Horbach en Vetschau

Gisteren was een mooie dag en het zonnetje liet zich uitbundig zien en er werd een temperatuur van maar liefst 22 graden gehaald. Bovendien was er weinig wind. Kortom een ideale fietsdag. Hoe anders was het vandaag. De temperatuur kwam amper op een graad of twaalf en er was een koude noordwestenwind opgestoken.
Dat weerhield 9 fietsers er niet van om aan de start te verschijnen. Wim had zich zaterdag afgemeld maar tot onze verrassing was hij toch komen opdagen. Naast Wim stonden Hub, Sjra, Henk, Frans P, Piet C, Hubert, Kees en Chris te popelen om te kunnen vertrekken. Om tien uur bleek dat Wim een schijnbeweging had gemaakt en ons alleen kwam uitzwaaien. De rit van zaterdag naar Eupen wilde hij op zijn eigen tempo uit de benen fietsen. Dus met acht vertrokken we om via Vetschau koffie te gaan drinken in Partij. Om in Vetschau te komen reden we via Geverik, Oensel, Schimmert en door de velden omlaag naar Helle bij Terstraten en bereikten bij Hunnecum de grote weg Hulsberg-Nuth. Hier gaf Kees te kennen dat hij alleen, in zijn eigen tempo verder wilde.
De macht in zijn benen ontbrak nog bij deze eerste fietstocht met de groep, nadat hij er een tijdje uitgelegen had vanwege een blessure. Kees bouw je conditie rustig op, dan kunnen we je binnenkort weer verwelkomen tijdens een van de volgende ritten.
Verder gingen we met zeven. Langs manege de Blauwe Sjtein daalden we af richting kasteel Wijnandsrade. Hier goed uitkijken. Om onze weg te vervolgen moeten we 2x een drukke weg oversteken en kronkelen over het fietspad. Het gaat goed en even verder slaan we rechtsaf langs de voetvelden van Wijnandia en rijden binnendoor naar Swier.
Op het kruispunt van Brommelen naar rechts richting Weustenrade en in het begin van het dorp buigen we linksaf en de weg loopt lekker omhoog en leidt ons naar Ten Esschen. De drukke grote weg over en links aanhouden langs de sporthal en we rijden een stuk parallel met de autobaan en vervolgens door de bossen en velden richting kasteel Terworm. In het bos komt ons een politieauto tegemoet. Gelukkig zijn ze niet op zoek naar een lid van onze fietsclub en we kunnen rustig doorrijden. Hopelijk zijn ze op zoek naar een fietsendief, zodat we daarvan tenminste verlost worden. Door de velden bereiken we het Arcus College en verder door Welten en langs Auberge de Rousch gaan  we naar Benzenrade. Hier valt het op dat er bij uitspanning "Het Koffiehuuske" heel wat mensen buiten op het terras staan. We kunnen het niet laten om luidkeels op te merken dat het geen vrijdagmiddag is. Borrelen op maandagmorgen kan toch niet, er moet gewerkt worden. Wie moet anders onze pensioenen betalen ?
Even verder draaien we linksaf en Hub trakteert ons vervolgens op een lekkere klim naar
Parc Imstenrade, de vroegere vroedvrouwenschool. Hier zijn heel wat kindertjes hijgend ter wereld gebracht. Wij hijgen ook maar dat komt door de klim, al leek die ook wel een beetje op een zware bevalling. Door het Imstenraderbos en langs het crematorium rijden we over industrieterrein de Beitel en via de grote weg richting Rolduc slaan we rechtsaf om bij de Locht de Duitse grens over te steken. Het eerste dorp dat we bereiken is Horbach en hier gaan we rechts richting Vetschau. We zitten hier vrij hoog en rijden door agrarisch gebied. Rondom heb je een mooi uitzicht op de stad Aken en verschillende grote windmolens. Slechts een paar kilometer rijden en je bent buiten de stad en zit je op het platteland. Midden in de weilanden ontwaren we restanten van de zogenaamde "Siegfriedlinie" of ook wel genoemd de Westwall, een Duits verdedigingssysteem om het Vaterland te beschermen tegen de oprukkende geallieerde legers. Hier bestond dat uit enkele rijen trapeziumvormige betonnen blokken van verschillende afmetingen. De gedachte was dat tanks daar niet overheen konden komen. Heeft gelukkig niet mogen baten. Henk heeft er een foto van gemaakt en wordt aan het verslag toegevoegd. Verder gaan we en nadat we een lange vals plat oplopende weg hebben genomen slaan we af richting Orsbach. Een grote vogel scheert vlak voor ons boven onze hoofden en Henk als vogelkenner weet te melden dat dat Berend Buizerd is.
In Orsbach nemen we niet de afdaling die ons bij het bruggetje in Lemiers brengt, maar we nemen een voor mij nieuwe afdaling die uitkomt tussen de boerderijen bij de grote weg Gulpen-Vaals, vlak voor de Abdij van Mamelis. Moeten we eens een keer andersom rijden en als beklimming naar Orsbach doen. Nu bereiken we vlug via Nijswiller en Wahwiller de pauzeplaats Partij. We halen een dame op de fiets in met een leeg kinderstoeltje achterop. Nee ze is niet het kind verloren maar gaat het ophalen bij de kinderopvang. Gelukkig maar.
Het café in Partij is leeg en we kunnen uitzoeken waar we gaan zitten en al snel zitten we van de koffie, cola en de meegebrachte versnaperingen te genieten. Uiteraard komt Parijs-Roubaix ter sprake, waarbij de kracht van "van Havermout" vol bewondering wordt geroemd. Zou dat zijn geheime wapen zijn ? Een bordje havermoutpap elke morgen. Met nieuwsgierigheid wordt uitgekeken naar de Amstel Gold Race en of de nieuwe laatste ronde, zonder Cauberg, de wedstrijd aantrekkelijker zal maken. De verkoudheid van Pé komt ter sprake alsmede zijn daarmee verband houdende nieuwe ademhalingstechniek. Vervolgens vertelt iemand dat een ondeugende schooljongen vroeger, als straf, het aquarium moest leegzuigen. Daar moet je pas een ademhalingstechniek voor hebben. Wat er gebeurde als een goudvis mee werd opgezogen daar werd geen uitsluitsel over gegeven. Genoeg ge.o.h. Betalen en wegwezen.
Besloten wordt om via Gulpen, Pesaken, Euverem en de klim langs camping Osebos naar Reijmerstock te rijden. Een lange klim die lekker loopt en niet erg steil wordt. Boven gekomen steken we over en bereiken al snel Banholt en via Bruisterbosch en Honthem komen we in Cadier en Keer. In een tuin zat een oudere man in een tuinstoel. We dachten dat het een abrahampop was en toch riep Henk vriendelijk "goedemiddag". Het was geen pop en de beste man schrok zich te pletter. Hij lag lekker te pitten en werd ruw uit zijn dutje gehaald. De afdaling naar St. Antoniusbank en door Bemelen loopt lekker en via Amby gaan we naar Rothem. Verder door Meersen en de afsluitende klim is de weg omhoog naar Ulestraten. Ook een lekker op lopende weg die nergens boven de 3% komt. Achter het vliegveld buigen Hub en Chris rechtsaf om door Kelmond, Genhout, Spaubeek de weg naar huis te vinden. De overige rijders doen dat via Beek.  Hub bedankt voor de mooie rit en het gidsen over de steeds weer verrassende wegen, 87 km, 800 hm en ruim 24 per uur.

IMG_0874.jpg IMG_0872.jpg