Tongeren op de bonte toer

Denk niet dat er vanmorgen iemand met een bontje om zijn nek aan de kerk stond. Daarvoor waren de voorspellingen veel te duidelijk. Volop zon en temperaturen dik boven de twintig graden. Waarom dan toch die toevoeging bij Tongeren ? Allereerst het gezelschap. Van de B-groep Lei, Ruud, Chris en Wim. Henk van de A-rijders. De nog niet zo lang nieuwe, maar al helemaal opgenomen, leden Piet en Frans. Piet bracht Jan C mee die normaal gesproken koprijder is bij Hendrix-bouw en erkend tempobeul. En Frans nam Ger M mee, die nu zijn eerste lange rit buiten maakte, nadat Frans hem begeleid had in wat kortere afstanden. En dat was een prima voorbereiding, want de bijna 100 km verorberde Ger geweldig. Proficiat ! En op de terugweg bij Herbricht voegde Mart zich nog bij ons in gewone kledij, gewone fiets en gewoon zijn vrouw en hun vriendin achterlatend als de gewoonste zaak van de wereld. Hoe bont kun je het maken ? Gelukkig kwam hij bijtijds tot inkeer en keerde hij met rasse schreden terug. Petje af voor Mart of nam Mart zijn petje voor ons af. Oordeel zelf maar aan de hand van de foto.

Bont het arsenaal aan fietsen en kleding. Bont de verschillende verzetten die gedraaid werden. Constant koffie malen, redelijk groot, veel en weinig schakelend, klimmend in of uit het zadel en draaiend op de fiets tot alleen maar de benen het werk laten doen. Bont de route die gekozen werd: lange stukken langs de kanalen, even wat drukkere wegen door de dorpen, betonplaten en prachtig geasfalteerde kilometers, draaiende en kerende stukken, dalend en stijgend, verschillende Parijs-Roubaix-achtige wegen, de blauwbordjes routes met daarop veel tegemoet komende E-bikers, maar alles samen een prachtig lint van ongeveer 100 km genieten.

De goede voornemens die aan de kerk gemaakt werden, Visé met de beklimming van de Richelle, Visé via Kanne, werden onderweg veranderd in Sluizen bij Tongeren en uiteindelijk werd het die laatste plaats als verste punt en pauzeplek. Als ik het goed begrijp werd Richelle geschrapt vanwege de temperaturen, Sluizen omdat alle cafés dicht waren en uiteindelijk Tongeren meer mogelijkheden te bieden had. En dat bleek een juiste keuze te zijn. Henk en Lei leidden de openingsdans, Chris tikte Lei af, datzelfde deed Jan met Chris en toen niemand meer wist hoe het verder moest werd Piet ingeschakeld, die ons eerst weer op het rechte pad moest brengen om vervolgens zonder te dralen ons naar Sluizen loodste. Omdat alle etablissementen uitzonderlijk dicht waren op de maandag, knoopte Piet er nog maar zes km aan vast om ons af te zetten op het grote plein bij de basiliek van Tongeren, waar Ambiorix tevreden naar hem keek en met een knipoog hem uitnodigde een pilsje te drinken voor de gedane moeite. Dat liet hij zich geen twee keer zeggen. Proost, Piet.

Ook pas op het tweede terras waren we welkom, want onze traditie is toch min of meer dat we ons eigen reepje, krentenbolletje of Snelle Jelle niet voor niets hebben meegekregen. Maar als er vlaai is mogen die ook weer mee terug naar huis. En deze keer was de vlaai uitzonderlijk goed aangekleed. Dun van leer, dik van smeer, met slagroom en zelfs een bol roomijs. Alleen is die moeilijk te eten met een lepeltje. Als Hub terug is moeten we vragen wanneer we eindelijk weer eens naar Tongeren gaan op een warme dag !  Vanwege de drukte en ook de gezelligheid werd het halfuurtje bijna verdubbeld. Dat noopte Piet en Jan ertoe om op de terugweg een stevig tempo te onderhouden. Tongeren bleek best hoog te liggen, want de beginkilometers bevatten veel mooie lange afdalingen. Maar om het imposante complex van Alden Biesen te bereiken moesten even wat hoogtemeters overwonnen worden. Van tevoren mochten we genieten van plaatsnamen als Riksingen, Werm, hoe toepasselijk vandaag, en Alt Hoeselt. Bij Alden Biesen rechtsaf de Roelants du Vivierlaan naar beneden. Stuur hier stevig vasthouden want een laan is meestal omzoomd door dikke bomen, die goed bestand zijn tegen een carbonfiets en zijn berijder. Waarschijnlijk in de buurt van Hoesselt maakten we het ook nog even te bont. Een duidelijk wegafzetting negerend bracht ons bij een groep werklui die bezig waren een nieuw, rood fietspad aan te leggen. Als zij niet zo alert waren geweest ons te waarschuwen, hadden nu onze 23 en 25 mm bandensporen en schoenmaten 42 tot 45 ? voor eeuwig afgedrukt gestaan. Of was het asfalt nog zo vers dat we nu nog als zoutpilaren daar vast hadden gestaan ? Piet loodste ons verder via Gellik en Neerharen weer langs het kanaal en de grindgaten van Itteren/Borgharen aan de overzijde van de Maas. Even verder haalden we Mart en echtgenote in. Hij deed kopwerk tot Uikhoven, waarna hij ook nog eens zo vriendelijk was om de rest van de route aan te geven. Wat een service. Via Kotem de druk bereden brug over en tot slot het rustige fietspad langs de Scharberg. Daar begon de splitsing van het boven genoemde bonte gezelschap. Dat vond plaats na ongeveer 100 km, 25 km gemiddeld en 401 hm. Eigenlijk had dit verslag in verschillende kleuren moeten staan, maar dat zou al te bont zijn geweest.

 

IMG_1378.jpg IMG_1385.jpg