09-07-2018: Niet iedereen van de Partij

Wat een drukte vanmorgen. De fietsers bleven maar komen en de kring werd even vergroot om ieder zijn plaats te geven. Dit lijkt in tegenstelling met de titel bovenaan, maar daarover dadelijk meer. Voor een beter begrip zet ik een drietal koppeltjes bij elkaar. Hub, Sjraar, Mart, Pé, Wim en de koppeltjes Ruud\Lei, Frans\Ger en Piet C\ gastrijder? Zou Spa dan toch al beginnen te kriebelen ? Mart had zijn fiets voorzien van een achteruitkijkspiegeltje, gemonteerd aan het uiteinde van de linkerstuurbeugel. Dat bespaarde hem het over de schouder naar achter kijken en het werkte prima. Een nieuwe trend in het peloton ? Omdat de temperaturen niet meer die grote hoogtes zouden bereiken wilde Hub ons trakteren op een heuvelachtige rit met Partij als rustpauze. Een opwarmertje was het Siekendaal. Daarna relatief vlak naar de molen in Gronsveld en linksaf naar de gelijknamige school. In de uienvelden rechts werden dikke slangen neergelegd om te bewateren en dat betekende voor ons manoeuvreren langs een grote oplegger met watertank. Hopelijk dikken de uitjes die er nu stonden nog flink wat aan. Wim was hierover nog aan het nadromen, want hij gaf even verder automatisch richting rechts aan, naar Eijsden, maar Hub had andere gedachten. Rechtdoor omhoog over het fietspad naar St. Geertruid. En dat blijft maar doorlopen, maar loopt voor geen meter. Het telt wel weer een aantal hoogtemeters. Achter de kerk dan scherp rechtsaf en alsmaar dalend tot de klim naar Moerslag. Daar raakten we het eerste koppeltje kwijt, Piet en gastrijder ?. Voor hen geen Partij, maar waarschijnlijk Banneux. Dit hoorde ik bij terugkomst van een ingewijde, die mij vertelde dat de gastrijder? bijna elke dag die plek als bestemming had. Ruud liet hier nog eens zien dat hij uit Frankrijk klimmersbenen had meegebracht. Linksaf naar Libeek en dan het rot stuk naar Mheer. Dat loopt van geen kant, ondanks het mooie asfalt. Het zal wel tussen de oren zitten en naar ik heb begrepen niet alleen tussen die van mij. Alleen Hub en Frans hadden daar niet zo veel last van. Bij de kerk kozen Lei en Ruud niet voor onze Partij, de een wilde vlak naar huis en de ander ging mee omdat er nog een onafgemaakte laminaatvloer op hem wachtte. Dit was dus het tweede koppeltje. Zij kozen voor linksaf Banholt terwijl wij het Mheerelintje afdaalden, nog een klimommetje maakten, de Wolfsberg opreden en overstaken naar de Piemert. Daar maakte Hub zich bezorgd over Wim, door hem te waarschuwen met “voorzichtig afdalen want deze is steil“. Maar al zeggende realiseerde hij zich dat “ik dit eigenlijk niet tegen jou hoef te zeggen.” Iedereen kent de dalerskwaliteiten van Wim.

Als eerste starten en als laatste beneden ! Zo begonnen nu nog maar zeven rijders aan de Loorberg en de afdaling van de Julianastraat in Epen. Geen Camerig, maar linksaf richting het golvende wegdek naar Bommerig\Mechelen. Maar dat was buiten onze routeleider gerekend. Nog even een toetje rechts omhoog en dan de Kleeberg af naar Mechelen. Tot Partij rustig en parkeren onder de parasols van onze sponsor. Pé speelde hier de hoofdrol, want hij trakteerde op zijn verjaardag, toch al wat langer geleden. Van ons een dikke proficiat en een nog dikkere dankjewel.

Dat dikkere kon je niet van zijn haardos zeggen, want die had hij tijdens zijn vakantie flink laten millimeteren. Wat een misverstand in het Frans kan teweegbrengen. Mart adviseerde om nu verder met een tondeuse te werken. Het kappersverhaal werd nog aangevuld met zijn verblijf in de Cévennes en het bezoek aan Lourdes. Ook Frans vulde dit nog eens aan met zijn ervaringen daar. Ger, die een slechte dag had i.v.m. zijn verkoudheid, wachtte niet de hele pauze af en werd door vriend Frans vergezeld op de kortste weg naar huis. De andere vijf “smeekten” Hub om nog wat extra hoogtemeters te maken en dat werd beloond. Bij vertrek stonden er 40 km, 510 hm en 22,8 gem. op de teller. Vergelijk vooral dat laatste eens met de eindstand. Onze klimhonger werd gestild met het vals plat naar Eijs en de mooie stijging naar Trintelen. De overgebleven vijf vatten deze gezamenlijk aan en dat bleef zo tijdens de rest van de rit. De bordjes Ubachsberg, Colmont, Winthagen en Voerendaal laten de route raden. Ten Esschen, met aan de overkant van de autoweg de meubelboulevard, was de start van het mooie natuurgebied van Terworm. Vanaf het majestueuze kasteel Hoensbroek had Hub een nieuwe route ontdekt dat voornamelijk door het dal van de Geleenbeek voerde. Wat een mooi stiltegebied, ondanks de aanwezigheid van de autoweg. Als beloning brachten we hem nog in Spaubeek omhoog via de Heiberg. Daar scheidden onze wegen, hij links en de overgebleven vier naar rechts. Een prachtige rit, met 83 km, 835 hm en 22,8 gem. op de teller. Voor de komende ritten kunnen jullie alvast rekening houden met aangepaste tijden en bestemmingen, mits de weersomstandigheden ons niet anders dwingen. Woensdag 11 juli—vlak—10.00 uur. Zaterdag 14 juli—Eupen—9.00 uur. Maandag 16 en woensdag 18 juli—Hub afwezig.  Zaterdag 21 juli—Walheim—9.00 uur.