26-08-2017: Rondje Zutendaal van 87

Als je de eerste meters op Belgisch grondgebied fietst, dan kom je al gauw de blauwe routebordjes tegen met de onvermijdelijke nummers. Thuis kun je al een mooi rondje uitzetten met behulp van die borden. Laden op je Garmin of ouderwets een strookje papier op je stuur plakken en hopen dat de nummers er niet vanaf regenen. Aan Jan is dat niet besteed, want die heeft zo veel routes in zijn hoofd om met gemak in te korten of uit te breiden indien nodig. De 87 in de titel duidt dan ook niet op de nummering, maar op de gereden afstand. Grofweg lag onze route in de driehoek Maasmechelen, Smeermaas, Zutendaal. En als je dan zoveel kilometers kunt vinden, dan moet je wel sommige wegen twee keer rijden, maar dat is geen enkel probleem als je de weg van de andere kant neemt. Hemelsbreed waren Jan, Jean, Chrit, Thei, Georg, Gerard, Frans en Wim dus niet ver van huis. Door vakanties, ODS-classic, even rust nemend of om andere redenen stonden er maar 8 TC-ers aan de kerk, die besloten om er een gezamenlijke rit van te maken. Jan als routeleider en een aantal anderen die elkaar afwisselden om een vlak tempo te rijden. De aanloop door Maasmechelen is weinig interessant, maar genieten is het daarna linksaf bij de Salamander en door de heide naar Opgrimbie. Nog zo’n mooi stuk is de omgeving van La Butte aux Bois. Jammer dat dit een te kostbare pauzeplek is. Dan maar door naar Smeermaas om in mijn ogen één van de mooiste wegen langs het water te rijden richting Neerharen. Elke bocht  van deze Verbindingsvaart geeft een nieuw en prachtig uitzicht op het water.  Bij de Sluis van Neerharen linksaf over het terrein van de papierfabriek, dat in het weekend open is. Daar reed Wim, die even een probleem met zijn helm had, rechts omhoog, maar hij kon de groep niet meer vóór zich zien. Dus weer naar beneden, waar Chrit hem reeds stond op te wachten en hem terugloodste naar de anderen. Daarna gezamenlijk langs het Albertkanaal, over het nieuwe gladde asfalt, dat echter onbegrijpelijk een lekke band opleverde. Snel bandje wisselen en op naar De Keu-Velaere, waar we door de nieuwe eigenaar getrakteerd werden op suikerwafels. Dat verdienden we wel na 46 km, 23 gem. en 111 hm. Via de Vuelta en de Tour kwamen we ineens terug in de tijd van de Limburgse wielrenner Jo Maas. Chrit wist daar het een en ander over te vertellen, heel interessant.

Na de pauze direct weer een stukje mooi Zutendaal, maar dan in tegengestelde richting. Achterlangs de afgravingen van de Mechelse Hei, naar beneden duikend tot aan de Salamander om even verder weer even te pauzeren voor…..een tweede lekke band. Op een wel heel ongelukkige plek, want Jean was het slachtoffer, op drie kilometer van zijn huis. Als het 300 meter verder was gebeurd had Jean er alleen voorgestaan, want daar zouden onze wegen gescheiden zijn. Nu nog even samen repareren en op weg naar huis.

Dat werd na 87 km, 23 gem. 234 hm bereikt. Het einde van een mooi en gezamenlijk ritje van enkele A en B rijders. Maar vandaag heel sociaal samen. Wanneer de volgende keer ????

Maak een Gratis Website met JouwWeb