15-06-2013: Memorial-Roggel

De inmiddels traditionele memorialtocht, ter gedachtenis van onze overleden clubleden. Een goeie opkomst deze keer, 15 leden: Ben, Jan, Erna, Harry M, Harry G, Harrie V, Gene, Mart, Pe, Henk, Rien, Ernest, Rien, Andre en Gerard. Een groep van sterke mannen, vijf zijn rond de 75, wielrennen is dus een sport waar je lang mee uit de voeten kunt. Het weer is redelijk, bewolkt, kleine kans op regen. Ben en Jan gaven de richting maar vooral het tempo aan, samen uit samen thuis en met een paar A-rijders erbij kun je nooit voorzichtig genoeg zijn. Via Meers over Stevensweert naar Maasbracht, over de Maasbrug en langs het kanaal van Wessem richting Nederweert. Rechtsaf naar Leveroy en via bordjes 14-15-16 een grote mooie maar wel winderige omweg naar Roggel naar onze vaste pauzeplaats. De helft zocht een beschut plekje onder de carport, de rest hoopte nog op een paar straaltjes zon, die ook snel tevoorschijn kwam. Ben had onderweg al onze komst aangekondigd zodat er genoeg vlaai in allerlei sortering klaarstond. Henk stond nog effe stil bij de overledenen van de club, in het bijzonder natuurlijk Martin. Ieder heeft wel een iemand die een in gedachten komt op zo'n stilte moment. Op gegeven moment ging de mobiel van Ernest, iemand van us MVV'ke, klonk erg gewichtig en Ernest begon zelfs met z'n wenkbrauwen te trekken. Wat blijkt, onze Ernest is begeleider van de A - en jeugd van MVV, staat de mannetjes met raad en daad terzijde. Iets wat ie bij de tourclub geleerd heeft. Door de bossen en het dal van de Leubeek belanden we in Neer en Buggenum waar Andre tegen een lekke band aanliep. Jan kwam in actie, een man of tien om hem heen, de een met een paar banden, drie met elk een pomp in de hand en de rest met de handen in de zakken. Verder over de stuw bij Linne, Maasbracht en over de gehuchtjes Berkelaer, Dieteren, Baakhoven en Limbrichterbos op huis aan. Langzaamaan beginnen bij sommigen de benen zeer te doen, een handje her en der in de rug en samen uit - samen thuis. Bij de haven in Stein weer een platte, nu van Ernest. De velgen van het achterwiel zagen zwart, en niet van de verf. Ernest had blijkbaar de fiets pas nog gepoetst, de tuinslang eroverheen, moet genoeg zijn, neen dus. Verder door naar het terras van de Dikke Stein voor een afsluitende Grimbergen (met nootjes). Een mooie tocht, samen uit - samen thuis, 125 leuke kilometers.

Ruud, Ernest en Gene

Een pas gepoetste derailleur?

Ruud, Ernest, Henk, Harrie en Ben

Ben, Gerard, Pe, Harrie, Mart, Harry, Rien, Ruud en Ernest