06-08-2017: Limburgs Mooiste

Voor de tijd van het jaar al aardig fris deze zondagochtend. Slechts 15 graden.

Dus toch maar even de windstopper van de TCE aangetrokken. Om klokslag 8.30 uur  precies, 3 fietsers aan de start: Richard, Piet C en Tim. Maar 2 minuten later toch nog 4 personen erbij. Frans J, Wil, Piet J en Esther.

Esther vol trots met haar nieuwe bike! Natuurlijk moet deze nieuwe aanwinst even goed bekeken worden. Ja, het is een plaatje, mooie Canyon mét schijfremmen en mét elektrische schakeling. Echt gaaf! Maar een oplettend oog ontdekt nog iets wat écht niet kan. Een voorband die niet goed op het wiel zit! Levensgevaarlijk om daarmee te gaan koersen.

Het is toch goed om op elkaar en op elkaars fietsen te blijven letten i.v.m. de veiligheid! Omdat het euvel niet direct te verhelpen is, wordt besloten de nieuwe fiets toch maar even om te wisselen voor de oude. Esther voorop en de rest er achteraan. Haar teleurstelling om de fietswissel was gelukkig van korte duur met zo’n horde mannen achter zich aan !!

De groep wilde vandaag meters maken en vooral ook hoogtemeters. Daarom werd gekozen voor de Cameriger-berg als einddoel. Niet rechtstreeks, maar via een alternatieve route. Een route die achteraf door de deelnemers bestempeld werd als een van de mooiste Limburgse TCE-routes. Dus maar even hierbij de belangrijkste plaatsen die wij doorkruist hebben.

Via Elsloo, Beek, Geverik, Oensel naar Aalbeek en Hulsberg. Verder naar Klimmen, Walen, Termaar. Via een steile afdaling naar Ransdaal. Hierbij zoveel mogelijk gekozen voor de binnenwegen. Van Ransdaal binnendoor naar de achterkant van de Fromberg. Een mooi landweggetje met het nodige bergop en bergaf én met een verrassing in petto. In een van de afdalingen stond het weggetje over een aardige afstand volledig onder water. Hoe met droge voeten verder te komen was de vraag. Simpel; met de nodige snelheid door de grote lange plas met de benen zo hoog mogelijk in de lucht. Dit lukte allen aardig (gelukkig). Vervolgens de Fromberg af, op naar Eys, via Eyserheide. Met een stevige snelheid de Eyserbosweg af naar Eys. Een oude tractor, nog een originele eenpitter met een uitstoot aan dieseldampen waar de lokale Zuid Limburgse stoomtrein jaloers op zou worden, blokkeerde ons om stevig te kunnen doorfietsen richting Wittem. In Mechelen aangekomen toch ervoor gekozen om een van de langste berg-op wegen van Limburg te nemen. Deze begint in Mechelen en gaat verder via Vijlen tot aan Het Hijgend Hert in het Holsetterbos (hoogste punt van de Camerig: 274 meter boven NAP). Dit keer de Camerig afgedaald en aan de koffie gegaan in Mechelen.

Vele onderwerpen passeerden de revue: van levensgevaarlijke bejaarden op snelle e-bikes tot de steeds verder toenemende criminaliteit van hangjongeren. Het zonnetje in Mechelen scheen zo aangenaam dat de gebruikelijke pauze iets langer duurde dan normaal.

Nog steeds niet genoeg gekregen van de hoogtemeters werd besloten ook nog even de Schweiberg te nemen om zo via Slenaken, Beutenaken en Pesaken de Koning van Spanje af te dalen richting Gulpen. De laatste twee klimmetjes waren nog de Ingbergracht en de klim bij camping De Bron tussen Valkenburg en Schimmert. Voor degenen die de route willen narijden: zie bijgaand kaartje.

Mooie 81 km gefietst met 934 hoogtemeters en met een gemiddelde snelheid van 24,7 km.

De strava route: https://www.strava.com/activities/1119831560