Met Pe naar Peer

Laatste rit maandag met 12 man, 11 mannen en Erna, was een grote bezetting. Nu suggereert de titel dat er naast Pé nog maar één fietser was komen opdagen. Maar Pé, Hub, Frans P en Wim vormden het kwartet dat Peer als eindbestemming had. Waarom dan toch die titel ? Op de eerste plaats rijmt het leuk, maar verder moet Pé vandaag alle credits krijgen, alle lof toegezwaaid krijgen en heel wat veren in zijn ko…..koersbroek gestoken krijgen. Wat hij vandaag op het Nederlandse en vooral Belgische asfalt heeft laten zien was van grote klasse. En dat op velerlei gebied. Een opsomming ? 1. Honderd kilometer op kop gereden. 2. Het laatste stukje van Hub zijn lekke band er vakkundig opgelegd. 3. Met zijn pomp met slangetje de benodigde atmosfeer erin geperst. 4. Geanimeerd meegedaan aan het gesprek in de pauze. 5. Nog zo goed bij de pinken dat hij onderweg moeilijke vragen kon stellen die zelfs de beide meesters niet konden beantwoorden, of was hij niet tevreden met hun uitleg. 6. Ook de klimmetjes nam hij als eerste voor zijn rekening. 7. Door vaker een tiental meter vooruit te rijden leek hij op een verkenner die ons veilig door de moeilijke punten loodste. 8. Hij maakte ons duidelijk dat deze rit enorm belangrijk was als voorbereiding op de zwaardere heuvelrit zaterdag a.s. naar Eupen. 9. Om de 100 km. vol te maken bracht hij Wim nog even naar huis. 10. Hij zal zeker zeggen dat dit teveel eer is. Maar deze 10 heeft hij zeker verdiend ! Bedankt Pé !!!

Natuurlijk was Hub onze routeleider en trakteerde hij ons weer op een prachtig parcours. Frans begint er na een vijftal ritten steeds beter in te komen en Wim mag dik tevreden zijn met de huidige conditie. Jammer dat het weer niet altijd meewerkte. Lage temperaturen, een miezerregen die wegdek en kleding glad en nat maakte, de afwezigheid van een aangenaam zonnetje en een wind die NW waaide.

Dat laatste betekende door het vele draaien en keren dat we konden “genieten“ van zij-, rug- en tegenwind. Na 43 km  en een kwartiertje bandwisselen stalden we klokslag 12.00 uur de fietsen in Peer en hoopten we een plek te vinden waar we zicht hadden op onze karretjes. Maar het was zo druk dat dit niet lukte. Dan maar vertrouwen op onze eerlijke buren. En dat werd niet beschaamd. De eigenaar van het restaurant herkende ons en gaf aan dat andere keren de groep groter was. Wij beloofden hem om een volgende keer meer aanhang mee te nemen. In de pauze “fietsten“ we verder, want er werd heel wat afgepraat over de Marmotte, de Dolomietenmarathon en de overwaardering van Alpe d’Huez en Mont Ventoux. Voor die laatste twee waren er meerdere uitdagende alternatieven. Omdat onze karretjes er nog stonden zat er niets anders op dan ze weer mee te nemen en ze huiswaarts te sturen richting Elsloo. Eerst loodste Hub ons naar Opitter en vandaar via de bekende wegen, maar dan tegengesteld, tot aan het veer in Berg. Hier liet hij ons los om nog een bezoek te brengen aan het kerkhof. Voor ons nog een kleine 6 km, maar voor hem nog 20. Dat betekende 140 km deze woensdag ! Wat Pé, Frans en Wim op hun teller hadden staan ? Honderd kilometer, driehonderd en zes hoogtemeters en vijfentwintig kilometer gemiddeld.

Hopelijk blijkt uit dit verslag dat we vandaag genoten hebben.

Route   https://connect.garmin.com/modern/activity/1659992077