29-11-2014: Aachenerwald

Aachenerwald, misschien wel de mooiste rit van het jaar, staat op het program. Dit trekt een lekker groepje naar de start: routeleider Hub en de volgers Harrie, Gene, Chris T, Mart C, Piet J, Lei, Cees en Henk. Ben trok een vlakke rit met Erna, Maan, Toos, Piet K en Jan. Een winter weertje, tussen de 4 en 7 graden, een stevige bries, maar door het zonnetje was het lekker.

Om tien uur van start. Het eerste obstakel kwam al snel, de weg van Geverik naar Oensel, ter hoogte van de Kling, was afgesloten voor doorgaand verkeer. Maar dat geldt niet voor de tourclub, we proberen altijd weer erdoor te komen, al moeten we klunen. Om de bocht zien we dat het deze keer serieus is, een flink gat voor een rioolput, twijfelaars en doorzetters. De fiets op de schouder, en in een mum zijn we er door.

De rest van de rit was traditioneel, via Klimmen en Craubeek op weg naar Ubachsberg. Het gevaar ligt op de loer, een autodeur ging ineens open en Gene kon een waarschuwende kreet niet onderdrukken. Via de spoorovergang van ZLSM Simpelveld naar Orsbach. Het mooiste stukje van de dag: de afdaling naar Lemiers en dan rechts - weids uitzicht over het Limburgse land, een beetje nevelig, genieten. Op het begin van de afdaling in Orsbach een mooi terrasje "Cafe Belle Vue", zeeeeer de moeite waard.

Via Vaalserkwartier binnendoor naar Drielandenpunt en daar duiken we het Aachenerwald in, vooral kiezelpaadjes, half onder de bladeren dus soms best wel oppassen met de smalle bandjes. Veel wandelaars. We komen uit het bos en steken meteen de Lutticher Strasse over en een eindje verder schuin omhoog het tegenover gelegen bos weer in. Op de kaart is te zien dat hier een spoortunnel van zo'n 800 meter onderdoor loopt, onder het bos door, de Buschtunnel. In dit bos raakt Hub zijn spoor bijster, een keertje te veel naar rechts, en we komen weer op dezelfde weg. Bedoeling was Eynatten maar het wordt Kelmis. Ook niet verkeerd, sommigen waren wel aan wat rust toe.

Na wat zoeken een fijn cafe op het kerkplein, Cafe des Artistes, gastvrij en de waardin spreekt zelfs een beetje plat. Een plekje om te onthouden voor een volgende keer. Weet niet meer waar het zoal over ging, geen roddels in ieder geval. We lieten ons van de beste kant zien, we laten geen rotzooi slingeren, gaat allemaal in een boterhamzakje. Piet z'n zakje was wat groot uitgevallen, een pedaalemmerzak.

De terugweg ging over Moresnet Chapel, rechts een mooi binnenweggetje in, en in Gemmenich naar Sippenaken, met ook hier weer mooie uitzichten. Wat viel verder op: in Genhout trok Cees met z'n 77 jaren nog eens alle registers open, niemand kon of wilde overnemen. En belangrijker: als iemand achterbleef kwam al snel een signaaltje naar voren, tempo effe omlaag, wachten, begrip, lachen, samen uit samen thuis.

Rond 3 uur weer in Elsloo, na bijna 100 km - 1050 hm en een voor dit jaargetijde lekkere 21,5 km/uur.

Nieuwe tenues: kijk in je mailbox, en geef je voorkeur aan.

Maak een Gratis Website met JouwWeb