18-04-2018: Haaren, met een verkeerde oma

Soms krijg je de titel van het ritverslag zo maar in de schoot geworpen of ligt die ergens op straat. Dat laatste was vandaag het geval in Maasbracht op de parallelweg van de Stevensweerterweg. Even situeren: voorbij de sluis, rechtdoor over de rotonde en daarna links aanhouden. Omdat we daar moesten oversteken lag ons tempo gelukkig nog niet al te hoog. Op dat moment wilde een mevrouw met kinderwagen de weg oversteken, diep in gedachten verzonken en totaal niet beseffend dat er een groepje fietsers naderde. Wij waren echter wel alert, remden af en lieten haar veilig met haar kleinkind oversteken. Nadat ze uit haar droom ontwaakt was verontschuldigde ze zich met de woorden: “Ik ben de verkeerde oma.” Wat ze daar nu precies mee bedoelde zullen we wel nooit kunnen achterhalen, maar soms is het ook beter om dat niet te weten. Wij hebben dit voorval verder ook laten rusten en ons geconcentreerd op datgene waar we al ongeveer 30 km mee bezig waren, veilig en met plezier samen onderweg zijn.

Dat begon om tien uur aan de kerk, waar op het reeds zonovergoten voorplein 15 leden stonden te trappelen om richting Haaren of Peer? te gaan. Wat deugd deed was het feit dat een aantal leden, die om verschillende redenen lange tijd niet aanwezig konden zijn, toch weer de draad hadden opgepakt. Daardoor mochten Jan en Ben zich verheugen op een peloton van elf fietsers. Hub moest zich tevreden stellen met een drietal volgers, Piet J, Wim J en Henk. Die laatste liet ons even wachten, want als bouwheer voor zijn dochter moest nog even een telefoontje beantwoord worden. Hub en Wim namen resoluut de kop en vooral die laatste had vandaag superbenen ( excuses dat ik dit zelf heb opgeschreven). Hij was zeker niet met het verkeerde been uit bed gestapt. Trouwens, iedereen had vandaag een bijzonder goed humeur. Wat een stralende dag toch veel invloed op ons welbevinden heeft ! Via de bekende aanlooproute werd achterlangs Ohé en Laak, Stevensweert en Maasbracht de verkeerde oma bereikt. Vervolgens naar Linne, waar Wim zichzelf even op het verkeerde been zette, door niet rechtdoor, maar rechtsaf te gaan. Een duidelijk geval van op het verkeerde paard wedden. Maar al snel sloot hij weer aan. Door het warme weer zag je geen enkele bedrijvigheid op de aspergevelden in deze streek. Kennelijk had men reeds in alle vroegte het smakelijk goud uit de grond gehaald, of hadden de stengels nog steeds geen zin om hun kopjes boven het maaiveld uit te steken ? Dit gebied is prachtig voor een vlakke rit over haar lange rustige wegen, mooie fietspaden, verstilde boerderijen en afgelegen huizen. ’t Reutje en Posterholt  zijn hier de pareltjes in het landschap. Als je voorbij het voormalige autocrosscircuit bent gereden mag je na 51 km je benen strekken in het prachtig gelegen grenscafé. Het lijkt of je rug in Nederland zit en je tenen de Duitse nationaliteit aannemen. Ook die tweetaligheid hoor je op het terras terug. Iedereen even vriendelijk tegen elkaar, behalve Henk. Die had even ruzie met zijn koffie, want voordat hem een slok gegund was, lag het kopje uitgestrekt op het schoteltje. Is dit ook een koffie verkeerd ? Nadat hij zelf de “sjôttelsplak” had gehanteerd kon hij genieten van een lekker stukje vlaai. Met het zonnetje in het gezicht werd er o.a. gepraat over de begeleiding van de Lionstocht en de invulling van ons jubileumjaar. Zeker iets om naar uit te kijken volgens iedereen, vooral het fietsen op het Dumoulin Bike Park. Maar eerst deze rit nog voltooien. Henk en Hub leidden ons al draaiend en kerend langs heel wat Duitse windmolens en dorpjes als Nachbarheid, Breberen en Hastenrath weer terug naar wat bekendere namen als Etzenrade, Merkelbeek, Oirsbeek en Terborg. Hub had ons inmiddels verlaten op weg naar Brunssum. Natuurlijk overladen met onze welgemeende dank voor de mooie route. Hopelijk had dit geen invloed op zijn snelheid. Als het weer meewerkt wil hij ons de komende dagen meenemen naar Peer (zaterdag), Aubel (maandag) en Hoesselt voor een bloessemrit (woensdag). Met deze wetenschap in onze bagage koersten wij terug naar Elsloo, dat we van de verkeerde kant binnenreden, zodat Henk nog wat (vergeefse) extra meters moest maken om de (nog niet gearriveerde) C-groep (dus niet) gezelschap te houden bij de Dikke Stein. Wij namen genoegen met 98 km, ruim 25 gem. en 360 hm. Al met al toch geen verkeerde rit.

de route  https://connect.garmin.com/modern/activity/2634085957

PS hieronder foto van het tweetal Jansen/Janssen met een mooi stoelkussentje met een tweetal niet verkeerde fietsende dames op het terras van café 't Berghoes in Haaren.

HaarenPietenWim.jpg Afbeeldingsresultaat voor Café Restaurant 't Berghoes haaren waldfeucht