07-03-2015:3de Mallorca

Ik weet niet hoe het de anderen verging, maar toen ik het gebruinde gezicht en kuiten van Koen en Francien zag, mocht de periode tot aan 11 april wat sneller verlopen.

Maar niet klagen, want voor de eerste keer zouden de temperaturen ruim boven de 10 graden komen, kortom een vleugje lente. Naast het eerder genoemde duo stonden Harrie V, Martin, Koen, Francine, Frans J, Frans T, Thei S, Rien, Chris, Silvio, Wim J en Wil S te trappelen van ongeduld. Wil gaf aan om na St.Geertruid zijn Cube terug naar huis te sturen om zijn knieën niet verder te belasten. Dat bleek verstandig want bijna vier uur later stonden er 101 km. en 1000 hm. op de teller en een gemiddelde van 25.5 km/uur.

Voor dat laatste tekenden vooral Martin en Koen, de laatste ook nog als routeleider. Het gros van de hoogtemeters werd verzameld op o.a. de Geulhemmerberg, Moerslag, Mortroux, Argenteau, Cote de St.Pierre, Muizenberg. Maar daartussen sprokkelden we ongezien, maar terdege voelbaar, ook nog de nodige klimmetjes en stijgingen mee.

Gelukkig werden we ook getrakteerd op de nodige afdalingen, Kleverberg, Bundersbos, de Bukel, de Richelle en de weg naar de pauzeplek bij Willy Brokamp in Kanne.

Daar vlogen vandaag geen gekke of niet voor publicatie geschikte zaken over de tafel. Soms ben je met een serieus gezelschap op weg. Hoeft overigens niet altijd zo te zijn !

Francien stelde voor om i.p.v. een van de geplande ritten nog een keer richting Banneux te gaan. Dat gaan we volgende week doen! De pauze was m.i. relatief kort, want met een kopje koffie en maar honderd meter inrijden kregen we direct de Muizenberg voor de wielen. Dat was een mooie gelegenheid voor een aantal om er eens snel “van onder te Muizen”.

Overigens, er zaten ook mooie vlakke stukken in deze rit: Dalhem, langs de Belgische kanalen en als toetje ook nog een heuse kasseienstrook waar je overheen stuiterde.

Nu kan ik me indenken dat je als lichtgewicht geen Parijs-Roubaix moet rijden. Een ander toetje dat Koen voor ons bewaard had tot het laatst waren de prachtige bosrijke wegen en paden rondom Vroenhoven, Gellik, Zutendaal en Opgrimbie.

Ik hoop dat iedereen genoten heeft van deze zware, afwisselende, maar mooie rit en vooral ook van elkaars gezelschap.

Waren er ook minpuntjes? Ja, maar alleen van technische aard en gelijkelijk verdeeld over de rit: een aflopende ketting voor Rien bij Opgrimbie en toen we verder wilden rijden lag de ketting van Francien uit elkaar. Gelukkig kon Harrie helpen met quick link. Maar zoals onze Belgische buren zeggen: “Zonder veel erg.”  Geeft ook weer eventjes wat rust !

Na de autowegbrug begon de grote splitsing richting Sittard, Schinnen, Berg, Meers, Stein, Elsloo, Neerbeek en groot Catsop. Excuses als iemands thuisbasis niet genoemd is. Wordt volgende keer goedgemaakt. Tot slot: ROUTELEIDERS BEDANKT !

VOLGENDE WEEK NAAR BANNEUX!!!!!