09-mei Stille/Steile Weggetjes.

Laten we eens traditioneel beginnen.Tegen 10.00 uur stonden twee groepen klaar om onder een bleek zonnetje, met een al redelijke temperatuur,een droog wegdek, maar met een stevige wind, een sportieve invulling aan de zaterdag te geven.Ik meen dat een zestal leden een vlak parcours aan de andere kant van de Maas voor ogen had. Hub B. had vijf volge-lingen t.w. Martin P, Chris T, Joep L, Sjraar vH en Wim J. Gemmenich zou de pauzeplek worden, maar Hub kennende zou de koffie niet linea recta bereikt worden. En gelukkig hield hij woord. Schimmert, Hulsberg, Walem naar beneden, richting Wittem was bekend. Op deze grotere wegen kwamen we veel deelnemers van de Steven Rooks Classic tegen. Ook Koen en Francien ? In Mechelen werd afgebogen en even verder nogmaals links omhoog de Ginster-berg en door naar Rott, Melleschet en Vijlen. Deze weggetjes lagen er verstild bij.Geen ander verkeer en ook geen fietsers.Dat is dan genieten geblazen: slingerend door het landschap, elke keer weer een ander uitzicht naar links of rechts, dan weer dat uitzicht belemmerd door hoge meidoornheggen of verdiept liggend door eeuwenlange uitholling. Maar geen meter vlak,steeds stijgen en dalen. Goed voor de hoogtemeters, maar een aanslag op vooral de bovenbenen.En toch lijkt de pijn mee te vallen, want het landschap vergoedt veel. Meerdere keren werd dan ook geroepen:" Kijk eens hoe mooi daar in de verte." Datzelfde genieten speelde zich af in Raren en Wolfhaag tot aan de pauze in Gemmenich. Daar wachtte Sjraar ons reeds op, omdat hij een kortere weg had genomen. Mag het ook na twee jaar verstoken te zijn van een fiets bij de Arabieren. Na Sippenaeken omhoog volgde de mooie klim langs kasteel Beusdaal. Ook daarboven even omdraaien en genieten van het Belgische landschap. Even later weer een verlaten weggetje, maar wel verraderlijk steil en lang, de Plankerweg naar de grensovergang van de Plank. Belgie achter ons latend het lange en eindelijk mooi geasfalteerde fietspad tot aan de Rijksweg in Gulpen. Martin zorgde hier voor het opschroe-ven van ons gemiddelde. Sibbe, Scheulder en de Daalhemer af brachten ons dichter bij huis. Wim was hier even zoek, want in de afdaling test hij altijd zijn remmen en daarbij versperde een geldwagen van Brinks ook nog eens zijn weg. De laatste test was de Kleverberg en in drie groepjes van twee werd Haasdal-boven bereikt.(als lezer mag je deze groepjes zelf samenstellen) Voor Genhout werd Hub uitgebreid bedankt voor zijn wederom schitterende route. De Elsloogangers hadden 87 km, 22.7 gem. en 1037 hm. op de teller staan.Dat zal gauw vergeten zijn, maar niet de mooie stille weggetjes en ons prachtige Limburgs/Belgische grensgebied.