Een snelle rit bergop

Zondagmorgen, 6 deelnemers aan de start, allen in het rode TCE tenue. Blijft toch mooi uitzien!Martin, Piet C, Silvio, Wil, Chris en Frans  J.

De weergoden waren ons bijzonder gunstig gezind. Een zonnetje, nauwelijks wind en droog! Schijnbaar hadden wij er ook echt zin in, want vanaf de start ging het in rap tempo richting de brug van Elsloo-Meers naar Oud-Geulle en Geulle aan de Maas. Deze omgeving wordt een steeds mooier natuurgebied.  Na Geulle via een nieuw betonnen fietspad bij Voulwames naar Bunde gefietst. De Maasroute gevolgd richting Itteren en Borgharen. Dwars door Maastricht en via Amby naar het eerste klimmetje van deze rit (deze heuvelrug doet zijn naam eer aan); “de Kuitenbergweg” richting Berg. Via de Geulhemerberg omlaag om direct daarna de  Brakkeberg op te gaan. Dit blijft een steile joekel. Op het eind; uit het zadel en stoempen maar! Zo doorgestoomd naar Vilt, Sibbe, Ijzeren en na Scheulder de Ingberberg af richting Gulpen. En aangezien wij er toch stevig de vaart in hadden zitten maar direct doorgestoomd naar de Koning van Spanje. Via Heijenrath naar de Kleine Flap, wat een heerlijke afdaling blijft nu deze zo mooi glad  geasfalteerd is. Maar opletten in de bochten, want de auto’s die zo’n afdaling ook leuk vinden zorgen voor heel wat grind in de bochten!! Vanuit het dal van Teuven omhoog richting Slenaken en direct in Slenaken links omhoog via een smal weggetje de Schilberg steil omhoog tot aan het kapelletje waar Silvio nog spontaan een schietgebedje deed om de koptrekkers van TCE  tot enige rust te manen. Via De Planck naar Banholt gereden, waarbij het schietgebedje van Silvio toch niet zoveel indruk had gemaakt want het tempo bleef aardig hoog.

In Banholt stak een bejaarde man met krukken pardoes de weg over. Met het nodige stuurwerk, links en rechts om hem heen, kon hij gelukkig nog ontweken worden. Vervolgens gezellig aan de koffie. Althans.. dat was de bedoeling. De espresso van Piet C en Martin was echter niet te zuipen!! Wat bleek.. de melk was zuur! Echt zuur voor Piet en Martin, maar nadat de waard zelf van de koffie had geproefd, kregen beide heren nieuwe koffie. Eind goed al goed.

Terug via de bekende route, maar dit keer via Ravensbos en in Groot Haasdal  de laatste pukkel omhoog. Ik denk, dat wij tot nu toe de snelste rit van het seizoen hebben gereden. Inclusief alle klimmetjes maar liefst 27,6 km/u, de hoogte-meters: 707 en de afstand: 66.4 km. Wederom een mooie rit in een hoog tempo.