Gelukkig waren de sponsornamen stevig bevestigd, want de wind waaide vanuit het Zuiden met een kracht van 4 tot 5 Beaufort. Besloten werd om tegen de wind in richting Vise te gaan en daarbij de Maas, de Belgische kanalen en de Jeker te volgen. Het duurde even voordat Hub en Wim op de Waalse naam van de Jeker kwamen, de Geer. Maar Jeker of Geer, het bleef een genot om het fietspad erlangs te gebruiken. Soms even opletten want bladeren en modder maakten vooral in de afdalingen het pad verraderlijk glad. Afdalen betekent ook stijgen en een zeer serieuze, naam niet bekend, doemde op na een scherpe bocht. Veel gekraak en geschakel, maar voor de meesten te laat zodat staande in de pedalen naar boven gestoempt werd. De vergelijking met de Keutenberg was niet overdreven. De pauze in Vise begon voor Kees, Wim en Mart wat later, want Kees parkeerde zijn fiets tegen de scherpe rand van de goot, scheurtje in de buitenband. Gelukkig had Wim een stukje canvas bij zich. De temperatuur was inmiddels dik boven de 20 gekomen en omdat de gewenning daaraan nog niet voldoende was werd de terugweg in een aangepast tempo gefietst. Toch werden in Mesch, St.Geertruid, Cadier en Keer, Bemelen, Meerssen en Ulestraten nog best wat hoogte-meters toegevoegd. Totaal gaf de Garmin 528 hm aan, naast de 87 km afstand en het gemiddelde van 23.4 km/uur.   

11-mei Jeker of Geer?