02-07-2018L Aubel light, heavy deelname

Eindelijk weer twee handen nodig om te tellen. Om negen uur keken de volgende personen naar Hub om te vragen hoe zijn route zou verlopen. Mart, Sjraar, de vakantiegangers Ruud en Lei, Ger M en Frans P (gelukkig weer aangesloten na zijn gedwongen afwezigheid), Wim J en buurman Fred C.  De aanloop begon rustig door Geverik, maar achter MAA was het een drukte van belang. Vliegtuigspotters voor een groot vrachtvliegtuig ? Wij spotten daarbij ook Gène, of was het toeval dat hij daar stond ? Toen het vliegtuig snelheid maakte konden we niet horen wat Gène riep en dat komt zelden voor. Meestal is hij duidelijk en hoorbaar aanwezig.

De Kruisberg af bracht ons richting Meerssen en van daaruit in zuidelijke richting, niet langs de gebruikelijke route, maar door Gronsveld en Oost Maarland naar Eijsden. Daar onderlangs de Mescherberg in de hoop dat de werkzaamheden even verder eindelijk klaar zouden zijn, maar dat was buiten onze Belgische arbeiders gerekend. Gelukkig was er voldoende ruimte om langs de werf te geraken en wij kregen zelfs een heel vriendelijke groet toegezwaaid. Wat de mooie prestaties van hun elftal al niet teweeg kunnen brengen. Even verder werden we gepasseerd door een groep Nederlandse fietsers, waarvan Ger Heuts deel uitmaakte. Zouden we nog meer TCE-ers ontmoeten op deze maandag ? Via Warsage en Mortroux werden de eerste langzaam omhoog lopende wegen bereikt. En die werden gezien de warmte in een aangepast tempo genomen. De goed lopende weg naar Val Dieu is dan een verademing, maar linksaf word je weer geconfronteerd met typisch Belgische wegen. Gelukkig maar even, ofschoon Gatte en Gorhez rechtsaf weer voor het nodige klimwerk zorgen. Aubel is op geen enkele andere manier te bereiken dan je fiets op en af te sturen. En als je dan vóór je de kerk van Aubel ziet, weet je dat er nog even wat hoogtemeters op je Garmin moeten komen om te genieten van het terras en alles wat daar bij komt, vooral koffie en cola. Natuurlijk fietste Froome mee in de pauze en haalden Hub en Fred nog wat gezamenlijke herinneringen op. Uiteraard was die laatste hevig geïnteresseerd in de gestalde fietsen en gaf hij aan dat bij een ervan de bandjes verkeerd gemonteerd waren. Gelukkig behoorde die toe aan een andere groep op het terras. Aubel uit, langs de vleesfabriek omhoog en richting rotonde van Hombourg betekenden de laatste hoogtemeters bij onze buren. Daarna heerlijk vlak tot licht afdalend de lange weg en fietspad tot aan de oversteek van de Rijksweg in Gulpen. Maar de stevige tegenwind stelde je niet in staat om te freewheelen, het was steeds bijtrappen. Ruud was sterk uit de vakantie gekomen, want zonder om te kijken nam hij dit stuk voor zijn rekening. Normaal gesproken zouden we de Sibbergrub afdalen, maar dat werd deze keer de Daalhemer. 

Valkenburg lag op dit tijdstip en met deze warmte ergens plat, want er was weinig verkeer en toerisme te ontwaren. Dus maar snel naar de laatste klim in Schimmert, de Kleverberg. Fred liet zich hier terugzakken om met een grote achterstand dit obstakel te bedwingen. Maar boven streek hij als een adelaar op de eersten neer, nog net niet zijn klauwen uitslaand om ons als prooi mee te voeren. Knap en te waarderen dat hij zich gedurende de hele rit voegde naar ons en ons tempo. En zo hoort het ook als gastrijder. Bij terugkomst mocht hij toch nog 83 km, 507 hm en bijna 24 gemiddeld op zijn laptop bijschrijven. Hub natuurlijk nog wat meer en dat gunnen we hem na deze mooie, aangepaste en sociale rit.