Een leuk PARTIJ-tje fietsen.

Zo druk als zaterdag, zo rustig vandaag. Hub, Frans P, Chris, Ruud, Piet C, Kees en Wim. Omdat er wat klimwerk op het programma stond wilde Kees niets forceren en de vrijheid hebben om indien nodig, alleen verder te gaan. Dat punt werd halverwege de Sibbergrubbe bereikt. Toen ik hem ’s middags in Elsloo zag bleek hij circa 74 km gefietst te hebben, met daarin o.a. de Schweiberg. De rest van de route liep nagenoeg parallel of gelijk aan de onze. Prima Kees ! Omdat onze Erna-Garmin afwezig was schrijven we de route maar helemaal uit en vullen hier en daar wat aan met interessante en markante zaken. Ga er maar eens eventjes of wat langer voor zitten.

De beide meesters op kop. Op de Stationsstraat het eerste rustpunt dankzij de gesloten overweg. Het klimmetje van de Molenberg was een mooie opmaat voor de Putbroek. Daar bleek al direct de eensgezindheid van de groep, want die werd compact bestegen. Dat kon ook niet anders, want niemand reed met een tripel. De hoofdstraat door Genhout eindigde voor ons rechtsaf naar en door Schimmert. De watertoren lieten we rechts liggen, de rotonde ook, klooster Ravensbosch eveneens en station Valkenburg ook nog. Voor de eerste keer hier een groene golf, want we konden direct linksaf op weg naar de Sibbergrubbe. Zoals eerder vermeld, profiteerde Kees maar voor de helft van het nieuwe asfalt. Bordjes gaven aan dat de witte belijning nog ontbrak, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de talloze namen en kreten die al op het wegdek gespoten waren. Duidelijk te lezen, want door de kaalslag langs de kant baadde de Grubbe in het volle licht. Wat een mooie klim door het nieuwe asfalt.  Als je alleen was zou je afdalen en hem nog eens beklimmen. Door Scheulder werd de Ingbergracht bereikt die ons al dicht bij de moeilijkste uitdaging van vandaag zou brengen, de Koning van Spanje. Een Nederlandse triatlete noemde deze klim steevast de Driekoningenberg omdat hij in drie gedeeltes omhoog gaat. Maar welke nu Caspar, Melchior en Balthasar was wist ze niet te zeggen. Hier kwam even wat afscheiding in de groep, maar op Landsrade, langs het mooie Kruisbosch en de Molt, werden de gelederen weer gesloten. Let wel op in dit stuk, want links ligt een grote golfbaan verscholen en je weet nooit hoe ver zo’n balletje uit koers kan raken. Daarom maar snel de Julianastraat afdalen naar Epen, rechtsaf, langs de Smidse, even uit de pedalen om de weg naar Bommerig te nemen. Maar buiten Hub gerekend, want rechtsaf rondom Rott en Melleschet liggen een mooi stelletje Limburgse holle wegen, zo hol dat de hooggelegen kerk van Vijlen niet te zien is. Maar al klimmend, beetje bij beetje vertoont die zich in haar volle glorie. We draaien er omheen en bereiken de doorgaande weg om die af te dalen en even verder het rode fietspad te volgen van de Mamelisserweg. Of dat hier was of ergens anders, maar fiets niet te lang met een scheefliggende ketting, vóór en achter op het grootste blad, want dat krijg je te horen, en terecht. Sociale zorg voor andermans materiaal !

Wij hielden even stil om de indrukwekkende abdij te bekijken en in gedachten de lange klim naar Orsbach te nemen. Wanneer in werkelijkheid ? Via Nijswiller en Wahlwiller, de weg overstekend bereikten we na 44 km onze Remise in Partij. We hadden de tafel voor het uitzoeken, want met dit weer waren er geen andere gasten. Even twee stoelen bijschuiven om ze straks weer netjes terug te zetten. Wat er behalve een drankje en hapje op tafel kwam ? O.a. de ALS-tocht van Piet en Chris, het aankomende lidmaatschap van Frans en het dragen van een hoortoestel tijdens het fietsen. Best interessant. In goed overleg werd de tweede helft van de route bepaald. Even weer opwarmen langs de achterkant van de Gulpenerberg om vervolgens de doorsteek te maken naar Banholt via de klim door Reijmerstok. Bruisterbosch op en af, snel door Honthem om via de Einderweg de buitenwijken van Cadier en Keer te bereiken. De “huisjes“ hier zijn te vergelijken met die op de Molenberg , maar dan groter in aantal. Op en af door Antoniusbank naar Bemelen, waar de pomp een mooi ijkpunt is. Zou die nog nooit geramd zijn, zo midden op de weg ? Linksaf en daarna ook weer de nieuw geasfalteerde holle weg in om zonder problemen de Rasberg te kunnen oversteken. Jammer dat mijn favoriete klimmetje, de Kuilenberg, vandaag niet in het parcours was opgenomen. Wel de twee korte klimmetjes daarna naar het natuurgebied van de Dellen. De afspraak was dat Chris daar voor de laatste punten van de bergtrui zou gaan, maar een kwartet keuvelende dames maakten zich zo breed, dat hij nergens kon passeren. Weg punten en weg premie. Ruud werd nog eens gewezen waar Marc v. Bommel woonde en daar waren we zo mee bezig, dat we zonder het te beseffen door de pas gestrooide rode split bij de rotonde reden. Misschien dat de TC Elsloo daar nu een blijvende indruk heeft achtergelaten. Wijselijk reden we maar snel verder, want de wegwerkers waren not amused. Ik weet niet of we nog achtervolgd werden, want de weg door Ulestraten werd in een goed tempo afgelegd. Zo kwamen we via de Gewannen dicht bij het eerste afscheid, dat van Hub en Chris, bij de voormalige Huishoudschool. Even later volgde Ruud en de andere drie, Piet, Frans en Wim reden zich nog even het licht uit de ogen voorbij het Lampenpaleis. We zijn begonnen met het kopwerk van de twee meesters, maar we zouden de anderen zeker te kort doen als we ook niet hun grote aandeel in deze rit benoemen.

Wij hebben in ieder geval genoten van de 83 km, de 827 hm en het gemiddelde van 22.5.

de route   https://connect.garmin.com/modern/activity/1721956229