21-02-2018: Maasbracht en een stukje houtworm

Als de voortekenen niet bedriegen, dan zal de komende tijd maar een beperkt aantal fietsliefhebbers het plein voor de kerk bevolken. De aangekondigde kou, zelfs een aantal ijsdagen, nodigen niet direct uit om massaal de warme huiskamer te verlaten. Vandaag al een voorproefje daarvan. Frans J, Ruud, Pé, Jan O, Gène en Wim J. De goede lezer ziet dat alle groepen vertegenwoordigd zijn. Na kort overleg vertrokken er twee trio’s. Het eerste met twee intenties: tot één uur in een redelijk tempo. Hopelijk kunnen we dat in hun verslag teruglezen. Het andere trio naar Maasbracht met een aangepaste snelheid. Moest ook wel, want de tot nu toe gemaakte kilometers lagen best ver uit elkaar. Met andere woorden: heel sociaal rijden. Gène op de MTB met dikke banden en bijna geen afstand in de benen. Jan met alleen maar een aantal buitenkilometers en Wim met veel uren spinning en een paar soloritten buiten. Jan en Wim voorop en die merkten al gauw dat de koude Noordooster ons niet gunstig gezind was. En zeker als de route loopt over de onbeschutte dijken langs de Maas. Dan maakt het niet uit op welke plek je fietst. Iedereen moet aan de bak. Gelukkig kun je genieten van het steeds wisselende landschap langs de Maas en de verhalen die verteld worden laten je toch ongemerkt de kilometers wegtrappen. Zo laat je o.a. Leut, Heppeneert, Aldeneik, De Sjeiven Dörpel en de Grote Hegge bij Thorn snel achter je. Nog even de brug in Wessem over en dan nog een paar keer links en rechts om bij het Wiel in de remmen te knijpen. Dat mag ook wel na 47 km. Nestor Jan werd alvast bedankt voor de mooie route, want de andere twee trakteerden nog voor hun verjaardag. Vandaag geen koude cola, maar warme koffie en thee met het gebruikelijke hartversterkertje. Altijd gezellig hier en altijd een heel gemengd gezelschap. En natuurlijk een ongeëvenaarde vriendelijk bediening. Tegen één uur weer op weg via de achterkant van Stevensweert, Ohé en Laak, naar Roosteren. Na de pauze niet meer klagen, want de Noordooster was nu onze bondgenoot en die had ook nog een lekker verwarmend zonnetje erbij gehaald. Wat kan fietsen dan toch leuk zijn ! En zeker als over enige tijd het fietspad langs de Maas in gebruik wordt genomen. Maaseik-Nattenhoven zonder obstakels. Nu nog slingerend langs de Maaswerken, die elke keer weer nieuwe uitzichten geven of je die wegnemen, omdat je tussen twee metershoge grindwallen rijdt. In Obbicht kregen we gezelschap van een onherkenbaar ingeduffelde medefietser, maar die door zijn ijsmuts heen een lekkere babbel ten toon spreidde. Uiteindelijk bleek het een houtworm te zijn, zoals hij zichzelf bestempelde. De vroegere eigenaar van de Steinse houthandel Janssen. Als je die op bezoek krijgt dan zaagt hij gegarandeerd de poten onder je stoelen vandaan. Inmiddels doemden de contouren van Stein en Elsloo op en maakte Jan nog even een ommetje om de kaap van 90 km te benaderen. Gène ging daar op weg naar Ulestraten ruim overheen met zijn 100 km. Knap voor de eerste keer ! Wim tekende voor 85 km. De andere cijfers: 21 gem. en 160 hm. Mannen, bedankt voor de mooie rit en het aangename gezelschap.