Dremmen, koolzaadvelden en windmolens

In het rijtje van de aprilklassiekers voor de profs mag op een ander niveau voor ons de rit naar Dremmen gerangschikt worden. Terugzoekend in de “ Historie ” van onze club staat deze plek soms vier keer per jaar op het programma. Een echte klassieker dus. Vreemd daarbij is dat het naambord nergens te zien is en pas opduikt na een linkse bocht vanuit een zijweggetje. Dan is het nog twee kilometer tot aan de Duitse Italiaan. Maar het is begrijpelijk dat op de talloze kleine weggetjes door en langs velden en bossen niet op elke hoek een richtingaanwijzer staat. Die moet je zelf meenemen in de vorm van een Garmin of een Hub.  De afstand, variërend van 90 tot dik 100 km. en het gemiddelde tegen de 24 is een normaal gegeven. Uitzonderlijk zijn de hoogtemeters. Die gaven vandaag 650 aan en dat is maar één keer terug te vinden. In combinatie met de harde, koude wind was het flink aanpoten. En dat het hier een windrijk gebied is getuigen de vele windmolens die hier staan en nog steeds worden bijgebouwd. Als dan de benen niet doen wat je graag zou willen kom je naast de man met de hamer ook een klap van de molen tegen. En omdat die drie wieken heeft komt die klap drie keer zo hard aan. Daarentegen zijn er benen die juist energie putten uit deze omgeving en omstandigheden en dan ook blijven rondmalen als molenwieken. Met deze gegevens stalden we onze fietsen na dik 50 km bij onze Italiaan en werden de meegebrachte etenswaren uitgestald. Daarbij keek Lei enkele dagen terug en Henk alvast vooruit, m.a.w. zij trakteerden op hun verjaardag. Lei en Henk, van harte gefeliciteerd en bedankt. Wie mochten er genieten van hun traktatie ? Erna, Hub, Joep, Ruud, Mart, Sjraar, Pé,  Frans en Wim. Jammer dat Wim de feestvreugde temperde door mee te delen dat het fietsen op dit niveau zoveel energie kostte, dat hij besloten had om op een andere manier verder te gaan om te proberen het plezier weer terug te krijgen en ook meer tijd te vinden voor zijn andere hobby’s. Waarschijnlijk zal het een combinatie worden van dubbele spinninglessen, soloritten en indien geaccepteerd met de C-groep. Daarover zal hij nog contact opnemen met Ben en Jan. Zijn welgemeende dank voor de bijzonder mooie tijd in deze vriendengroep werd uiteraard met een brok in de keel uitgesproken. Natuurlijk werden er nog de nodige kilometers huiswaarts gereden, die alles bij elkaar resulteerden in 100 km, bijna 24 gemiddeld en 650 hoogtemeters.

Afbeeldingsresultaat voor bloeiende koolzaad velden  Afbeeldingsresultaat voor windmolens