07-04-2018: Ja, het kan erger !

Lees het verslag van 14 maart nog eens na en dan denk je dat er geen rit meer zal komen met meer problemen. Maar,…….. toen moest zaterdag 7 april nog komen. En dan mag de 7 een geluksgetal genoemd worden. Niet voor Hub, Joep, Ruud en Wim. Aan de kerk sleutelde Jan O. aan Hubs zadel, maar een gebroken bout kun je niet repareren. Daarom naar Joke Janssen, die met een nieuwe bout het zadel vakkundig vastzette. En dat kosteloos, ofschoon een kaarsje in Banneux, wel gewaardeerd werd. Niet dat dit vandaag het doel was, want dat zou al heel vroeg in het seizoen zijn. Dus nog even wachten Jo. Wel alvast bedankt, loyale sponsor ! Dus met een flinke vertraging op naar Gemmenich. Hub en Wim op kop, vaak tegen windkracht 4 opboksend, maar voorlopig nog vrij vlak. Sieckendael, Geverik, Schimmert, Klimmen, Wijlre, Wittem en Mechelen. Nog weinig hoogtemeters, maar als je links afdraait naar de Kleeberg gaat de teller van de hoogtemeters even snel als de gasmeter op een strenge winterdag. En met Rott, Melleschet, Vijlen en het oplopende stuk naar het Hijgend Hert ben je blij dat er even gepauzeerd moet worden voor een lekke band van Ruud. Maar nu hoeft het ook niet zo te zijn dat enkele kilometers verder Wim ook lek staat. Dan is het ritme weg en komt de afdaling naar Vaalsbroek als geroepen. Weer wat snelheid maken, de benen even rust gunnen en dan weer zo’n lange slopende asfaltstrook door en naar de grensovergang Wolfhaag. Hub en Joep als eersten boven en wachtend op het andere duo. Veel later dan gewoonlijk zitten we aan de koffie in Gemmenich, waar een aantal fietsers uit de buurt reeds aan de pint nippen. Wij hebben die na ongeveer 40 km nog niet verdiend, als we het al zouden willen. De pauze werd gevuld met terugkijken op Vlaanderen en voorspellingen doen voor de komende klassiekers. Omdat we wat tijd wilden inhalen werd koffie en cola snel gedronken en betaald, maar de pech stond ons buiten op te wachten in de vorm van…. een nieuwe lege voorband van Ruud. Nu even samen kijken welk binnenbandje het beste is, want de voorraad is maar minimaal. Na reparatie direct weer even klimmen en dan op en af naar Sippenaeken en dan weer omhoog naar de kerk. Nog even en dan weer terug op vaderlandse bodem, maar die ligt er in deze streek ook niet vlak bij. Richting Epen nog even overleg of we als laatste toetje nog de Goudsberg gaan doen. Dat kon er ook nog bij en bracht het aantal hoogtemeters naar 791 toe. En dat na totaal 83 km en gemiddeld 22 km. Een mooie, maar ook problematische rit voor Hub, Ruud, Joep en Wim.