30-06-2018: Voor ijstaart naar Haaren

Dus toch niet ! Ondanks de wens twee handen nodig te hebben om het aantal deelnemers te tellen (zie vorige verslag) was dat vandaag niet nodig. Aan het vervroegd tijdstip van 09.00 uur hadden vier B-groepers gehoor gegeven. Mart, Sjraar, Wim en uiteraard Hub. Die laatste gaf aan dat het best aangenaam fietsweer was en Sjraar beaamde dat via zijn telefoon, die 18 graden en een noordenwind aangaf en dat zou zo nog enkele uren blijven. Wim stelde voor om een uurtje of drie te fietsen zonder pauze, maar Sjraar vond dat een pauze erbij hoorde. “Achteraf ben ik mijn buurman daar dankbaar voor.” Maar straks meer uitleg daarover. In een best wel goed tempo werd koers gezet naar Urmond waar de buitenkant van Chemelot benut werd om naar de Oude Postbaan te rijden. Graetheide, brug Obbicht, sluis Born en de Berghaven brachten ons al dicht bij Roosteren. Als je dit al ongemerkt nadert heeft het meestal als reden dat er afwisselend kopwerk gedaan wordt en veel gecommuniceerd. Vandaag eens geen Ohé en Laak en Stevensweert achterlangs, maar rechttoe/rechtaan naar Maasbracht. Opvallend dat het een verkeersvriendelijke dag was, veel voorrang gekregen, ook waar het niet hoefde. Ons antwoord was veelal een omhooggestoken duim. “Wie goed doet, goed ontmoet”, luidt de uitdrukking hiervoor. Hub zocht zoveel als mogelijk de schaduwrijke wegen op, maar dat had soms als nadeel dat drempels te laat werden opgemerkt, je eventjes in hogere sferen terecht kwam en even later weer hardhandig op je zadel teruggeworpen werd. En op de smalle en slingerende weggetjes in de bossen moest je heel alert zijn op ineens opduikende tegenliggers. Hoe ontspannen kan fietsen zijn ! Al tegen elf uur konden we uit de zon, met de rug tegen de muur, uitkijken op de weide met de drie gevlekte paarden. En dan ben je buurman Sjraar dankbaar dat hij opteerde voor een pauze, want toevallig hadden zij een overheerlijke koude ijstaart in huis. Om je opgestoken duim en vingers bij af te likken. Hopelijk onderstreept de foto dit nog eens. Een aanrader voor dit warme weer. En om af te sluiten: ijskoud de lekkerste ! Natuurlijk hielden wij ook nog de VMBO-problematiek tegen het licht, maar ook onze voorbereiding op de lange rit naar Spa. Zo lang als dit warme weer aanhoudt, proberen we vroeger te starten en dan alleen maar “ light” te fietsen, dus geen uitputtend klimwerk. Maandag a.s. dus om 09.00 uur Aubel-light.

Na het bijvullen van de bidons, gratis water en ijsblokjes, via de kortste weg terug. Dat betekende geen Duitse route, maar veelal Nederlandse binnenwegen en boswegen, meestal geasfalteerd, maar ook even niet, om wat sneller de aansluiting naar de hoofdwegen te vinden. In Nieuwstad nam Hub afscheid om ook tijdig thuis te zijn. De andere drie via Limbricht, waar ons velen tegen kwamen die de Math Salden toertocht hadden gereden. Aan hun gezichtsuitdrukking en houding te zien hadden zij geen “route-light” voor de wielen gekregen. Even voor één uur draaiden wij het nieuwe fietspad vanaf Meers op en realiseerden we ons dat we in normale omstandigheden nu pas aan de tweede helft van de route zouden beginnen. “ Elk nadeel heeft…….”

Toch nog 88 km op de teller en bijna 25 gemiddeld.   

ijstaart.jpg