22-07-2017: Bokrijk, een sprookje

Even leek het erop dat er vandaag een gezamenlijke rit van de beide groepen zou plaatsvinden. Zeker als je niet had geïnformeerd naar de pauzeplek, die meestal ook de naam van de rit aanduidt. Gezamenlijk werden de eerste kilometers door de Jurgensstraat, de Julianastraat, langs de Scharberg, de Scharbergbrug over, drie keer links, en het fietspad langs de Maaskade afgelegd. Daar scheidden echter onze wegen ondanks dat beide doelen begonnen met dezelfde letter B. Jan en Ben naar Bree en Hub naar Bokrijk. Zijn gezelschap bestond uit acht personen, Erna, Lei, Mart, Joep, Ruud, Frans en Wim. In de pauze werden zij bestempeld als Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen. Daar hield elke vergelijking met het sprookje echter op. Geen hard werkende dwergen in de mijnen, geen jaloerse en boze koningin, geen Sneeuwwitje die alleen maar voor het huishouden zorgde en geen Prins die een beetje onhandig de glazen kist liet vallen. Niets van dit alles. Gewoon twee man, Joep en Hub, op kop en stevig doortrappend bij de enkele lichte stijgingen, de prachtige wegen door bos en hei, die er soms nat bijlagen door de regen van de dag ervoor. Dat betekent weer eens poetsen na een lange droge periode. Voor de eerste keer, zover ik weet, konden we Hub ervan weerhouden om een niet geasfalteerd stuk weg te nemen door even verder door te fietsen. Dat maakte weinig verschil in de afstand naar Bokrijk toe. Die bleef tegen de 50 km hangen. Hoe dichter bij de pauze hoe drukker het werd. Veel vakantie- gangers rondom het gesplitste waterbassin en de verderop gelegen natuurlijke tunnel van naar elkaar toe gegroeide bomen. Daarna nog even de drukke weg oversteken en genieten van de welverdiende koffie en cola. Zeker als de eerste consumptie op de jarige Frans mag gedronken worden. Frans, proficiat en bedankt. Joep deed zijn relaas van het bezoek aan Chris. De terugweg verliep in eerste instantie veelal langs het water, langs opslagplaatsen van allerlei soorten zand en grind, maar na een steil stukje omhoog werden de bekende bossen van Zutendaal doorkruist. Daar konden we nog even werken aan wat hoogtemeters, maar die stellen op deze route niet veel voor.

De laatste meters worden altijd bij elkaar gefietst op het klimmetje vóór de altijd luidruchtige Scharbergbrug. Daarna eindigde dan ook het sprookje van vandaag, omdat de eerste dwerg hier het groepje verliet. Dat was na 91 km, 280 hm en 25 km gemiddeld.