27-06-2018: Rode Duivels versus Dumoulin ?

De juni/juli periode kenmerkt zich door een uiterst geringe opkomst van onze leden. Kijk maar eens naar de aantallen die genoemd worden in de deelnemerslijsten van de verslagen. Aan één hand heb je al voldoende. Waarschijnlijk speelt de leeftijd een grote rol. Niet meer werkend en daarom profiterend van een rustige periode in de vakantielanden en zeer zeker ook van een andere prijs dan in het hoogseizoen. Een positieve uitzondering is onze C-Groep, die vaak met dubbele cijfers aanwezig is. Ook vandaag weer. En ondanks de voorspellingen van warm weer, opteerden zij voor een ritje met een heuvelachtig karakter. Knap, mensen ! De groep van Hub met Erna, Piet J. en Wim J. hadden Bree in het vizier. De aanloop werd zo kort mogelijk gehouden en na de pauze zou bekeken worden of een langere route naar de thuisbasis wenselijk was. Dat betekende dus dat na 40 km. reeds de koffie en cola besteld kon worden. Is er tot aan dat moment niets te verhalen? Wat opviel waren de vele wegwerkzaamheden, die ons verplichtten om een andere route te kiezen, af te stappen of even gebruik te maken van het trottoir. Dat laatste natuurlijk met alle voorzichtigheid. Rond Opglabbeek waren de straten zwart gespoten met een hechtingslaag en die was zo plakkerig door de warmte dat het tempo flink daalde en het loopvlak van de bandjes nog zwarter werd dan ze van origine al waren. Gelukkig ontbraken de steentjes, want anders was het “plakleed” niet te overzien geweest. In deze omgeving en bij de vele open stukken drukte de warmte als een extra last op je schouders. En de tegenwind maakte het nog moeilijker. Is er dan niets positiefs te vermelden? Zeer zeker, want de wegen door de lommerrijke bossen waren een verademing en de boeren op de velden werkten ook zeer verkoelend mee. Rijdend langs de vele spuitinstallaties daalde een deken van nevel op ons neer en werd het tempo even gedrukt. Maar je moet er niet aan denken dat de spuitrichting juist onze kant opstaat als je passeert. Gratis wasstraat voor fiets en berijder. Wat zeker opviel in de diverse plaatsen, was het voorzichtige, misschien wel geringe vlagvertoon voor de RODE DUIVELS. Zouden de Belgen nog niet zo overtuigd zijn van de kwaliteiten van hun vertegenwoordigers in Rusland? Hoe anders dan in tijden dat wij mochten deelnemen. Alles wat oranje gekleurd was werd gebruikt als ondersteuning voor onze jongens. Sommige supporters gingen zo ver dat ze tijdens het toernooi alleen maar leefden van sinaasappelen en wortelstamppot. En de drank alleen maar oranjebitter, of was dat bij de uitschakeling? Alleen in Kessenich overspanden de drie kleuren de straten van huis tot huis. Of zijn onze buren meer gecharmeerd van de strijd op twee wielen? Je zou het bijna zeggen en dan ook nog aannemen dat ze een voorspellende gave hebben. Bewijs ? Op de terugweg kwam ons een kanariegele vrachtwagen tegemoet met boven de bestuurderscabine in grote letters: DUMOULIN. Zien zij nu al onze Tom in het geel ? Over enkele weken weten we meer.

Terug naar de rit, beter gezegd naar de pauze. Natuurlijk kwam het ongeval van Frans ter sprake en Piet ondersteunde dat met enkele foto’s en legde uit hoe bij een snelle afdaling de onbalans in een fiets kan ontstaan. De terugweg werd via een grote omweg genomen, want er moesten toch zeker voldoende kilometers op de Garmin staan. Via het al eerder genoemde Kessenich zetten we in Thorn weer voet op Nederlandse bodem, maar dat duurde niet lang, want in de buurt van de “Sjeiven Dörpel” verruilden we onze Driekleur voor de Belgische Driekleur. Dat werd pas weer ingewisseld bij het passeren van de Pater Sangersbrug in Maaseik. Natuurlijk genoten we op de nieuwe fietspaden langs de Maas van de prachtige vergezichten en de brede beddingen. Maar op sommige plekken had ook zij moeite om zich te laten zien, want als je wekenlang de regen moet ontberen slinkt ook bij Moeder Maas de anders zo omvangrijke buik. Langzamerhand bereikten we Berg a.d. Maas, waar we afscheid namen van Hub en gedrieën verder gingen. Op de teller bleek na de pauze nog een dikke 50 km. te staan zodat het totaal op 94 km kwam, 201 hm en een gemiddelde van 24,5. Tot slot nog meedelen dat de B-groep van Hub zaterdag reeds om 9.00 uur vertrekt en dan i.v.m. de warmte geen heuvelrit, maar een vlakke tocht gaat maken. Of dat bij de Rode Duivels is of bij Dumoulin, dat ligt nu nog in de geheime kist van Hub. Misschien haalt hij wel het beste uit beide streken naar boven. En nu maar hopen dat we beide handen nodig hebben  om het aantal deelnemers te tellen.